Ζορό

Ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε οδηγίες στους ερασιτέχνες αποστόλους του. Να είναι συνεπείς, να προτάσσουν την εντιμότητα και άλλα κλισέ. Περίπου σαν το «σεμνά και ταπεινά» του Κώστα του Καραμανλή. Αν ήμουν στη θέση του θα εξέδιδα ακόμα μία οδηγία προς πολιτευόμενους. Να συνεχίσουν ανελέητοι στη φορολόγηση του πλούτου. Τι εννοώ; Φόρος και στα τζακούζι. Στα υπόγεια πάρκινγκ κάθε νέας πολυκατοικίας πάνω από το νοητό όριο που θέτει ο Βασιλόπουλος στο Ψυχικό. Και σε οτιδήποτε απολαμβάνουν οι προνομιούχοι.

Εννοείται θα συνέχιζαν να δείχνουν δόντια στο 1% των υπερπλούσιων, στις τράπεζες, στους εφοπλιστές. Ουπς, λάθος. Οι εφοπλιστές μένουν έξω. Και μην τυχόν και αναφερθούν γιατί θα μας κάνουν πλάκα, παραπέμποντας στον Γιούνκερ που είχε προτείνει τη φορολόγησή τους, αλλά εμείς προτιμήσαμε να κόψουμε το ΕΚΑΣ. Ευλόγως θα αναρωτηθείτε: μα, αν αρχίσουν να φορολογούν ό,τι κινείται, δεν θα τρομάξουν τα ανώτερα εισοδηματικά στρώματα της κοινωνίας; Δεν θα τρέξουν να κρυφτούν πίσω από τον Μητσοτάκη; Αφελές το ερώτημα. Αυτοί ούτως ή άλλως θα ψηφίσουν τη Νέα Δημοκρατία.

Ομως οι υπόλοιποι, αυτοί που, δικαίως ή αδίκως, αισθάνονται ριγμένοι θα δουν τον Αλέξη περίπου σαν τον Ζορό – όχι στην εκδοχή Παναγιώτη Ψωμιάδη. Και έτσι το αφήγημα της ΕΛΑΣ θα αποκτήσει μεγαλύτερη καθαρότητα. «Θα σας μοιράσουμε χρήμα που θα το πάρουμε από τους μεγαλοκαρχαρίες». Αυτομάτως δημιουργούνται συνθήκες που παραπέμπουν σε ταξική πάλη. Μέχρι τις εκλογές ο Τσίπρας θα έχει τυλίξει τη Θεώνη την Κουφονικολάκου με μία κόκκινη σημαία για να καλεί τον λαό σε πλιάτσικο εις βάρος των ισχυρών με σκοπό την αναδιανομή του πλούτου. Και αυτή είναι μία έξυπνη τακτική, σοβαρολογώ.

Το έλεγε και ο Ομπάμα: οι απλοί άνθρωποι καταλαμβάνονται από το αίσθημα της ζήλιας και της οργής όταν, μέσω της κοινωνικής δικτύωσης, βλέπουν πόσο ωραία ζουν οι οικονομικά ισχυροί. Και ο Αλέξης προς τα εκεί πηγαίνει. Στη δημιουργία μίας δυναμικής που θα τροφοδοτείται από τις ταξικές διαφορές και θα προκαλεί κοινωνική ένταση. Μέχρι να βγει ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ που θα δώσει επίδομα ακόμα και στον Τσίπρα, ο οποίος, τεχνικά, σήμερα βρίσκεται στο γκρίζο φάσμα της ανεργίας.

Στην Ελλάδα κάποια πράγματα θεωρούνται αυτονόητα. Ενας πολιτικός καριέρας εμφανίζεται ως ευκατάστατος, ακόμα και αν η, δηλωθείσα, περιουσιακή του κατάσταση παραπέμπει σε μεσοαστό. Επίσης η θεαματική επαγγελματική τροχιά του τέκνου του δεν πρέπει να εκπλήσσει. Τι και αν ο πατέρας σου ενεπλάκη, πολιτικά ή γραφειοκρατικά, με συγκεκριμένα συμφέροντα; Εσύ κέρδισες τη δουλειά με το σπαθί σου και όποιος τολμήσει να αρθρώσει κουβέντα θα τον αποστομώσεις αν και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα χρειαστεί να πεις κουβέντα.

Εν προκειμένω, λοιπόν, είναι εντελώς άστοχη η σύνδεση που επιχειρείται ανάμεσα στην επαγγελματική απασχόληση του υιού Αβραμόπουλου στο Κατάρ και σε όσα προέκυψαν σχετικά με τον πατέρα. Συμβαίνουν αυτά. Το τέκνο ενός επιφανούς πολιτικού θα κάνει γνωριμίες που θα αξιολογήσουν την επάρκεια και τις ικανότητές του. Μέχρι εκεί. Αλλωστε ο κόσμος είναι μικρός και το Κατάρ είναι ο τόπος των συμπτώσεων.

H «Μουριά» είναι ένα αιωνόβιο καφενείο στη συμβολή των οδών Χαριλάου Τρικούπη και Καλλιδρομίου. Βρίσκεται σε μία πολυκατοικία του 1957, αλλά η ιστορία της γεννήθηκε ακριβώς στο ίδιο σημείο το 1915. Ε, όλα αυτά τα χρόνια είναι κρεμασμένα στους τοίχους του καφενείου. Είναι στα πρόσωπα των πιο ηλικιωμένων θαμώνων. Εναι ένα σύγχρονο μνημείο στον πυρήνα του αστικού κέντρου.

Μία νησίδα ξεχασμένη από έναν κόσμο που έφυγε. Ο καταστηματάρχης είναι στο νοίκι. Και ο ιδιοκτήτης θέλει να αλλάξει τη χρήση του ακινήτου. Αν συμβεί αυτό, το καφενείο θα κλείσει. Κάπου εδώ είναι που πρέπει να μπουν στην κουβέντα ο Δήμος Αθηναίων και το υπουργείο Πολιτισμού. Να αναζητηθεί μία λύση που να είναι συμφέρουσα για τον ιδιοκτήτη του ακινήτου και ταυτόχρονα θα διατηρήσει τον χώρο σε λειτουργία. Ενα φλιτζάνι με βαρύ γλυκό ελληνικό πάνω στο στρογγυλό μαρμάρινο τραπεζάκι. Και ο δήμαρχος Δούκας να το απολαμβάνει γουλιά τη γουλιά. Χιλιάδες like θα μαζευτούν από κάτω.

Ο λαγοκέφαλος. Από το ύφος της παρουσιάστριας ειδήσεων, που παραπέμπει σε κανάλι του Σίδνεϊ όταν περιγράφει επίθεση καρχαρία, μέχρι τα εκατοντάδες βίντεο στα social media. Και από

την απόδοση ευθυνών στην κυβέρνηση μέχρι τις οδηγίες των ειδικών για την αντιμετώπιση του θηρίου. Το αστείο του καλοκαιριού σε μια χώρα που θέλει να παριστάνει τη σοβαρή.