Βουλευτής ΝΔ

Είσαι βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Οχι από τους προβεβλημένους με ρεζερβέ στασίδι στα πάνελ των μεγάλων καναλιών. Βουλευτής επαρχίας, αναγνωρίσιμος στην πρωτεύουσα του νομού και στα χωριά. Βγαίνεις και στα τοπικά δίκτυα αν και τώρα το σκέφτεσαι. Είσαι στα σχοινιά και δέχεσαι τα άπερκατ των ψηφοφόρων. Σου λένε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, γκρινιάζουν για τον Λαζαρίδη, σου θυμίζουν ότι δεν βόλεψες το παιδί τους ούτε σε σουπερμάρκετ ούτε στα διόδια. Περνάς δύσκολα.

Σήμερα καλείσαι να ψηφίσεις για την άρση της ασυλίας συναδέλφων σου που αναφέρονται στις δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Και έχεις πρόβλημα συνείδησης. Οχι μόνο απέναντι στους άλλους, αλλά και στον εαυτό σου. Αν ψηφίσεις υπέρ, είναι σαν να ποινικοποιείς αυτό για το οποίο σε έστειλαν οι ψηφοφόροι σου στη Βουλή. Και δεν μπορείς να ζεις με το άγχος ότι ένα απλό ρουσφέτι μπορεί αύριο να σε κρεμάσει στα μανταλάκια.

Από την άλλη, έχεις το Μαξίμου στο τηλέφωνο. Σου θυμίζει την κομματική πειθαρχία. Φυσικά μπορείς να ψηφίσεις κατά συνείδηση. Αρκεί η συνείδησή σου να συμπίπτει με τη γραμμή. Πιθανότατα σου λένε ότι αν δεν ψηφίσεις υπέρ της άρσης, στην επόμενη επίσκεψη στο χωριό θα σου ζητηθεί ο λογαριασμός.

Και κάπως έτσι βρίσκεσαι μέσα σε έναν περίεργο λαβύρινθο. Αν δεν ψηφίσεις την άρση, θα σου κάνουν μούτρα εκείνοι που περνούν από το γραφείο σου ζητώντας «εξυπηρετήσεις». Τι θέλουν; Να γίνει η δουλειά τους και από εκεί και πέρα όλα να λειτουργούν με διαφάνεια. Να μπει κάπου το δικό τους παιδί, αλλά να μην το προσπερνούν τα παιδιά του κομματικού σωλήνα. Και σήμερα, αγαπητέ βουλευτή της ΝΔ, αισθάνεσαι μετέωρος. Μαζί με την πίεση έρχεται και η αμφιβολία για το πολιτικό σου μέλλον. Υπάρχει λύση. Είναι απλή και δοκιμασμένη. Πάρε ένα χαρτί γιατρού. Πες ότι ήσουν όλη μέρα χωρίς τις αισθήσεις σου.

Στην έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ελλάδα επισημαίνονται μία σειρά από παραβατικές συμπεριφορές που αποδίδονται στη χώρα μας, πέρα από την υπόθεση των υποκλοπών. Παραβίαση δικαιωμάτων που έχουν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, βία σε διαδηλώσεις, μέτρα που πλήττουν τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα (τεκνοθεσία), κατάχρηση της αντιρατσιστικής νομοθεσίας, αποτυχία του πλαισίου για την έμφυλη βία. Περιέχει υπερβολές η έκθεση; Εξαρτάται τι γυαλιά φοράς όταν τη διαβάζεις. Ομως, εν προκειμένω, το θέμα μου βρίσκεται αλλού: το πλειοψηφικό κομμάτι της κοινωνίας όχι μόνο δεν ασχολείται με τις εκτροπές από το πλαίσιο της νομιμότητας, κατά πώς περιγράφονται στην έκθεση, αλλά μάλλον συναινεί ή αδιαφορεί. Θα προσέξατε τι συνέβη και με το ρεπορτάζ του BBC που κατήγγειλε αγριότητες στην επαναπροώθηση μεταναστών στον Εβρο. Δεν κουνήθηκε φύλλο. Ολο αυτό, δεν περιγράφεται, απλώς, ως συντηρητική στροφή της κοινωνίας. Αυτή είναι μία εύσχημη έκφραση. Είναι το δέρμα μας που έγινε πιο παχύ και κάτι τέτοια δεν μπορούν να το διαπεράσουν.

Σήμερα οι πιθανότητες για βροχή στην Αττική είναι στο 60%. Ομως εσείς μην κάνετε το λάθος και ανοίξετε ομπρέλα. Γιατί θα βρέξει και χρήμα. Περίπου μισό δισεκατομμύριο ευρώ από το υπερπλεόνασμα που δημιουργήθηκε λόγω πληθωρισμού και αυξημένων φορολογικών εσόδων. Τα μέτρα θα ανακοινωθούν από τον Πρωθυπουργό και, υποθέτω, θα εξειδικευτούν από τους αρμόδιους υπουργούς. Κάτι θα πάρουν οι συνταξιούχοι, κάτι και οι πιο ευάλωτες ομάδες. Βέβαια η ανακοίνωση των μέτρων συμπίπτει με την κοινοβουλευτική διαδικασία για άρση της ασυλίας των βουλευτών που εμπλέκονται στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Σίγουρα πρόκειται περί συμπτώσεως. Αλλά ακόμα και αν δεν είναι τυχαία η χρονική ταύτιση των δύο γεγονότων, εσείς μπορείτε να το δείτε ψυχρά και κυνικά. Είναι η αποζημίωσή μας έναντι όσων συμβαίνουν. Το ζαχαρωτό που μπαίνει στο στόμα για να μην μπορεί να φωνάξει. Μια χαρά.

Ο Μπαράκ Ομπάμα σε νηπιαγωγείο. Διαβάζει παραμύθια, λέει τραγουδάκια, κάθεται στο πάτωμα και παίζει με τα παιδάκια, παρέα με τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης. Πότε ήταν, αλήθεια, η τελευταία φορά που είπε κάτι για τον Τραμπ, τον πόλεμο και, γενικά, την αλλόκοτη κατάσταση στις ΗΠΑ; Και έτσι ο νυν πρόεδρος παλιμπαιδίζει και ο πρώην

παίζει με τα νήπια.