Κάτι σαν τη Βενεζουέλα...

Πόσο πιθανό είναι να χρεοκοπήσουμε; Κάποιοι θα σας πουν ότι είμαστε ήδη χρεοκοπημένοι και έτσι δεν πρέπει να φοβόμαστε ιδιαίτερα. Οτι δεν πρόκειται να γίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που ήδη γνωρίζουμε! Αν, πάντως, εξετάσει κανείς τι ακριβώς συμβαίνει στη Βενεζουέλα και λάβει υπόψη του ότι η Bank of America μας κατατάσσει στην ίδια ακριβώς κατηγορία, τότε θα πρέπει να αρχίσει να ανησυχεί.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν εδώ και καιρό πολλοί λόγοι για να

ανησυχεί κανείς και δεν χρειαζόταν να περιμένει την έκθεση της Bank of America. Η κυβέρνηση θα μπορούσε να κλείσει την αξιολόγηση εδώ και πέντε μήνες. Ή, αλλιώς, έπρεπε να έχει κλείσει την αξιολόγηση εδώ και πέντε μήνες. Δεν το έκανε επειδή τα στελέχη της πίστευαν ότι θα μπορούσαν να ανταλλάξουν λίγο ανθρωπισμό με το Συνταξιοδοτικό! Ηταν ένα τραγικό λάθος. Ναι μεν υφίσταται προσφυγικό πρόβλημα, ναι μεν η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να μας αντιμετωπίσει με μεγαλύτερη επιείκεια, αλλά όλα αυτά δεν έχουν σχέση με εκείνα που πίστευαν τα στελέχη της κυβέρνησης.

Υπουργοί της κυβέρνησης και στελέχη της αγοράς που διαδραματίζουν τον ρόλο του «συμβούλου» είχαν δημιουργήσει ένα σενάριο με βάση το οποίο το Προσφυγικό θα γινόταν όπλο στα χέρια του κ. Αλέξη Τσίπρα. Κάτι ανάλογο με τη διαπραγμάτευση του κ. Γιάνη Βαρουφάκη στους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Πίστευαν δηλαδή ότι η προσφυγική κρίση θα αύξανε τον γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας. Αποδείχτηκε ότι δεν ήταν κάτι περισσότερο από μία φαντασίωση! Με κλειστά σύνορα, με το ΝΑΤΟ στις θάλασσές μας και με την Ευρώπη να διαπραγματεύεται απευθείας με την Τουρκία δεν μπορεί να το πει κανείς αυτό και αναβάθμιση στο γεωπολιτικό πεδίο.

Χάθηκε για άλλη μία φορά πολύτιμος χρόνος. Τώρα καλούνται να κλείσουν γρήγορα πολλά θέματα της αξιολόγησης που θα έπρεπε να έχουν κλείσει εδώ και μήνες. Την ίδια ώρα τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι χάσαμε πέντε μήνες. Είναι ακόμη ότι αυτούς τους πέντε μήνες συνεχίστηκαν όλα τα καλά της μη διακυβέρνησης, με αποτέλεσμα να αυξηθεί και ο λογαριασμός των νέων μέτρων που θα απαιτούνται. Τον ακριβή λογαριασμό δεν θα τον μάθουμε αύριο το πρωί, αλλά είναι σίγουρο ότι αργά ή γρήγορα θα κληθούμε να τον πληρώσουμε. Αυτά που σήμερα ζητάει το ΔΝΤ, για παράδειγμα, είναι ο λογαριασμός του προηγούμενου χαμένου εξαμήνου...

Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι η κυβέρνηση περνάει στη Βουλή όλα τα μέτρα που της ζητάει η τρόικα και παίρνει με αυτόν τον τρόπο την αξιολόγηση, η κατάσταση θα παραμείνει και πάλι εξαιρετικά δύσκολη. Και αυτό διότι η κατάσταση είναι πραγματικά άσχημη στην πραγματική οικονομία! Ο σφαγιασμός των ελεύθερων επαγγελματιών δεν πρόκειται να προσφέρει το παραμικρό στην... ανάπτυξη!

Στην κυβέρνηση ελπίζουν ότι θα καταφέρουν να κερδίσουν χρόνο. Χρειάζονται τον χρόνο επειδή ελπίζουν ότι μια επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης στην Ευρώπη θα ενισχύσει τη θέση της χώρας μας. Θα ήταν ίσως πιο δημιουργικό αν σκέφτονταν ότι η υιοθέτηση των προγραμμάτων από το 2010 θα μας είχε βγάλει τελικά από αυτά. Οτι θα ήταν καλύτερο για τη χώρα να ακολουθήσουμε τον δρόμο της Κύπρου. Αλλά και πάλι επιστρέφουμε στο ίδιο πρόβλημα: πολύς χαμένος χρόνος! Επειδή έχτισαν πολιτικές και στρατηγικές βασιζόμενοι σε εσφαλμένες εντυπώσεις. Τελικά αποδείχτηκε ότι ακόμη χειρότερο από το πρώτο μνημόνιο, το οποίο προκάλεσε το κίνημα στις πλατείες, ήταν το τρίτο αριστερό μνημόνιο!

Αν προσπαθήσουμε να ξεφύγουμε από τα όσα διοχετεύουν καθημερινά τα κανάλια της παραπληροφόρησης της κυβέρνησης, μένουμε με μία διαπίστωση: κάθε μέρα και χειρότερα. Αυτό ακριβώς εκφράζει η έκθεση της Bank of America, η οποία μας φέρνει πιο κοντά στη χρεοκοπία και σε χώρες όπως η Βενεζουέλα. Εχουν δίκιο ή άδικο οι αναλυτές της; Λένε αυτό που βλέπουν, αλλά και αυτό που αντιλαμβάνονται όσοι ζουν και επιχειρούν σε αυτή τη χώρα. Αν έβλεπαν κάτι διαφορετικό, ότι η κατάσταση θα μπορούσε να αλλάξει, θα έτρεχαν να επενδύσουν και να επωφεληθούν. Μακάρι να βλέπαμε κάτι τέτοιο...