Ξαπλώστρες

Στο Facebook. Κάποιος έχει αναρτήσει ρεπορτάζ με τις τιμές για ξαπλώστρα σε οργανωμένη πλαζ. Το κάνουν και τα κανάλια, υπολογίζοντας και το πόσα χρειάζεται μία τετραμελής οικογένεια για ένα Σάββατο στην παραλία. Στην τελική τιμή περιλαμβάνουν δύο καφέδες και δύο τοστ (για τα παιδιά). Κάτω από την ανάρτηση ρέει ποταμός σχολίων, ξέχειλος από οργή. Οι τιμές είναι ληστρικές, απαγορευτικές, στερούν το μπάνιο από τη μέση οικογένεια. Βέβαια οι πλαζ είναι πάντα γεμάτες, αλλά

ας δεχθούμε ότι όλοι αυτοί είναι οι προνομιούχοι. Ηθελα να σχολιάσω, κάτω από την ανάρτηση, ότι κανένας δεν σε υποχρεώνει να νοικιάσεις ξαπλώστρα. Μπορείς να στρώσεις την πετσέτα σου, να καρφώσεις την ομπρέλα σου όπως οι Αμερικανοί τη σημαία στην Ιβοτζίμα και να κάνεις το μπάνιο σου. Πεινάς; Πάρε κάτι από το σπίτι. Θέλεις καφέ και κρύο νερό; Για αυτό υπάρχουν τα θερμός. Δεν λέω ότι οι τιμές είναι λογικές. Λέω ότι η απάντηση σε μια παράλογη τιμή είναι να μην αγοράσεις το προϊόν.

Δεν τόλμησα να σχολιάσω γιατί θα γινόμουν και εγώ λουόμενος από όσα θα ακολουθούσαν. Για αυτό και μεταφέρω εδώ το ερώτημά μου: είναι η ξαπλώστρα κοινωνικό αγαθό που πρέπει να υπαχθεί σε καθεστώς διατίμησης; Οφείλει, το Δημόσιο, να ζητά λιγότερα από τους επιχειρηματίες προκειμένου, με τη σειρά τους, να προσφέρουν σε φιλική τιμή μία άνετη θέση στον ίσκιο; Σίγουρα οφείλει να διασφαλίζει χώρο και για εκείνους που θα πάνε στην παραλία με τη δική τους ξαπλώστρα ή την ψάθα τους.

Είναι ωραίο θέμα για να το θέσουν στα πρωινά πάνελ οι άνθρωποι του Τσίπρα που φορολογούν τα κότερα, τις πισίνες και τα ακριβά διαμερίσματα. Το έσοδο να διατεθεί για τη δημιουργία κοινωνικών πλαζ όπου τα ευάλωτα στρώματα θα απολαμβάνουν το μπάνιο τους ακριβώς όπως και οι προνομιούχοι. Αρκεί, βέβαια, να συγκλίνουμε όλοι προς ένα κοινωνικό συμβόλαιο, σύμφωνα με το οποίο η ξαπλώστρα εντάσσεται στα αγαθά πρώτης ανάγκης γιατί ξεκουράζει το κορμί του βιοπαλαιστή, του ξωμάχου που θα έλεγε και ο Αλέξης. Και αφού το λύσουμε και αυτό, να δούμε πώς θα εντάξουμε το σκι στα προγράμματα μαζικού αθλητισμού.

Με τα ΕΛΤΑ στην Αμερική

Στον παλιό κόσμο, όταν ήθελες να στείλεις ένα βιβλίο στις ΗΠΑ, όλα ήταν απλά. Το έβαζες στον φάκελο. Κολλούσες, με σάλιο, τα γραμματόσημα, το έριχνες στο κουτί και ταξίδευε, μαζί με το DNA σου. Τώρα πρέπει να περάσεις περιπέτεια λόγω Τραμπ και ΕΛΤΑ. Πρώτα πρέπει να εγκαταστήσεις μία εφαρμογή διά της οποίας δηλώνεις, στους Αμερικανούς, το αντικείμενο που θέλεις να τους στείλεις, το βάρος, τις διαστάσεις και την αξία του. Το έκανα. Μηδέν δασμοί για το βιβλίο που θεωρείται δώρο. Πληρώνεις, όμως, 2,77 ευρώ για την υπηρεσία. Μετά πρέπει να μπεις στο site των ΕΛΤΑ και να παίξεις τον εκτελωνιστή. Αλλά εκεί υπάρχει ο κίνδυνος να πέσεις στα Xanax. Διότι μπορεί να στέλνεις δώρο, αλλά θα πρέπει να συμπληρώσεις τον εμπορικό κωδικό του προϊόντος. Και αν δεν πάρεις τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης δεν θα φτάσεις ποτέ στο τέλος. Φτιάξτε το. Εκτός και αν σας αρέσει που σας βάζουμε στο ίδιο υβρεολόγιο δίπλα στον Τραμπ.

Be careful what you vote for

Το δημοψήφισμα για το Brexit έγινε το 2016. Την επομένη των αποτελεσμάτων, η Google ανακοίνωσε ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο η δημοφιλέστερη αναζήτηση ήταν «Τι είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση».

Προφανώς αρκετοί ψηφοφόροι το πληροφορήθηκαν λεπτομερώς, αφού είχαν ψηφίσει. Εκείνο που δεν ήξεραν τότε, ήταν ότι στην επόμενη δεκαετία θα κατανάλωναν έξι πρωθυπουργούς. Γιατί το Brexit ήταν το Big Bang της πολιτικής αστάθειας στη Βρετανία. Οι Συντηρητικοί σφάχτηκαν μεταξύ τους για το είδος του Brexit. Οι Εργατικοί πέρασαν χρόνια προσπαθώντας να καταλάβουν αν έπρεπε να υπερασπιστούν ή να αμφισβητήσουν το αποτέλεσμα. Και πού τους οδήγησε αυτός ο χυδαίος λαϊκισμός; Μέσα στο λεωφορείο που είχαν γράψει επάνω του ότι με τα λεφτά που δίνουν στην Ευρώπη μπορούν να ενισχύσουν το Σύστημα Υγείας.

Ας πρόσεχαν.

Ο star της ημέρας

Ο Γιάννης Αντεντοκούνμπο. Θα παίξει στο Μαϊάμι και θα μοιράζεται την ίδια πόλη με τον Μέσι. Και λογικά θα γίνει δισεκατομμυριούχος όταν ακόμα θα είναι εν ενεργεία αθλητής. Το αξίζει. Υπάρχει μόνο ένα ερώτημα για αυτό το παιδί μέσα στο παραμύθι που έγραψε μόνος του. Αραγε του έχουν μείνει τίποτα όνειρα στην άκρη για τη συνέχεια;