Δεν είναι εισβολείς, είναι άνθρωποι

"Δεν είναι πρόσφυγες ή παράνομοι μετανάστες, είναι εισβολείς". Η ρήση αυτή διατυπώθηκε από τον Υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων, αντιπρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, Άδωνι Γεωργιάδη.

Την ίδια ώρα το μίσος πολλαπλασιάζεται, ο σκοταδισμός διασκορπάται απ' άκρη σε άκρη της χώρας, οι συνωμοσίες και οι γενικεύσεις δίνουν και παίρνουν και οι ακραίοι πατριδοκάπηλοι έχουν βγει από το καβούκι της.

Ποιος ευθύνεται για τη δύναμη που αποκτούν και πάλι οι κήρυκες του

Ο κίνδυνος είναι να κυριαρχήσει ο ακραίος λόγος. Ποινικοποιούνται ολοένα και περισσότερο οι έννοιες του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης που επαναπροσδιορίστηκαν με αναγκαιότητα, μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Όσοι συνδέουν τις έννοιες αυτές με μια επιχειρούμενη "εθνική προδοσία", διαπράττουν έγκλημα κατά της χώρας, κατά της δημοκρατίας, κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, κατά των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου που ευτυχώς, προστατεύονται από διεθνείς συμβάσεις και συμφωνίες.

Η κυβέρνηση οφείλει να κάτσει στο ίδιο τραπέζι με τις προοδευτικές δυνάμεις του τόπου και να συγκροτηθεί ένα εθνικό σχέδιο δράσης ευρείας αποδοχής, ή έστω πάνω σε μια διευρυμένη συναίνεση. Μόνο έτσι θα σταματήσουν οι άναρθρες ιαχές και οι βίαιοι προπηλακισμοί. Και μόνο έτσι θα κατευναστεί η δικαιολογημένη εν πολλοίς ανησυχία των νησιωτών, και φυσικά δεν αναφέρομαι σε εκείνους που βρίζουν έγκυες γυναίκες.

Οι ασχημονούντες πάντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν στον τόπο. Το ζήτημα είναι το τί επιλέγεις να κάνεις έναντί τους εσύ, ως Κράτος, ως οργανωμένη Πολιτεία. Δυστυχώς, η ΝΔ επέλεξε προεκλογικά να τους "χαϊδέψει", να φλερτάρει με αυτό τον χώρο. Έστω και τώρα όμως, πρέπει να πάρει αποστάσεις με τρόπο θεσμικό, να καταδικάσει ευθαρσώς όσα γίνονται, να καθησυχάσει τους ανθρώπους της περιφέρειας και να συνεργαστεί.

Η Διεθνής Αμνηστία και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, ήδη καταδίκασαν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο τα μέτρα του ΚΥΣΕΑ για το άσυλο. Δε μιλάμε για "αριστερούς φορείς", για αινιγματικές ΜΚΟ από εκείνες που ενεπλάκησαν σε χρηματικό φαγοπότι, ή εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ, μιλάμε για θεσμικούς πυλώνες διαφύλαξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η μόνη πρόταση για να αντιμετωπιστεί η έκτακτη κρίση, είναι ομόθυμη πίεση προς την ΕΕ για αποσυμφόρηση των νησιών εδώ και τώρα και για ανακατανομή προσφύγων και μεταναστών στα κράτη-μέλη.

Η λύση δεν είναι να σφραγίζεις τα σύνορα της ΕΕ με τον πλέον βίαιο τρόπο, καθώς αφενός ρισκάρεις να χαθούν ζωές και αφετέρου, η Ελλάδα δεν έχει σύνορα που μπορούν να σφραγιστούν. Τόσο απλά. Μόνο με ολιστική προσέγγιση από την Ελλάδα και την Ένωση μπορεί να αρθεί το αδιέξοδο. Μόνο με νέα διαπραγμάτευση με τον Ερντογάν, με συντόμευση των διαδικασιών εξέτασης ασύλου, με προοδευτικά μέτρα ένταξης όσων δικαιούνται άσυλο, με ισοκατανομή-relocations και επανενώσεις οικογενειών.

Ο υπαρκτός Ορμπανισμός δεν οδηγεί πουθενά, ή μάλλον, οδηγεί σε διαιώνιση του δράματος καθώς τα κράτη θα περιχαρακώνονται όλο και περισσότερο εντός των εσωτερικών τους συνόρων, αν τον υιοθετήσουν. Στην περίπτωση της Ουγγαρίας ή των Βαλκανικών κρατών, η περιχαράκωση είναι εφικτή ελέω ευρωπαϊκής ασυνέπειας ως προς τις κυρώσεις που δήθεν θα επέβαλε, και ως προς την ισότιμη πολιτική που καταπατάται στο διηνεκές.

Οι αρχές της αλληλεγγύης και του διαμοιρασμού της ευθύνης αγνοούνται πανηγυρικά. Το ζητούμενο είναι να διεκδικηθεί η εκτόνωση του προσφυγικού-μεταναστευτικού πάνω στην ουσιαστική επαναφορά τους.

Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα και να το θέλει ή και να το ζητά μέσω Frontex, δεν μπορεί να περιχαρακωθεί. Η θάλασσα θα είναι ανοιχτή, και τα θύματα των πολέμων ή των τζιχαντιστικών κρατών, θα συνεχίσουν να θέλουν να φύγουν προς τον περίφημο "δυτικό κόσμο". Εν προκειμένω ο διεθνισμός του προβλήματος μπορεί να προσφέρει ρεαλιστικές προτάσεις, και μόνο αυτός. Τα pushbacks δεν μπορούν να δώσουν απαντήσεις, μπορούν όμως να "δώσουν" νεκρούς.

Κι αυτό είναι κάτι που στην πραγματικότητα, κανείς εκ των κυβερνώντων δεν το θέλει.