Το σύμβολο Σκουριές

Η παρουσία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη Χαλκιδική και η ομιλία του στις Σκουριές, στα εγκαίνια του νέου μεταλλείου χαλκού και χρυσού της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός, έχει έναν βαθύ συμβολισμό.

Οι Σκουριές είναι μια επένδυση που πολεμήθηκε όσο τίποτα, τα χρόνια της χρεοκοπίας, από το μέτωπο του προοδευτισμού. Πολεμήθηκε με μύθους – ήταν το ιερό φετίχ της διαμαρτυρίας για χρόνια, ώσπου να έλθουν στα πράγματα ο Τσίπρας και οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, τηρουμένων των αναλογιών, είχε τη διάσταση που έχει λάβει τα τελευταία χρόνια η συνωμοσιολογία γύρω από το δυστύχημα των Τεμπών. Δήθεν θα ερήμωνε η Χαλκιδική, θα μολυνόταν ο τόπος, θα γινόταν αβίωτη η ζωή των κατοίκων· όλη η οικολογίζουσα δήθεν αγωνία τροφοδότησε συκοφαντίες, ύβρεις, ακτιβισμό κάθε είδους· και βία.

Το έχουμε ξεχάσει, όπως έχουμε ξεχάσει πολλά άλλα για όσους ισχυρίζονται, ακόμα σήμερα, ότι η βία είναι η μαμή της Ιστορίας. Αλλά τη νύχτα της 16ης Φεβρουαρίου 2013, στο εργοτάξιο της Ελληνικός Χρυσός στις Σκουριές, έγινε οργανωμένη εισβολή κουκουλοφόρων που έριξαν εύφλεκτο υγρό και πυρπόλησαν εγκαταστάσεις, οχήματα και μηχανήματα. Συνεπλάκησαν, μάλιστα, με τους φύλακες που προσπάθησαν να τους εμποδίσουν, τους οποίους ξυλοκόπησαν, έδεσαν και περιέλουσαν με βενζίνη. Η Αστυνομία είχε βρει βόμβες μολότοφ που δεν είχαν αναφλεγεί, δοχεία με εύφλεκτο υγρό και άλλα ευρήματα.

Οπως συνήθως συμβαίνει, όπως έχει συμβεί και με τη Μαρφίν, με τους εμπρησμούς των κινηματογράφων Αττικόν και Απόλλων και της στοάς του Ορφέα τον Φεβρουάριο του 2012, η Δικαιοσύνη δεν έγινε δυνατόν να προσωποποιήσει ευθύνες. Το «κίνημα» της μιζέριας, που πολεμάει κάθε επένδυση στη χώρα, έμεινε στον αφρό. Αλλά δεν νίκησε.

Και είναι σημαντικό ότι δεν νίκησε, ότι ο Πρωθυπουργός εγκαινίασε την παραγωγική φάση της επένδυσης, με όσους την πολεμούσαν, περιθωριοποιημένους, χωρίς τη δύναμη να επαναφέρουν το δήθεν επαναστατικό – και στην ουσία οπισθοδρομικό – παραμύθι τους. Και, πολύ σωστά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαιρέτισε την επένδυση, ως σύμβολο της υπέρβασης των εμποδίων του παρελθόντος.

Αλλά γιατί είναι σύμβολο η επένδυση στις Σκουριές; Επειδή είναι απτό το όφελος για την ελληνική οικονομία. Επειδή δηλαδή, σύμφωνα με τα στοιχεία του Πρωθυπουργού, η χώρα έχει έσοδα περισσότερα από 2 δισ. δολάρια, υπάρχουν 5.000 θέσεις εργασίας στην κατασκευή και 3.000 άμεσες και έμμεσες θέσεις κατά τη λειτουργία. Επειδή έχουν επιβληθεί ιδιαίτερα αυστηροί περιβαλλοντικοί όροι. Επειδή η περιοχή θα επωφεληθεί από ένα πρόγραμμα τοπικών έργων αξίας άνω των 80 εκατ. ευρώ σε βάθος εικοσαετίας. Επειδή η παραγωγή χαλκού συνδέεται με την πράσινη μετάβαση και την ευρωπαϊκή επάρκεια σε κρίσιμες πρώτες ύλες. Και επειδή οι Σκουριές μπορούν να λειτουργήσουν, ως επενδυτικό πρότυπο, για ανάλογες δραστηριότητες, ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα.

Αυτή είναι η υπεροχή της σημερινής διακυβέρνησης έναντι δεξιών κι αριστερών επικριτών της, όσων επικαλούνται στρατηγικές της μεταπολιτευτικής μιζέριας. Και απορώ που δεν έχει συστρατευθεί όλο το κυβερνών κόμμα στην υπεράσπιση των επιτευγμάτων της τελευταίας οκταετίας, όπως επίσης απορώ που ακόμα και ο Πρωθυπουργός φοβάται συχνά να περιγράψει τα πράγματα όπως έχουν – αντιδιαστέλλοντας με σθένος τις ρεαλιστικές επιδιώξεις της Ελλάδας στις στρατηγικές μιας κινηματικής, αενάως διαμαρτυρόμενης χώρας, που απλώς θα συντηρεί στρατιές μισθοδοτουμένων με χαμηλή παραγωγικότητα σε θέσεις του Δημοσίου, αμήχανης απέναντι στην επιθετική ρητορική ενός ψευδούς αντισυστήματος, δεξιού κι αριστερού, που θα ήθελε την Ελλάδα ανάστατη όπως η σημερινή Γαλλία. Να μην το ξαναζήσουμε αυτό.