Το πρωτάθλημα του Μάρκο Νίκολιτς

Η ΑΕΚ πανηγυρίζει το 14ο πρωτάθλημα της ιστορίας της και ο τρόπος που το κέρδισε χθες βράδυ είναι η σύνθεση όλης της σεζόν της. Η ΑΕΚ είχε άγχος, δεν ήταν καλύτερη του ΠΑΟ, αλλά είχε μεγάλη πίστη και έχει και στον πάγκο της έναν προπονητή με ξεκάθαρες ιδέες: έναν αληθινό μάγο των απλών πραγμάτων. Οταν βρέθηκε πίσω στο σκορ μετά το γκολ του Τεττέη στο 63′ ο Νίκολιτς

Με την τοποθέτηση του Ζίνι δίπλα στους Γιόβιτς και Βάργκα, και λίγο αργότερα με το πέρασμα του Ζοάο Μάριο και του Μάνταλου αντί των Μάριν και Περέιρα, ο σέρβος προπονητής έστειλε την ομάδα του μπροστά χωρίς να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το τι συνέβαινε στο Φάληρο ανάμεσα στον Ολυμπιακό και στον ΠΑΟΚ. Ο Ζίνι ταλαιπώρησε απερίγραπτα στα λεπτά που αγωνίστηκε την άμυνα του ΠΑΟ και αφού ισοφάρισε στο 73′ είχε και σουτ στο δοκάρι στο 81′.

Αλλά ο άνθρωπος που υπέγραψε την νίκη και την κατάκτηση του πρωταθλήματος ήταν η άλλη αλλαγή: ο Ζοάο Μάριο. Παίρνοντας ένα ριμπάουντ στις καθυστερήσεις έκανε το 2-1 θυμίζοντας αυτή που ήταν η πιο μεγάλη αρετή της ΑΕΚ φέτος, δηλαδή η πίστη της.

Η ΑΕΚ έκανε ανατροπές σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς – ο Ολυμπιακός π.χ. δεν έκανε καμία. Και τα γκολ στις καθυστερήσεις ήταν σπεσιαλιτέ της. Ενα του Ρέλβας την έσωσε από ήττα στον Βόλο, ένα του Γιόβιτς κόντρα στην Κηφισιά την είχε βοηθήσει να φτάσει σε μια ανατροπή σε ένα ματς όπου όλα της ήταν δύσκολα, ένα άλλο του Πινέδα κόντρα στον Παναιτωλικό της έδωσε τρεις βαθμούς.

Τον ΠΑΟ τον κερδίζει για δεύτερη φορά στη σεζόν με γκολ στις καθυστερήσεις: το έκανε στο πρώτο μεταξύ τους παιχνίδι όταν είχε σκοράρει στο γήπεδο της Λεωφόρου με πέναλτι, το έκανε και χθες. Το κοινό σε όλα αυτά τα ματς είναι οι παρεμβάσεις του Νίκολιτς που έβρισκε στον πάγκο του παίκτες να δώσουν λύσεις κυρίως μεσοεπιθετικά. Ακόμα και σε βράδια όπως το χθεσινό, που δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί πως για την πρωταθλήτρια όλα κυλούσαν άψογα. Ο ΠΑΟ ειδικά στο πρώτο ημίχρονο (ή για την ακρίβεια μέχρι να προηγηθεί στο σκορ) έπαιζε αρκετά οργανωμένα στα μετόπισθεν μολονότι ο Μπενίτεθ άλλαξε για πρώτη φορά έπειτα από μήνες τη διάταξη της άμυνας εξαιτίας της απουσίας του Ινγκασον.

Παίζοντας με έναν στόπερ λιγότερο και με τους Αντίνο και Τεττέη να «τρέχουν» τους κεντρικούς αμυντικούς του Νίκολιτς (που όχι τυχαία πήραν κίτρινες κάρτες στο πρώτο ημίχρονο και οι δύο) ο ΠΑΟ ήταν επιθετικότερος από όσο τον είχαμε δει στη Λεωφόρο κόντρα στην ΑΕΚ μία εβδομάδα πριν. Αυτή τη φορά δεν έμεινε και με παίκτη λιγότερο. Αλλά στην τελική ευθεία του ματς η ΑΕΚ κατέθεσε την ψυχή της. Ενώ ο ΠΑΟ έμοιαζε απλά να προσπαθεί να μη χάσει και του ήταν δύσκολο όχι να επιτεθεί αλλά να κρατήσει στοιχειωδώς σωστά την μπάλα. Αποδείχτηκε στο τέλος κομπάρσος σε ένα μεγάλο πανηγύρι.

