Το ΠΑΣΟΚ μετά τη Δευτέρα

Αύριο ανοίγει στο γήπεδο Τάε Κβον Ντο η αυλαία του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ. Θα ολοκληρώσει, όπως λέει το ρεπορτάζ, μια σειρά οργανωτικών αλλαγών και θα επισφραγίσει ένα είδος στρατηγικής πλεύσης. Εξάλλου ήδη ο εκλογικός χρόνος μετράει αντίστροφα για όλες τις πολιτικές δυνάμεις, με ζεστό ακόμη και το σενάριο της πρόωρης κάλπης για μετά τη ΔΕΘ του 2026. Τα μάτια πολλών είναι προς τη Χαριλάου Τρικούπη και τις κινήσεις της ηγεσίας της για προφανείς λόγους.

Μέρος του κρίσιμου Κέντρου πάει και εδώ. Θυμίζουμε πως η εν λόγω κρίσιμη πολιτική γεωγραφία ψηφίζει σταθερά για να κυβερνηθεί η χώρα. Επίσης, παρά τα χρόνια στον πάγκο, το ΠΑΣΟΚ παραμένει θεσμική δύναμη, με πρόσωπα που άνετα μπορούν να είναι υπουργοί. Και με λογική εντός ορίων, μακριά από το κόμμα του θυμού ή βερμπαλισμούς χωρίς έδαφος. Βέβαια, το ΠΑΣΟΚ του 2016 δεν είναι ίδιο ούτε με εκείνο του Ανδρέα και της μεγάλης φλόγας της Μεταπολίτευσης ούτε με το ΠΑΣΟΚ των εκσυγχρονιστών αγροφυλάκων του Κώστα Σημίτη.

Ούτε καν με εκείνο που συγκυβέρνησε με τον Αντώνη Σαμαρά για λόγους δημοσιονομικού εκτροχιασμού της χώρας (και το πλήρωσε πανάκριβα, καλά τα λέει ο Ευάγγελος Βενιζέλος). Σήμερα το ΠΑΣΟΚ είναι σε ένα δύσκολο σταυροδρόμι όπου πρέπει και κυβερνητικό να είναι, και ως υποδοχέας δυσαρέσκειας από τα νεοδημοκρατικά πεπραγμένα να μπορεί να εμφανίζεται. Πρέπει να είναι και ανανεωμένο (και αυτό δεν είναι απλώς θέμα προσώπων) αλλά και παραδοσιακό ώστε να διατηρεί δεσμούς με τις κοινωνικές ομάδες που το ενδιαφέρουν. Η όλη ρητορική που για περίπου δέκα χρόνια το καθιστούσε απλώς ρετρό δύναμη – ΠΑΣΟΚ, ωραία χρόνια… – δεν του έκανε καλό.

Σήμερα, που δεν υπάρχει η διαίρεση Μνημόνιο – αντιμνημόνιο αλλά και δεν προκύπτει ένα μέγα ριζοσπαστικό ρεύμα που να αναζητεί κοίτη εκτός ορίων του συστήματος, μια ιδέα θα ήταν για το κόμμα της Χαριλάου Τρικούπη να επιστρέψει στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις. Σοσιαλδημοκρατία με κοινωνικό κράτος και έμφαση στα πιο ασθενή κοινωνικά στρώματα. Αυτή η στρατηγική δεν μπορεί να συμπεριλαμβάνει ως σενάριο ούτε για πλάκα μια σύμπραξη με τη Νέα Δημοκρατία και το ίδιο το προγραμματικό νέο πασοκικό πλαίσιο θα το απαγόρευε.

Υπό αυτή την έννοια, ένα ψήφισμα που θα διατύπωνε στο συνέδριο έναν οδικό χάρτη με αποκλεισμό τη συμπόρευση με τη Δεξιά θα ήταν μια κίνηση άκεντρη. Περισσότερο θα έχει ενδιαφέρον να δούμε το πρωί της Δευτέρας πόσο ενοποιημένο θα είναι το ΠΑΣΟΚ γύρω από τις νέες του αποφάσεις και επίσης πόσο θα μπορεί εκ νέου να συναντηθεί με την κοινωνία. Βασικά πόσο θα μπορεί να εμπνεύσει ως κόμμα εξουσίας και όχι ως κόμμα ρετρό.

Το σημερινό Υπουργικό Συμβούλιο θα είναι μια προσπάθεια να γίνει ένα βήμα μπροστά για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Την ίδια ώρα τον «τραβάει» κάτω το μεγάλο σκάνδαλο των υποκλοπών και η απόφαση του δικαστηρίου που ουσιαστικά επανεκκινεί την υπόθεση. Αν με την απόφαση για τον κατώτατο μισθό η κυβέρνηση θέλει μια γείωση με τα λαϊκά στρώματα, το Predator την αποξενώνει κι άλλο από το Κέντρο που δομικά δεν βλέπει με καλό μάτι τις θεσμικές παρατυπίες και την όλη ιστορία. Η συγκυρία δεν είναι απλή για τον Πρωθυπουργό, παρά τις μετρήσεις και το δημοσκοπικό προβάδισμα.

Τικ τόκερς, influencers, περσόνες με φουσκωμένα χείλια και μπότοξ συγκροτούν μια νέα μπρουτάλ κοινότητα με χιλιάδες θεάσεις στα κοινωνικά δίκτυα. Συχνά δε, όπως δείχνει και το πρόσφατο αστυνομικό δελτίο, όλα αυτά αποτελούν μια πονηρή λεοντή ενός βαθέος μεταπρατισμού με μαύρο χρήμα και φορολογικές ατασθαλίες. Αν κάποτε η κοινωνία του θεάματος είχε – παρά τη δομική της ελαφρότητα – και σοβαρούς σταρ, σήμερα ζούμε την εκδίκηση του λαϊκού παιδιού που με ένα γρήγορο Internet και μπόλικες πόζες μπορεί να φτάσει και σε υψηλά επίπεδα πλούτου. Μην τα θεωρείτε όλα αυτά αμελητέα ή απλώς θέματα που θα ξεχαστούν. Ως πρότυπα διακινούνται στα σχολεία από τις νέες γενιές.