Υπάρχουν ειδήσεις τον Αύγουστο;

Προ ετών ο μεγάλος Ουμπέρτο Εκο είχε καταλήξει ότι τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις. Καταλαβαίνω γιατί το έλεγε και φυσικά δεν έχω την παραμικρή πρόθεση να τον αμφισβητήσω.

Αλλά στην κατηγορηματική διαβεβαίωσή του έχω μια μικρή ένσταση. Προφανώς υπάρχουν ειδήσεις και τον Αύγουστο.

Απλώς δεν υπάρχουν

δημοσιογράφοι να τις καταγράψουν, να τις παρουσιάσουν και να τις εξηγήσουν. Οι συνάδελφοι συνήθως την έχουν κοπανήσει όσο νωρίτερα γίνεται για «ακρογιαλιές, δειλινά».

Δεν παραπονιέμαι φυσικά. Τον δρόμο τους θα ακολουθήσει από σήμερα και ο ταπεινός συνομιλητής σας.

Αλλά οι ειδήσεις θα συνεχίσουν να τρέχουν. Στον Περσικό Κόλπο, τη Μέση Ανατολή, στο μέτωπο των πυρκαγιών, την οικονομία (λιγότερο) και τα τροχαία δυστυχήματα (περισσότερο).

Απλώς οι ειδήσεις αυτές δεν θα είναι οι καλύτερες και οι εντυπωσιακότερες που περιμέναμε να συμβούν.

Αν εξαιρέσει κανείς την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου με τις πυρηνικές βόμβες και την παράδοση της Ιαπωνίας, δεν θυμάμαι κανένα άλλο μεγάλο γεγονός να συνέβη αυγουστιάτικα.

Το ομολογώ, λοιπόν. Οι τρέχουσες ειδήσεις τον Αύγουστο συνοψίζονται στην παραλία που θα πάμε, τι θα φάμε το βράδυ, στο μπαρ που θα καταλήξουμε, σε «πιάσε άλλη μια μαργαρίτα!» και φυσικά στις μεταγραφές του Παναθηναϊκού.

Να κατανοήσουμε όμως και τον Ουμπέρτο Εκο. Εχετε δει ποτέ ιταλική μεγαλούπολη αυγουστιάτικα; Σαν να έχει βομβαρδιστεί χωρίς επιζώντες. Και μόνο μόλις πέσει το βραδάκι και δροσίσει λίγο ξεμυτούν από τα σπίτια τους όσοι δεν έχουν φύγει για παραλίες ή εξοχικά.

Φυσικά, αυτή η απουσία ειδήσεων και δημοσιογράφων έχει μερικές σοβαρές επιπτώσεις στη γενικότερη κατάσταση της ενημέρωσης. Η οποία τον Αύγουστο καταφανώς εξασθενεί.

Πρώτον, κλείνει έστω προσωρινά η συζήτηση για τις πρόωρες θερινές εκλογές, ενώ η συζήτηση για τις πρόωρες φθινοπωρινές εκλογές δεν έχει ακόμη ξεκινήσει.

Δεύτερον, παγώνουν οι κομματικές μετακινήσεις και έτσι μένουμε στο σκοτάδι για τα επόμενα βήματα της Τζάκρη, τα σχέδια του Φάμελλου και τη σταδιοδρομία του βουλευτή Χουρδάκη.

Σημειώνω πως με τρία κόμματα σε τρία χρόνια (Πλεύση, Κασσελάκης, ΠΑΣΟΚ) ο τελευταίος πρέπει σίγουρα να διεκδικεί κάποιου είδους παγκόσμιο ή έστω πανελλήνιο ρεκόρ.

Ανησυχώ επίσης μήπως χωρίς ροή ειδήσεων ίσως να μη μάθουμε αν έφτασε εγκαίρως το καράβι του Καραμέρου στον Τσίπρα.

Τρίτον, χωρίς σοβαρές ειδήσεις δεν θα ξέρουμε τι γίνεται στον Περσικό Κόλπο κι έτσι δεν θα μάθουμε αν επέστρεψαν οι influencers στο Ντουμπάι.

Προσωπικά το βρίσκω λίγο δύσκολο να κυκλοφορούν με τα νεγκλιζέ και τα drones να πέφτουν κατακέφαλα. Ασε που όλο στη Μύκονο και την Πάρο τις βλέπω να τριγυρνούν.

Τα σημειώνω όλα αυτά πρόχειρα διότι μένουν ακόμη ανοιχτά τα ερωτηματικά για το κόμμα Σαμαρά που ετοιμάζεται πυρετωδώς για ατραξιόν του φθινοπώρου.