Αν πάντως κάτι αποτελεί μια συμβολική σύνθεση του πρωταθλήματος αυτό είναι το ισόπαλο Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ (1-1) στο Γ. Καραϊσκάκης. Οι δύο ομάδες γνώριζαν πως για να κυνηγήσουν την ΑΕΚ παίζοντας τις όποιες ελπίδες τους έπρεπε να κερδίσουν: μια ισοπαλία θα μπορούσε να είναι καταδικαστική και για τις δύο – πράγμα που αποδείχτηκε.

Σε ένα τέτοιο ειδικό ματς, μας έδειξαν ξανά και οι δύο πιο πολύ τις αδυναμίες τους παρά τις αρετές τους – για αυτό άλλωστε και δεν υπήρξε νικητής. Ο Ολυμπιακός ήταν πολύ καλύτερος αλλά ήταν σε ένα ακόμα ντέρμπι απολύτως αναποτελεσματικός. Ο Ελ Κααμπί, που τον κουβάλησε φέτος με τα γκολ του, αστόχησε σε τουλάχιστον τέσσερις περιπτώσεις κι ο Τσικίνιο, ο Ποντένσε και ο Ζέλσον που έπαιξαν μαζί του στην επίθεση δεν έδειξαν κι αυτοί να έχουν το καθαρό μυαλό που η περίσταση απαιτούσε.

Στον Ολυμπιακό έδωσε το προβάδισμα ο Ροντινέι με κεφαλιά έπειτα από ασίστ του Εσε: όλα αυτά δεν έχουν ξανασυμβεί. Το γκολ, σε συνδυασμό με το 0-1 του Τεττέη στη Νέα Φιλαδέλφεια, έφεραν τον Ολυμπιακό για λίγο πολύ κοντά στην ΑΕΚ: η διαφορά τους έγινε μόλις 3 βαθμοί. Αλλά ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να κρατήσει το αποτέλεσμα, Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας, ο μόνος παίκτης του ΠΑΟΚ που έκανε αισθητή την παρουσία του στην επίθεση, εξέθεσε την άμυνα του Ολυμπιακού και ισοφάρισε.

Το γκολ του Κωνσταντέλια δείχνει στο τέλος του πρωταθλήματος και το όριο του ΠΑΟΚ: ο Λουτσέσκου είχε φέτος αρκετούς καλούς παίκτες στη διάθεσή του αλλά έναν μόνο αληθινά ιδιοφυή: τον Κωνσταντέλια. Σε ένα από τα πιο κρίσιμα ματς της σεζόν ο Τάισον πόνεσε πριν το ματς αρχίσει, ο Γιακουμάκης πάλι δεν κατάφερε να δώσει το «παρών», ο Ζίφκοβιτς δεν είχε αυτή τη φορά την καλύτερη απόδοση γιατί απέναντί του είχε τον Μπρούνο και όχι τον Ορτέγκα. Ο Κωνσταντέλιας είναι σίγουρα χαρισματικός. Αλλά μόνο με αυτόν δεν γίνεται ούτε να κερδίσεις το πρωτάθλημα, ούτε να το διεκδικήσεις.

Το Σάββατο, στο μεταξύ, είχαμε την πέμπτη αγωνιστική των play out και με τα αποτελέσματα που είχαμε άλλαξε πάλι η κατάσταση. Η είδηση αυτή την αγωνιστική είναι η σωτηρία του Παναιτωλικού μετά τη νίκη του επί του Ατρομήτου στο Περιστέρι με 1-2. Η ομάδα του Γιάννη Αναστασίου απομακρύνθηκε από την τριάδα Αστέρας Τρίπολης – Πανσερραϊκός – ΑΕΛ, δηλαδή τις ομάδες που δίνουν μάχη για την παραμονή στην κατηγορία από την αρχή της διοργάνωσης.

Η νίκη της Κηφισιάς στις Σέρρες με 1-2 (και μάλιστα με ανατροπή) και η ισοπαλία του Αστέρα στη Λάρισα δημιουργούν νέα δεδομένα. Αν δεν αλλάξει κάτι εντυπωσιακά ο Πανσερραϊκός και η ΑΕΛ θα υποβιβαστούν και ύστερα από πολλές περιπέτειες θα γίνει αυτό που ήταν αναμενόμενο, τουλάχιστον από τα Χριστούγεννα.

Ο Αστέρας μοιάζει να σοβαρεύτηκε την κατάλληλη στιγμή, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι είναι και εντελώς εκτός κινδύνου. Από την επόμενη αγωνιστική όλα τα παιχνίδια θα γίνονται και στα play out την ίδια ώρα – πράγμα που πιθανότατα θα παίξει ρόλο. Μέχρι τώρα αυτός που αγωνιζόταν τελευταίος γνωρίζοντας τα αποτελέσματα συνήθως έπαιρνε και το αποτέλεσμα που ήθελε.