Γαλλική εξαίρεση

17:43 6/10/2026 - Πηγή: efsyn

Η Γαλλία εξακολουθεί να αποτελεί εξαίρεση στην Ευρώπη, με τις κοινωνικές κινητοποιήσεις να προηγούνται και όχι να έπονται των εκλογών.

Το σύνηθες σκηνικό μετά την έκρηξη της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης το 2008 ήταν η εγκατάλειψη από τον νικητή των εκλογών των προεκλογικών δεσμεύσεων για μείωση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων στο όνομα της ρεαλιστικής προσαρμογής στη σκληρή δημοσιονομική πολιτική που αποτελεί

μονόδρομο για την Ε.Ε.

Η ανάφλεξη στη Γαλλία σε πολλά ταυτόχρονα μέτωπα, από την παιδεία και τις συντάξεις μέχρι την υγεία, είναι η τελευταία προειδοποίηση ότι οι κινητοποιήσεις χειραφετούνται από κάθε μορφή πολιτικής και κομματικής χειραγώγησης.

Το 2022 στις Βρυξέλλες και στη Φρανκφούρτη επικρατούσε έντονη ανησυχία καθώς μέσα στο προεκλογικό παραλήρημα η ηγέτις της Ακροδεξιάς Μελόνι είχε δεσμευτεί να εγκαταλείψει τη μόνιμη δημοσιονομική λιτότητα.

Στη Γαλλία, η Λεπέν ήδη έχει πάρει αποστάσεις ασφαλείας από τις απειλές εξόδου της Γαλλίας από την ευρωζώνη, μια δέσμευση την οποία εγκατέλειψε εγκαίρως.

Το σκηνικό στη Γαλλία, στη βαριά σκιά εξεγερσιακού τύπου κινητοποιήσεων επτά μήνες πριν από την προεδρική και τις βουλευτικές εκλογές σε συνδυασμό με την άνοδο του κόστους δανεισμού της χώρας, μας προειδοποιεί ότι έχουμε φτάσει στο τέλος της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας την οποία ίδρυσε το 1958 ο Ντε Γκολ στη σκιά του πολέμου της Αλγερίας.

Ετσι, η Γαλλία και μαζί της η Ε.Ε. των 27 θα πρέπει να αναζητήσουν νέο πλαίσιο και περιεχόμενο για το μέλλον της Γηραιάς Ηπείρου.

Τα συνδικάτα στη Γαλλία κάλυψαν σε σύντομο χρονικό διάστημα την απαξίωση της πολιτικής.

Ποτέ άλλοτε στη μακραίωνη Ιστορία της η Γαλλία δεν αντιμετώπισε ταυτόχρονα την πρόκληση ανασύνθεσης των εσωτερικών, των ευρωπαϊκών και των παγκόσμιων ισορροπιών που ορίζουν το στίγμα της.

Το 1995, ο Σιράκ εξελέγη πρόεδρος με μια ρητορική που απαξίωνε την παντοδυναμία των αγορών.

Μετά από τέσσερις μήνες παρουσίασε πρόγραμμα περικοπών και λιτότητας στο όνομα της Ευρώπης του Μάαστριχτ και πυροδότησε μια τετράμηνη απεργιακή θύελλα.

Την 21η Απριλίου του 2002 ο Λεπέν πέρασε στον δεύτερο γύρο αποκλείοντας τον πρωθυπουργό της «Πληθυντικής Αριστεράς» Ζοσπέν.

«Δεν έμαθαν τίποτε, δεν κατάλαβαν τίποτε», σχολίασε ο Ταλεϋράνδος μετά την παλινόρθωση των Βουρβόνων σε μια απαξίωση που θα μπορούσε να συμπεριλάβει τους Σιράκ, Σαρκοζί, Ολάντ και Μακρόν.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords