Κανένας εφησυχασμός

17:05 21/11/2026 - Πηγή: efsyn

Η τριμερής συνάντηση των Σι, Τραμπ, Πούτιν δεν απέδωσε, όπως προβλεπόταν, κάποιο θεαματικό αποτέλεσμα αν και η συνάντηση καθεαυτή είχε ιστορική σημασία. Η τριμερής δεν διευθέτησε κανένα από τα μεγάλα προβλήματα και δεν έλυσε καμία από τις μεγάλες αντιθέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις.

Η Κίνα είναι ο μεγάλος κερδισμένος από άποψη διπλωματική και κύρους. Εξάλλου μόνο εντός του 2026 25 ηγέτες κρατών έχουν ήδη επισκεφτεί το Πεκίνο. Ακολουθεί την πολιτική της ήρεμης δύναμης που επιχειρεί να διευθετεί τις μεγάλες και μικρές συγκρούσεις, να ενορχηστρώνει τις σημαντικές διπλωματικές

συναντήσεις. Καλλιεργεί την εικόνα ότι «η Κίνα συνεισφέρει σοφία και δύναμη στην πρόοδο του ανθρώπινου πολιτισμού», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται σε ένα διπλωματικό ντοκουμέντο της κινεζικής κυβέρνησης. Παράλληλα είναι τώρα πια ο διαπρύσιος υποστηρικτής της παγκοσμιοποίησης, όπως έδειξε ξανά η στοχευμένη αναφορά του Σι Τζινπίνγκ στην αξία και στην ανάγκη του «ελεύθερου και ανοιχτού εμπορίου». Στο παρελθόν τον ρόλο αυτό είχαν οι ΗΠΑ. Ομως η παγκοσμιοποίηση ανέδειξε νικητή την Κίνα και ηττημένο τις ΗΠΑ. Η Κίνα με την πολιτική του «υπομονετικού τραπεζίτη» αναμένει να δρέψει την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία ως ώριμο φρούτο. Κάθε μέρα που περνά ενδυναμώνει την οικονομική της θέση σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει στις ΗΠΑ.

Ο πρόεδρος Τραμπ προσήλθε στη συνάντηση έχοντας στο ενεργητικό του μια τριπλή ήττα: στον πόλεμο στο Ιράν, στον εμπορικό πόλεμο με την Κίνα, όπου εν μέρει αναδιπλώθηκε, και στις πρόσφατες ενδιάμεσες εκλογές. Ο «αέρας» του ήταν εκ των πραγμάτων ψαλιδισμένος. Αλλά αυτό δεν πρέπει να δημιουργεί κανένα κλίμα εφησυχασμού. Παρά τις εσωτερικές διχογνωμίες στο εσωτερικό των αμερικανικών ελίτ ως προς την τακτική υπάρχει ένας κοινός στόχος. Οι ΗΠΑ ούτε θα παραδώσουν ούτε θα παραιτηθούν από την πρωτοκαθεδρία.

Για τον σκοπό αυτό θα συνεχίσουν να προσπαθούν είτε με πολέμους είτε με άλλα μέσα να αφαιρούν συμμάχους και εμπορικούς εταίρους από την Κίνα. Κυρίως όμως θα συνεχίσουν να ακολουθούν μια εντοπισμένη στρατηγική άρνησης στην περιοχή της Ασίας, αφού εκεί παράγεται το 60% του παγκόσμιου ΑΕΠ αλλά εκεί επίσης βρίσκεται η κύρια περιοχή των κινεζικών εξαγωγών. Δηλαδή θα συνεχίσουν να προσπαθούν αυτό που επιχείρησαν στο Ιράν: να εγκαταστήσουν φιλικές προς τις ΗΠΑ κυβερνήσεις.

Τέλος, ο πρόεδρος Πούτιν επανήλθε στο κέντρο των διεθνών διπλωματικών εξελίξεων και αυτό είναι αναμφίβολα μια πολιτική επιτυχία. Δεν πρέπει όμως να παραλείπουμε ότι αυτή οφείλεται στην Κίνα. Ο Πούτιν ήταν παρών στη Σενζέν επειδή η Κίνα ήθελε να είναι. Ηχηρή αντιθέτως είναι η απουσία της Ε.Ε., της οποίας η οικονομική και γεωστρατηγική υποβάθμιση ξεπερνά ακόμη και εκείνη των ΗΠΑ.

Η Ιστορία διδάσκει ότι σε συνθήκες παγκόσμιας οικονομικής κρίσης οι αντιθέσεις για την κατανομή των αγορών και των σφαιρών επιρροής οξύνονται στο έπακρο. Τίποτα δεν τελείωσε επομένως και η συνάντηση στη Σενζέν ήταν ένα επεισόδιο σε αυτή την αντιπαράθεση και όχι ο τελικός σταθμός και η τελική διευθέτηση μιας νέας παγιωμένης πραγματικότητας. Τα δύσκολα για τους λαούς είναι μπροστά.

Γι’ αυτό η πλέον συνετή πολιτική για αδύναμες χώρες όπως η Ελλάδα είναι η πλήρης απεμπλοκή από κάθε πολεμική περιπέτεια των ΗΠΑ και της Ε.Ε. και η ανάπτυξη ισότιμων σχέσεων πολύπλευρης συνεργασίας με τις αναδυόμενες δυνάμεις, ιδίως με εκείνες της ομάδας BRICS. Οπως λέει και ο θυμόσοφος κινεζικός λαός, είναι «προτιμότερο να στέκεσαι στην πλαγιά και να βλέπεις τις τίγρεις να μαλώνουν».

*Καθηγητής θεωρίας κράτους και δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Keywords
Τυχαία Θέματα
Κανένας,kanenas