Γκρινιάρηδες και μηδενιστές

08:24 23/7/2026 - Πηγή: New Money

Τα ρεπορτάζ, πανομοιότυπα χρόνια τώρα. Ίδια και με μνημόνια, ίδια και χωρίς μνημόνια. Πρόθυμοι συμπολίτες μας μπροστά στα μικρόφωνα των καναλιών να πουν την άποψή τους και η οποία -αν εξυπηρετεί την εικόνα που θέλουν να φιλοτεχνήσουν τα κανάλια- είναι βέβαιο πως θα κερδίσουν και μερικά δευτερόλεπτα δημοσιότητας στα δελτία. Έστω και με μια «ευρηματική» ατάκα του τύπου κάθε πέρυσι και καλύτερα ή φέτος δεν πάμε διακοπές λόγω ακρίβειας ή το κλασικό ο μισθός τελειώνει στις 15 μέρες, άδειο το καλάθι κ.λπ.

Αν αυτός που τα παρακολουθεί από κάποια χώρα του εξωτερικού, εύκολα θα νόμιζε πως στην

Ελλάδα οι συνθήκες διαβίωσης είναι όμοιες με κάποια υποσαχάρια χώρα όπου θερίζει η πείνα, η ανέχεια και η δυστυχία. Όσοι όμως ζούμε εντός των συνόρων, βλέπουμε και άλλες εικόνες που έρχονται κόντρα σε αυτές. Βλέπουμε για παράδειγμα τεράστιες εξόδους εκδρομέων με κάθε ευκαιρία είτε τα Σαββατοκύριακα είτε τις αργίες αλλά ακόμα και τις καθημερινές του καλοκαιριού. Τα πλοία πάνε κι έρχονται με πληρότητες κοντά στο 100% και όχι φυσικά μόνο από ξένους αλλά κυρίως από Έλληνες. Το ίδιο και η συντριπτική πλειονότητα των καταλυμάτων ανά τη χώρα και όχι μόνο Ιούλιο και Αύγουστο Τα κέντρα διασκέδασης, εστίασης και οι καφετέριες γεμάτες από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ. Τα εμπορικά καταστήματα γεμάτα και η συνολική καταναλωτική δαπάνη αμείωτη. Αλλά και οι αποταμιευτικοί λογαριασμοί με βάση τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος αυξανόμενοι από μήνα σε μήνα. Οι εικόνες αντιφατικές και προφανώς καμιά δεν αποτυπώνει με απόλυτο τρόπο την πραγματικότητα αλλά δεν πρέπει να παραβλέπουμε πως σαν λαός είμαστε και υπερβολικά γκρινιάρηδες και καταστροφολόγοι.

Όχι πως ζούμε στην ιδανική χώρα, στον επίγειο παράδεισο με όλα τα προβλήματα λυμένα και για τον τελευταίο κάτοικο. Ούτε όμως και σε τριτοκοσμική χώρα όπου το 90% του πληθυσμού πένεται και μόνο το 10% ζει με άνεση και αφθονία.

Ναι υπάρχει ακρίβεια, ναι, υπάρχουν χαμηλοί μισθοί και συντάξεις, ναι τα ενοίκια έχουν ανέβει στον Θεό, ναι υπάρχουν συμπολίτες μας που ανήκουν στο 20-25% που κινείται πέριξ και κάτω από τα όρια της φτώχειας. Την ίδια ώρα όμως υπάρχει μια καταμετρημένη παραοικονομία των 60 δισ. στην οποία μετέχουν πλούσιοι και φτωχοί, άλλος λίγο άλλος πολύ κι αυτό αποφεύγουμε να το λέμε. Κανείς δεν πορεύεται μόνο με τον κατώτατο μισθό κι ας μην κοροϊδευόμαστε. Οι περισσότεροι έχουν βρει και κάποια άλλη πηγή εισοδήματος είτε αυτή είναι δεύτερη και αδήλωτη εργασία είτε κάποια άλλη πηγή από γονική περιουσία σε κάποιο χωριό ή χίλια δυο άλλα. Ανάμεσα σε αυτούς και διάφοροι τεχνίτες και ελεύθεροι επαγγελματίες που για την εφορία είναι μεν στα όρια της φτώχειας αλλά η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Σαφώς και υπάρχουν πραγματικά ευάλωτοι και φτωχοί, με ατυχίες στη ζωή, με χρέη που τους κυνηγούν και δεν μπορούν να πάρουν ανάσα, με προβλήματα υγείας και αδυναμίας να εργαστούν που κρέμονται από τα κοινωνικά επιδόματα. Όμως βρείτε μια άλλη κοινωνία που δεν έχει φτωχούς και έχουν όλοι το ίδιο πάνω κάτω βιοτικό επίπεδο.

Και στις άλλες χώρες, ακόμα και τις πλουσιότερες, όπως η Βρετανία, η Γερμανία, οι ΗΠΑ αλλά και στις περισσότερες, δεν έχουν τη δωρεάν δημόσια υγεία και τις δωρεάν καλύψεις ακόμα και των ακριβότερων φαρμάκων όπως εμείς κι ας μην εθελοτυφλούμε. Το δε επίπεδο υπηρεσιών δημόσιας υγείας παρά τα επιμέρους προβλήματα και τις περιπτωσιολογίες, έχει ανέβει πολύ τα τελευταία χρόνια κι αυτό δεν μπορεί να έχει μόνο πολιτική οπτική αλλά και ρεαλιστική.

Με όλα αυτά θέλω να πω πως δεν πρέπει να μηδενίζουμε τα πάντα στο όνομα μιας αντικυβερνητικής θέσης και άποψης. Μιας διαρκούς γκρίνιας και μουρμούρας. Ούτε υπάρχουν μάγοι στην πολιτική που θα τα αλλάξουν όλα από τη μια στιγμή στην άλλη. Οι δε παλιότεροι, θυμόμαστε πως ακόμα και στις εποχές των παχιών αγελάδων, πριν τα μνημόνια, πάντα οι δείκτες φτώχειας ήταν στο 20-25%, όσο και σήμερα, που δεν έχουμε φθάσει ακόμα παρά την ανάπτυξη, στα επίπεδα εκείνης της εποχής «ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια!» αλλά με δανεικά, τα οποία θα συνεχίσουμε να αποπληρώνουμε για πολλά πολλά ακόμα χρόνια! Κι αυτό ας μην το ξεχνάμε ποτέ, για να μη φθάσουμε στο μέλλον, να αναπολούμε τα σημερινά χρόνια!

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords