Τοξικότητα

16:12 23/10/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Ηταν μια «από τις στιγμές εκείνες που στην προσπάθειά μας να υπερασπιστούμε το σημαντικό κυβερνητικό έργο μπορεί να πούμε μια κουβέντα παραπάνω», όπως πόσταρε, ως απολογούμενος, ο γαλάζιος εθνοπατέρας Καβάλας; «Τον τιμά που ζήτησε συγγνώμη και ότι προσπαθεί να πει “μη σκοτωθούμε μέχρι τις εκλογές”», όπως αποφάνθηκε ως σχολιαστής του περιστατικού ο νεοδημοκράτης υπουργός;

Εμφανίστηκε σαν υπερασπιστής των παραδοτέων της κυβέρνησης εκτιμώντας ότι το ΠΑΣΟΚ θα είναι τρίτο το βράδυ των εκλογών και θα ψάχνει αρχηγό; Κοπιάζει προκειμένου

να μην επικρατήσει η τοξικότητα στην προεκλογική περίοδο απαντώντας σε κριτική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ με επιχειρήματα τύπου «όλοι οι κουμπάροι ίδιοι είναι»; Τα ερωτήματα είναι ρητορικά. Γιατί το πολιτικό στυλ «με προσέλαβαν χωρίς να έχω τα τυπικά προσόντα στο υπουργείο Παιδείας επειδή είμαι ωραίος» είναι καταγεγραμμένο στα τηλεοπτικά πρακτικά.

Εξίσου προφανή απάντηση έχει κι η απορία αν οι μήνες μέχρι τις επόμενες εθνικές κάλπες θα εξελιχθούν σαν ένας ακόμη γύρος ακραίας πόλωσης. Οι εκλογές κερδίζονται με συγκρουσιακή ρητορική, παραδέχονται πίσω από τις κάμερες επαγγελματίες πολιτικοί – κι αυτή συμφέρει και τα μεγάλα κόμματα, αφού έτσι συμπιέζονται τα ποσοστά των μικρότερων.

Παρενέργειες

Ιστοριοδίφες της πολιτικής θα μπορούσαν να προσθέσουν πως οι τοξικές διαμάχες είναι ένα από τα έθιμα του ελληνικού κομματικού συστήματος – το οποίο, για να το πούμε κομψά, δεν φημίζεται για τη συναινετική του διάθεση.

Η όξυνση του πολιτικού κλίματος συσπειρώνει τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους των κομμάτων. Ομως οι παρενέργειες που συνήθως έχει ενδέχεται να αποδειχθούν δυσκολότερες στη διαχείριση από μια αποσυσπειρωμένη βάση. Οποτε δίνουν τον τόνο οι καβγάδες με επιχειρήματα και ντεσιμπέλ καφενείου (πραγματικού ή ψηφιακού), δεν ωφελούνται οι λεγόμενες συστημικές δυνάμεις. Σέρνουν την ατζέντα του δημόσιου διαλόγου στο δικό τους γήπεδο οι λαϊκιστές (που ξέρουν να κραυγάζουν δυνατότερα).

Οι λαζαριδικού ταμπεραμέντου διαξιφισμοί κάνουν ντόρο σε παραδοσιακά και νέα Μέσα. Αλλά δεν αποτελεί κάθε δημοσιότητα καλή δημοσιότητα, πια. Η προσοχή που προκαλεί όποιος καταφεύγει σε πολωτικά κόλπα, πρώτα μουντζουρώνει το αφήγημα της εγγυήτριας της σταθερότητας μετριοπαθούς ΝΔ. Και μετά διαψεύδει εκείνο σύμφωνα με το οποίο ο λόγος της είναι σύγχρονος κι αναδεικνύει το όραμά της για το μέλλον, ενώ των υπολοίπων είναι εγκλωβισμένος «στο χθες ή ακόμη και στο προχθές». Το ύφος της αντιπαράθεσης δεν είναι μόνο το μήνυμα· είναι και το ίδιο το κόμμα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords