Η μοναξιά του ΝΑΤΟ

13:06 15/10/2026 - Πηγή: efsyn

Το Ισλαμικό ΝΑΤΟ –Πακιστάν, Τουρκία, Σαουδική Αραβία– βλέπει την αξιοπιστία του να αμφισβητείται από τους Χούθι στην Υεμένη σε μια επίδειξη δύναμης της Τεχεράνης προς το Ριάντ.

Το κύριο ζητούμενο είναι αν η Τουρκία και το Πακιστάν θα υποχρεωθούν να συνδράμουν τη Σαουδική Αραβία στην Υεμένη ή αν θα επέμβουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Το μόνο βέβαιο αυτή τη στιγμή είναι η απόσταση που χωρίζει τη σκληρή και αποφασιστική ρητορική που ακολούθησε την υπογραφή

της Συμφωνίας της Μέκκας με τις εξελίξεις στο πεδίο.

Οι τρεις της Μέκκας προφανώς πίστεψαν ότι η αυτοανακήρυξή τους σε Ισλαμικό ΝΑΤΟ θα αυξήσει την αποτρεπτική και παρεμβατική εμβέλειά τους στην ευρύτερη περιοχή.

Στη βιασύνη τους ξέχασαν ότι στο παρελθόν έγιναν προσπάθειες για την ίδρυση Μεσανατολικού και στη συνέχεια Ασιατικού ΝΑΤΟ χωρίς διάρκεια και επιτυχία.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 ιδρύθηκαν το CENTO και το SEATO με περιοχές ευθύνης τη Μέση Ανατολή και τη Νοτιοανατολική Ασία αντίστοιχα.

Η εμμονή των ΗΠΑ στον πολλαπλασιασμό των στρατιωτικών συμμαχιών ονομάστηκε Pactomania και είχε ως πατέρα τον τότε επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας, Τζον Φόστερ Ντάλες.

Γρήγορα φάνηκε ότι το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να ιδρύσει υποκαταστήματα ούτε να λειτουργήσει με τη μορφή franchise ως συνταγή ανάσχεσης του κομμουνιστικού επεκτατισμού.

Το CENTO ιδρύθηκε αρχικά ως Σύμφωνο της Βαγδάτης και άλλαξε ονομασία το 1958, όταν το κόμμα Μπααθ ανέτρεψε το μοναρχικό καθεστώς. Το SEATO διαλύθηκε μετά την πτώση της Σαϊγκόν το 1975.

Με την απόσταση του χρόνου που μας χωρίζει από τη δεκαετία του ’50, η ίδρυση του CENTO και του SEATO δεν είχε στόχο την ανάσχεση μιας εισβολής της ΕΣΣΔ, αλλά τη συντήρηση της ηγεμονικής πρωτοκαθεδρίας των ΗΠΑ σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη.

Το Ισλαμικό ΝΑΤΟ δεν έχει ως ηγέτη μια περιφερειακή Μεγάλη Δύναμη και ως εκ τούτου η εμπλοκή του σε τοπικές συγκρούσεις είναι συνάρτηση ad hoc ισορροπιών ανάμεσα στα τρία μέλη του.

Keywords
Τυχαία Θέματα