Τζάμπα εκνευρισμός στο ΠΑΣΟΚ

Ενα από τα πράγματα που ποτέ δεν κατάλαβα ήταν ο εκνευρισμός που έδειξε το ΠΑΣΟΚ με τη δημοσιοποίηση των πρώτων δημοσκοπήσεων που έφεραν το κόμμα ΕΛΑΣ-Τσίπρας στη δεύτερη θέση με ένα ποσοστό της τάξεως του 15%, και το ΠΑΣΟΚ τρίτο ή ακόμη και τέταρτο. Και δεν είναι μόνο ο εκνευρισμός, είναι ότι άνοιξε

και η όρεξη μερικών μερικών μωροφιλόδοξων, να αμφισβητήσουν για πολλοστή φορά την ηγεσία του κόμματος – ασυγκράτητοι.

Κι όμως, αν έριχναν μια ματιά στην προϊστορία των δημοσκοπικών προβλέψεων ειδικά για καινούργια κόμματα, νομίζω θα ήταν περισσότερο συγκρατημένοι στις αντιδράσεις τους. Ιστορικά, υπάρχει η περίπτωση του κόμματος ΚΕΠ (Κίνημα Ελεύθερων Πολιτών) του Δημήτρη Αβραμόπουλου. Το ίδρυσε τον Μάρτιο του 2001 όντας δήμαρχος Αθηναίων, και με το που εμφανίστηκε, άρχισε να σαρώνει δημοσκοπικά – οι εταιρείες, οι ίδιες αυτές εταιρείες σήμερα που θύουν στα πόδια του ΕΛΑΣ-Τσίπρας τεράστια ποσοστά, έδιναν τότε στο ΚΕΠ, προσέξτε παρακαλώ, από 15%-19% στην πρόθεση ψήφου!!! Με το που εμφανίστηκε, επαναλαμβάνω. Μέχρι τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου, το 19% είχε φτάσει 24%, και όλοι έβλεπαν σε αυτό, το κόμμα που θα έπαιζε στα ζάρια με τους δύο μεγάλους, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝουΔου, την εξουσία. Γρήγορα όμως, τα ποσοστά άρχισαν να αποκλιμακώνονται. Μέχρι το τέλος του χρόνου, είχαν πέσει κάτω από 10%. Αποτέλεσμα; Τον Ιούνιο του 2002, χωρίς πολλές εξηγήσεις, ο Αβραμόπουλος ανέστειλε τη λειτουργία του ΚΕΠ, και προσχώρησε στη ΝουΔου του Κώστα Καραμανλή.

Δημοσκοπικές ανατροπές

Και υπάρχουν και άλλα παραδείγματα πολύ πιο πρόσφατα. Εναν ολόκληρο χρόνο πέρυσι, οι ίδιες αυτές εταιρείες που τώρα ανεβάζουν στα ουράνια το ΕΛΑΣ-Τσίπρας, μας διαβεβαίωναν, συνοδεία βαθυστόχαστων αναλύσεων, ότι η Πλεύση Ελευθερίας της προέδρου μπλα… μπλα… μπλα… Ζωής, κάλπαζε καβάλα στ’ άλογο. Δεύτερο κόμμα με ποσοστά κοντά στο 17%. Πού είναι σήμερα; Πρέπει να ψάξει κανείς πολύ να την εντοπίσει ανάμεσα στο 3% και στο 5%. Ο ίδιος ο Ανδρουλάκης, με το που εξελέγη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ το 2021, είδε τα ποσοστά του κόμματος να φλερτάρουν για καιρό με το 20%, πάνω από τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα, που ήταν αξιωματική αντιπολίτευση. Στις εκλογές του ’23, το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να γράψει 12%, στο 11,83% έμεινε.

Πίστευε εσύ τώρα, τις δημοσκοπήσεις…

(Και υπάρχει κι εκείνος ο Βελόπουλος που περιφέρει από κανάλι σε κανάλι ένα πακέτο με συμβάσεις που έχουν υπογράψει όλοι αυτοί, με το Δημόσιο, αμφισβητώντας την… επιστημοσύνη τους. Λες να ‘χει δίκιο;)

«Πράξη συνείδησης»

Από όλες τις φιγούρες της Νέας Αριστεράς, που διέλυσαν το κόμμα που οι ίδιοι είχαν δημιουργήσει, διασπώντας τον ΣΥΡΙΖΑ, η πιο αξιοσημείωτη περίπτωση πιστεύω είναι αυτή της φιλόδοξης κυρίας Εφης Αχτσιόγλου. Η περί ης ο λόγος πολιτικός, που έσυρε πρώτη τον χορό των αποχωρήσεων, και όλο καμάρι ανακοίνωσε ότι παραιτείται της βουλευτικής έδρας προκειμένου να εμφανιστεί πάλλευκη στο κατώφλι του κόμματος ΕΛΑΣ-Τσίπρας, έχει μια ενδιαφέρουσα πορεία. Παρότι διατείνεται σε όλους τους τόνους, ότι η παραίτηση είναι «πράξη συνείδησης», ενώ όλοι καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για ανέκδοτο, αφού ήταν ο όρος που εξ αρχής έχει θέσει το κόμμα ΕΛΑΣ-Τσίπρας για να αφομοιώσει στελέχη της Αριστεράς, η αλήθεια είναι ότι πάντοτε υπήρξε ένα από τα πουλέν του πρώην πρωθυπουργού.

Υπενθυμίζω σχετικά ότι ο Τσίπρας μετά την εκλογική συντριβή του 2023 την είχε στηρίξει για την προεδρία στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στο μεταξύ ξεπετάχτηκε από το πουθενά ο Κασσελάκης και τη συνέτριψε εκλογικά. Κι αφού έμεινε ένα – λίγο – διάστημα, στο κόμμα υπό τον καινούργιο πρόεδρο, εν συνεχεία, προφανώς σε συνεννόηση με τον καθοδηγητή της, αποχώρησε και μαζί με τους υπόλοιπους δημιούργησαν τη Νέα Αριστερά, σε μια προσπάθεια να βυθίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Το εγχείρημα ΝΕΑΡ δεν κέρδισε τον κόσμο της Αριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ άντεξε, δεν διαλύθηκε, έδιωξε τον Κασσελάκη από πρόεδρο, και η κυρία Αχτσιόγλου έχασε και αυτό το στοίχημα. Οπότε, με το που ίδρυσε ο άλλος το κόμμα του, το ΕΛΑΣ, προχώρησε στην κίνηση που από καιρό περίμεναν όλοι: να διαλύσει και τη ΝΕΑΡ για τα μάτια του Τσίπρα.

Περίπτωση.

Αγνοεί το πολιτικό της μέλλον

Αυτό με το οποίο κάνουν πλάκα πολλοί, είναι η δήλωσή της, ότι έχει από το… ’23 να μιλήσει με τον Τσίπρα. Παρ’ όλα αυτά, από το επιτελείο Τσίπρα είχε γίνει γνωστό τις προηγούμενες ημέρες ότι η κυρία Αχτσιόγλου θα είναι υποψήφια στις προσεχείς εκλογές, στην Πέλλα απ’ όπου έλκει την καταγωγή. Και ότι από τη στιγμή που θα είναι αυτή υποψήφια, δεν θα είναι υποψήφιος σε κάποια εκλογική περιφέρεια ο σύντροφός της, Δημήτρης Τζανακόπουλος. Οπως καταλαβαίνει κανείς εύκολα, αυτά όλα προφανώς γίνονται… εν αγνοία της! Ο Τσίπρας αποφασίζει ερήμην της, για το πολιτικό της μέλλον.