Συνεπώς, ειδήσεις υπάρχουν, ακόμη κι αν μας λείπουν. Απλώς μου μένει μια μεγάλη απορία.

Γιατί παραπονιόμαστε για την έλλειψη ειδήσεων ειδικά τον Αύγουστο; Μήπως τους άλλους μήνες οι ειδήσεις είναι καλύτερες;

Λυπάμαι που το λέω: δεν είναι. Ακόμη και με τους δημοσιογράφους να μην έχουν φύγει για «ακρογιαλιές, δειλινά».

Σκεφτείτε το λίγο, παρακαλώ.

Τι είναι η μονότονη ειδησεογραφία των τελευταίων μηνών πριν από τον Αύγουστο;

Κάποιοι δηλώνουν ότι φτιάχνουν ή ότι θα φτιάξουν κόμματα. Κάποιοι ανυπόληπτοι πολιτευτές περιφέρονται μεταξύ ανύπαρκτων κομμάτων. Η Κοβέσι και καλά ξεμπερδέματα όπως τα έκανε. Ο δικηγόρος Ζακ Κεσσέ ή Κεσσές κι ο Ντίλιαν για όσους ασχολούνται.

Τι θα αλλάξει αν τον Αύγουστο δεν πληροφορηθούμε κάτι για όλα τα παραπάνω; Τίποτα.

Συνεπώς, ο μεγάλος Εκο θα μου επιτρέψει μια μικρή αποσαφήνιση. Δεν φταίει ο μήνας Αύγουστος, ούτε οι κοπανατζήδες δημοσιογράφοι, φταίνε οι ειδήσεις ή τέλος πάντων ό,τι τις υποδύεται.

Πόσους μήνες ακούτε για εκλογές που θα γίνουν ή δεν θα γίνουν; Ο Αύγουστος σας πείραξε;

Και μέσα σε αυτή την ειδησεογραφική ανομβρία θέλω να καταθέσω τις ευχαριστίες μου στον πρόεδρο Τραμπ για τις προσπάθειες που καταβάλλει.

Μόνο αυτός φροντίζει να έχουμε κάτι να γράψουμε, έστω για να τον βρίσουμε.

Θέλω να είμαι έντιμος απέναντί του. Η αλλοπρόσαλλη σκέψη του αποδεικνύεται ικανή να παράγει ειδήσεις ακόμη και αυγουστιάτικα, όπως πέρυσι που είχε συναντηθεί με τον Πούτιν στην Αλάσκα.

Και όχι μόνο. Ποιος πρόεδρος των ΗΠΑ θα καθόταν να τσακώνεται με τη Δανία για τη… Γροιλανδία;

Ποιος άλλος θα πήγαινε να ξεκινήσει έναν πόλεμο με το Ιράν χωρίς να ξέρει πώς θα τον τελειώσει;

Και ποιος ηγέτης κοτζάμ υπερδύναμης ασχολήθηκε ποτέ να σβήνει κίτρινες κάρτες σε ποδοσφαιριστές της εθνικής ομάδας της χώρας του;

Κακά τα ψέματα, χωρίς τον Τραμπ δεν θα είχαμε ειδήσεις όχι μόνο τον Αύγουστο, αλλά ούτε πολλούς άλλους μήνες του έτους.

Συνοψίζω. Οσοι πάσχουν από την ειδησεογραφική ανομβρία του Αυγούστου να ξέρουν ότι δεν φταίει ο Αύγουστος, ούτε οι αδειούχοι δημοσιογράφοι, ούτε ο Ουμπέρτο Εκο.

Φταίνε οι ειδήσεις που είναι όλο οι ίδιες και οι ίδιες. Και δεν θα αλλάξει αυτό αν δεν αλλάξουν οι ειδήσεις.

Δεν εννοώ φυσικά να γυρίσουμε στο είδος των βαρετών ειδήσεων για την οικονομία ή την πολιτική που μας οδηγούσαν σε βαθιά χασμουρητά.

Ούτε μπορούμε να εμπιστευόμαστε κάθε μέρα ποιος θα μαχαιρώσει ποια (ή το αντίστροφο) για να βγάλουμε το ψωμί μας.

Κάνω έκκληση λοιπόν. Σώστε τον Αύγουστο, έστω ειδησεογραφικά.

Βρείτε κάποιο κόμμα για την Τζάκρη. Πάρτε σοβαρά τους καβγάδες της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Πείτε μας επιτέλους: έφτασε ο Καραμέρος στον Τσίπρα;

Και μετά, καλό Αύγουστο. Εχουμε και τις μεταγραφές.