Υπήκοοι και καρτέλ

Στην κυριακάτικη ανάρτησή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με εκείνο το γνωστό, ελαφρώς κουρασμένο, ειρωνικό ύφος της εξουσίας που απορεί γιατί οι υπήκοοι γκρινιάζουν, απάντησε στις επικρίσεις για το PosoKanei με τη δήλωση ότι «ήρθε για να μείνει» και υποσχέθηκε ότι η εφαρμογή θα μας κάνει «πιο απαιτητικούς και συνειδητοποιημένους καταναλωτές». Με περίσσια συγκατάβαση ο ηγέτης-πατερούλης μας θέλει πιο «απαιτητικούς» με το app στο κινητό μας. Καλοσύνη του.

Ομως η ιδέα ότι μια κρατική πλατφόρμα σύγκρισης τιμών θα ενισχύσει τον ανταγωνισμό σε μια αγορά που νοσεί φτάνει την κοροϊδία

πέρα κι από τα συνήθη όρια. Ο πολίτης δεν χρειάζεται ψηφιακό ξεναγό στην ακρίβεια. Τη ζει.

Αυτό που αρνείται πεισματικά να απαντήσει το Μαξίμου, πίσω από τις όμορφες ανακοινώσεις του περί «διαφάνειας», είναι το τι συμβαίνει όταν αυτή η διαφάνεια εφαρμόζεται πάνω σε ένα ολιγοπώλιο όπου 4-5 μεγάλες αλυσίδες ελέγχουν πάνω από το 80% της αγοράς. Καταλήγει σε αυτό που οι οικονομολόγοι ονομάζουν «σιωπηρή σύμπραξη». Κι επειδή το Μαξίμου έχει την τάση να μας βγάζει όλους χαζούς ή τρελούς, η ύπαρξη των καρτέλ και του πληθωρισμού των κερδών στην Ελλάδα δεν είναι αριστερό ιδεολόγημα, είναι πραγματικότητα την οποία περιγράφουν σε εκθέσεις τους φορείς όπως το ΙΟΒΕ, το ΚΕΠΕ κι η Τράπεζα της Ελλάδος, αποδεικνύοντας ότι μεγάλες επιχειρήσεις διεύρυναν τα περιθώρια κέρδους τους με πρόσχημα την κρίση. Το φωνάζει η ίδια η Επιτροπή Ανταγωνισμού με τις χαρτογραφήσεις της για τις ρήτρες αποκλειστικότητας των πολυεθνικών και το υπουργείο Ανάπτυξης με πρόστιμα που έχει επιβάλλει σε εταιρείες που εκμεταλλεύονταν τη δεσπόζουσα θέση τους στην ελληνική αγορά για να πουλάνε πολύ ακριβότερα από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Αν η κυβέρνηση, λοιπόν, ήθελε πραγματικό ανταγωνισμό, δεν θα μας πουλούσε ψηφιακές εφαρμογές που έφτιαξε με υπερκοστολογημένες απευθείας αναθέσεις. Θα χτυπούσε τις εναρμονισμένες πρακτικές, θα απελευθέρωνε τις παράλληλες εισαγωγές και θα μείωνε τους έμμεσους φόρους που γεμίζουν τα κρατικά ταμεία μέσω του πληθωρισμού, για να επιστρέφονται μετά ως προεκλογικά επιδόματα.

Αλλά αυτό προϋποθέτει σύγκρουση με οικονομικά συμφέροντα, με τους ωφελούμενους του πληθωρισμού κερδών. Ας το συνηθίσουμε, λοιπόν. Οχι το PosoKanei, αλλά το υφάκι με το οποίο αρνούνται να απαντήσουν στην ουσία της κριτικής που τους γίνεται.

Keywords
Τυχαία Θέματα