Πόσο σοβαρά ακούγονται (και της ακούγονται) όλα αυτά; Αναρωτιέμαι…

Οταν τα πάθη γεννούν μίση

Και μέσα στον γενικό χαμό, μας διέφυγε εντελώς, κεφαλαιώδους σημασίας παρέμβαση του τεράστιου Νίκου Καρανίκα, ο οποίος πυροβολεί ανηλεώς, βολή κατά βολή, το κόμμα ΕΛΑΣ-Τσίπρας. Διότι έτσι είναι αυτά. Τα πάθη γεννούν μίση, και «οι όμορφοι έρωτες, όμορφα καίγονται». Με ανάρτηση στο Facebook ο άνθρωπός μας, προβαίνει σε βαριές καταγγελίες για τον πρώην… έρωτά του, και το εγχείρημα του νέου κόμματος, όπως και για τους άλλους που διέλυσαν τη Νέα Αριστερά. Αντιγράφω, προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού, ωραίο, απόσπασμα:

«Η διάλυση δημιουργεί ρετάλια τα οποία τα μαζεύει στο ΙΧ κόμμα του ο κομματικός φεουδάρχης της εκφυλισμένης Αριστεράς.

Η επόμενη διάλυση θα είναι το ΙΧ κόμμα του Τσίπρα μετά τις εκλογές του 2027.

Οχι γιατί ο Τσίπρας δεν είναι ικανός να μετατρέψει μια γκρούπα από ρετάλια που είναι φιλόδοξα και καριερίστες σε κόμμα ιδιωτικής χρήσης, αλλά γιατί ο Τσίπρας καπηλεύεται την Αριστερά και τα σύμβολά της για να εκπληρώσει τα προσωπικά του όνειρα και στρατηγική.

Ο Τσίπρας στις επόμενες εκλογές δεν θα κερδίσει τον Μητσοτάκη και τότε θα διαλυθεί και ας κατασκευάσει την καλύτερη δικαιολογία ο επικοινωνιολόγος Μαραντζίδης που τον καθοδηγεί από ήττα σε ήττα από το 2023».

Αουτς, αυτά πόνεσαν πρέπει να πω…

«Η ελληνική τέλεια καταιγίδα»

Το βιβλίο που θα εισηγηθώ για σήμερα δεν είναι καινούργιο. Κυκλοφορεί εδώ και μερικούς μήνες, αλλά έπεσε τελευταία στα χέρια μου. Επιγράφεται «Η Ελληνική Τέλεια Καταιγίδα – Και τα προβλήματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης – 2004-2013», και είναι γραμμένο από έναν κορυφαίο διπλωμάτη της χώρας, τον πρέσβη Βασίλη Κασκαρέλη. Η αξία του βιβλίου έγκειται στο γεγονός ότι ουσιαστικά καταγράφει τα πρώιμα στάδια της ελληνικής οικονομικής κρίσης, που σάρωσε τη χώρα μετά το 2010, και που τις επιπτώσεις της βιώνουμε και σήμερα.

Ο κ. Κασκαρέλης, που υπηρέτησε στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στην Ευρωπαϊκή Ενωση από το 2004 ως το 2009, και εν συνεχεία την κρίσιμη περίοδο 2009-2012, ως πρεσβευτής της χώρας στην Ουάσιγκτον, δεν μεταφέρει απλώς τις εμπειρίες του, αλλά καταδεικνύει με στοιχεία και γνώση εκ των έσω, ότι η ελληνική κρίση ενδεχομένως να είχε αποφευχθεί, αν οι πολιτικοί ταγοί της χώρας τελούσαν σε εγρήγορση, και δεν εφησύχαζαν. «Απολάμβαναν τη νηνεμία και την καλοκαιρία που προηγήθηκε της καταιγίδας» γράφει, και ουσιαστικά καταγγέλλει ότι η πολιτική τάξη δεν «διάβασε» σωστά τα μηνύματα και τους οιωνούς για την καταιγίδα που ακολούθησε.

Βιβλίο χρήσιμο, για όποιον θέλει να έχει μια σφαιρική άποψη για την ελληνική τραγωδία, και επιπλέον σημαντικό βοήθημα για τον ιστορικό του μέλλοντος. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.