Μποτιλιάρισμα χωρίς διέξοδο

Ένας από τους τομείς μεγάλης σημασίας όπου η κυβέρνηση Μητσοτάκη απέτυχε παταγωδώς είναι οι μετακινήσεις με ΙΧ όχημα και οι συγκοινωνίες στην Αθήνα.

Το 2026 είναι πολύ χειρότερο από το 2019 ενώ το 2006 μοιάζει με όραμα συγκρινόμενο με τη σημερινή κατάσταση. Η κυβέρνηση απαριθμεί έργα και πρωτοβουλίες σε μια προσπάθεια να κρύψει το πρόβλημα. Διάφοροι αναλυτές προσπαθούν να πείσουν ότι πληρώνουμε το τίμημα της «ανάπτυξης» ενώ βρισκόμαστε

Η πραγματικότητα είναι σκληρή για την καθημερινότητα και το βιοτικό επίπεδο των πολλών. Υπολογίζεται ότι ο χρόνος μιας διαδρομής με ΙΧ έχει αυξηθεί 25-30% σε σχέση με 2019. Το μποτιλιάρισμα είναι διαρκές τις ώρες αιχμής, καλύπτει πλέον και εναλλακτικές διαδρομές, η κατάσταση εξελίσσεται από το κακό στο χειρότερο. Προοπτική βελτίωσης δεν υπάρχει.

Σε πρόσφατο συνέδριο που οργάνωσε το ΤΕΕ, ο πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων(ΣΕΣ) Θ.Τσιάνος, εκτίμησε ότι από τα 8 εκατομμύρια μετακινήσεις που έχουμε καθημερινά στην περιοχή της πρωτεύουσας, μόνο μία στις τέσσερις πραγματοποιείται με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

Το 2006 η αναλογία ήταν μία προς μία. Μέσα σε μία εικοσαετία το ποσοστό των μετακινήσεων που πραγματοποιούνται με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς έπεσε από το 50% στο 25%. Πρόκειται για το αποτέλεσμα της τραγικής υποβάθμισης των συγκοινωνιών και της στροφής, για διάφορους λόγους, προς το αυτοκίνητο ΙΧ. Οσο χειρότερες είναι οι συγκοινωνίες τόσο περισσότεροι στρέφονται προς το αυτοκίνητό τους για τις μετακινήσεις τους.

Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που επιδεινώνουν την κατάσταση όπως η «έξωση» των κατοίκων από το κέντρο της πρωτεύουσας λόγω υπερτουρισμού και εκρηκτικής αύξησης του κόστους στέγασης.

Εδώ που φτάσαμε το 2006 μοιάζει με… όραμα. Σύμφωνα με μελέτη της Eurobank η οικονομία θα επιστρέψει στα επίπεδα του 2007 το 2034. Σε ό,τι αφορά όμως τις μετακινήσεις και τη συγκοινωνία, η επιστροφή στο 2006 είναι ανέφικτη. Δεν υπάρχει πιθανότητα επιστροφής στη μία μετακίνηση με αυτοκίνητο ΙΧ προς μία μετακίνηση με Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

Το διαρκές μποτιλιάρισμα οφείλεται σε αστοχίες και προχειρότητα. Η γραμμή 4 του μετρό (άλσος Βεΐκου-Γουδί) που μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της κατάστασης έχει κολλήσει. Το έργο αρχικού προϋπολογισμού 1,8 δισ. ήταν να παραδοθεί το 2029. Τώρα αναφέρεται σαν νέα ημερομηνία παράδοσης το 2032 ενώ οι πιο ρεαλιστές βλέπουν το έργο να πηγαίνει προς το 2035.

Υπάρχει το πρόβλημα με τον μετροπόντικα στην Κυψέλη για το οποίο υπάρχει τεχνική λύση η οποία βέβαια θα αυξήσει το κόστος και θα προκαλέσει κάποια καθυστέρηση.

Χειρότερη είναι η κατάσταση με τους σταθμούς, όπως Ευαγγελισμός και Εξάρχεια, όπου ο κακός σχεδιασμός και η προχειρότητα προκαλούν μεγαλύτερες καθυστερήσεις με υπαιτιότητα του Δημοσίου. Αυτό σημαίνει καταβολή αποζημιώσεων στον εργολάβο και εκτόξευση του κόστους του έργου.

Ο Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος έχει υποβαθμιστεί και ο εκσυγχρονισμός των παλαιών συρμών καθυστερεί. Χάος με τα λεωφορεία όπου χάθηκε η ευκαιρία της οργάνωσης ενός νέου ξεκινήματος στη βάση της ηλεκτροκίνησης. Εχουμε πάλι διαφορετικούς τύπους λεωφορείων στα πλαίσια εξυπηρέτησης συμφερόντων και αυτοεξυπηρέτησης κυβερνητικών και άλλων παραγόντων.

Κατά τον κ. Τσιάνο τα οχηματοχιλιόμετρα που γίνονται από τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, στο μετρό και στις οδικές συγκοινωνίες, δεν αυξήθηκαν σε σχέση με τα προ εικοσαετίας επίπεδα. Αναγκαία έργα υποδομής όπως ο άξονας Ελευσίνα-Οινόφυτα για την παράκαμψη του Κηφισού από τα φορτηγά δεν προωθείται. Δημιουργούνται συνεχώς νέες ανάγκες, όπως από την ολοκλήρωση των συγκροτημάτων στο πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού, χωρίς να έχει προχωρήσει η αναγκαία συμπληρωματική υποδομή.

Πώς αντιδρά η κυβέρνηση στη συνεχή επιδείνωση και το διαρκές μποτιλιάρισμα; Υποβαθμίζοντας το πρόβλημα, σκηνοθετώντας έργα και πρωτοβουλίες υπέρ των πολιτών και διευκολύνοντας με πολυάριθμους αστυνομικούς τις μετακινήσεις του πρωθυπουργού και άλλων παραγόντων της εξουσίας…