Ευρώπη: Ο Τρίτος Δρόμος

Το Σκωτσέζικο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας δεν είναι το μόνο. Στις 9 Νοεμβρίου έρχεται η σειρά της Καταλωνίας , η οποία με την σειρά της θέλει να μέσω της ψήφου των πολιτών της να ανεξαρτητοποιηθεί. Το μήνυμα έτσι προς την Μαδρίτη μπορεί στη συνέχεια να ανοίξει την όρεξη των Φλαμανδών που επίσης ζητούν την ανεξαρτητοποίηση τους βάζοντας έτσι σε κίνδυνο την ήδη τραυματισμένη ενοποιημένη εικόνα του κράτους του Βελγίου.

Κι αν στη συνέχεια οι Τυρόλοι της Ιταλίας

ζητήσουν την απόσχιση τους για να ενωθούν με την Αυστρία που έχουν κοινές Ιστορικές –πολιτισμικές ρίζες; Κι αν ακόμη οι Κορσικανοί ή οι Βρετόννοι κάνουν το ίδιο με την Γαλλία; Αυτού του είδους η ασθένεια θα μπορούσε να είναι εύκολα κολλητική και η Ευρώπη έτσι να αρχίσει να ξανασκέφτεται τα σύνορα της και τον τρόπο λειτουργίας της. Κανείς βέβαια δεν μπορεί να κατηγορήσει αυτού του είδους τα δημοψηφίσματα και απευθύνονται στον λαό και στην δημοκρατική του λειτουργία. Είναι ο κόσμος που αποφασίζει για την τύχη του κι όχι με μονομερείς αποφάσεις οι κυβερνήσεις΄.

Οτι και να είναι όμως αυτού του είδους το ρεύμα οξύνει τις εντάσεις στα παλιά σύνορα και ωθεί στο να ξανασχεδιαστεί ο γεωπολιτικός χάρτης. Από την μία έχουμε τις σφαγές και τις συγκρούσεις στην Ανατολική Ουκρανία, από την άλλη έχουμε την γενοκτονία και τις βαρβαρότητες που διαπράττουν πολλοί Ευρωπαίοι ισλαμιστές που άφησαν τις ευρωπαϊκές τους πατρίδες για να πολεμήσουν στην υπηρεσία του τζιχάντ και τώρα έχουμε ακόμη τις τάσεις ανεξαρτητοποίησης μικρών κρατών μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Τρείς αιώνες μετά την ηθελημένη ένωση των βασιλέων της Σκωτίας και Αγγλίας, το σκωτσέζικο δημοψήφισμα, απειλεί ν΄ ανοίξει το κουτί της Πανδώρας στην Ευρώπη. Είναι μία ευκαιρία να ριχτεί περισσότερο φως στην ευρωπαϊκή ιδέα, στην πολιτική της ένωσης, που τόσο οραματίστηκε και στήριξε ο Jacques Delors. Για να μην υπάρξουν δυσάρεστες εκπλήξεις καλό θα ήταν ν΄ αναλυθεί και ν’ ακτινογραφηθεί λεπτομερώς η κατάσταση, ώστε να γίνει αντιληπτό ότι ένας τρίτος δρόμος, ένας νέος δρόμος, δείχνει να διαγράφεται.

Μεταξύ της ομαδοποίησης και της ένωσης των κρατών, δύο πορείες που ήδη δίνουν την μάχη τους, τώρα εμφανίζεται μία τρίτη, αυτή της Ευρώπης των περιφερειών, η οποία ως τώρα δεν είχε αρκετά μελετηθεί. Φαίνεται όμως πως πια είναι η νέα ευρωπαϊκή πραγματικότητα που μαγνητίζει. Καλό θα ήταν λοιπόν, πριν υπάρξει σύγχυση και οι λαϊκιστές εκμεταλλευτούν το γεγονός και ενισχύσουν εθνικισμούς ή άλλες ανάλογες ακρότητες οι υπεύθυνοι των Βρυξελλών, να φύγουν από το γραφειοκρατικό εφησυχασμό τους, και να προσδιορίσουν ένα γενικό θεσμικό πλαίσιο που να μπορεί να περιβάλει τέτοιες τάσεις και μελλοντικά δημοψηφίσματα. Έτσι η Ευρωπαϊκή συνέχεια θα είναι νόμιμη και δημιουργική.

Blogger Δημοσθένης Δαββέτας
Keywords
Τυχαία Θέματα