Το παράδειγμα του Ρούμπεν Βέζο…

Το πιθανότερο είναι κάποτε να δει το όνομα του «απάντηση» σε κάποια από τις πραγματικά δύσκολες ερωτήσεις ενός ερυθρόλευκου trivial pursuit του μέλλοντος: «Διεθνής Πορτογάλος, που αγωνίστηκε 254’ για τον Ολυμπιακό τη σεζόν 2023-24». Και να δυσκολευθεί και ο ίδιος. «Βρε μπας και λέει εμένα…»

Όπως επίσης το πιθανότερο είναι αυτά τα (προπέρσινα) 254΄ με σιγαστήρα να «κλειδώσουν» σύντομα στο cv του περιγράφοντας συνολικά ολόκληρη την –δεν τη λες και πετυχημένη– θητεία του στους νταμπλούχους. Όλα αυτά όμως

Απλά θυμίζουν ότι έτσι συμβαίνει στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Μεταγραφές «πιάνουν» και τις θυμάσαι. Μεταγραφές «δεν πιάνουν» και δεν θες να ακούς για αυτές. Προς τι η κουβέντα όμως για τον 31χρονο κεντρικό αμυντικό; Μα φυσικά από την παρουσία του στην χθεσινή «πρώτη» του Ολυμπιακού. Και από την επιβεβαίωση ότι ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ του προσφέρει μια κάρτα επιβίβασης στην αυριανή πτήση για την Ολλανδία με θέα στο βασικό στάδιο της προετοιμασίας.

Αν είναι πιθανό ο Βέζο να έχει δεύτερη ευκαιρία; Ποτέ δεν λες ποτέ, αλλά δεν…. Παρά ταύτα ο υπεύθυνος του γκρουπ, ο προπονητής, δεν θέλησε να τον «αποκόψει». Έχει συμβόλαιο ως το επόμενο καλοκαίρι. Επιβάλλεται να δουλέψει μέσα στο καλοκαίρι ώστε να είναι έτοιμος για την επόμενη ομάδα του όταν αυτή θα προκύψει. Χρειάζεται βοήθεια και το αντάλλαγμα για αυτή θα είναι να βοηθήσει και αυτός στην διαδικασία που ξεκίνησε από χθες με θέα στον επόμενο Ολυμπιακό.

Δεν το συνηθίζουν οι προπονητές να σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο. Ούτε και τα club. Και αν τέλος πάντων δεν συμφωνείτε μια ματιά σε «μαύρες λίστες» και σε επαγγελματίες που τρέχουν μόνοι τους σε άλλη ώρα από το κανονικό πρόγραμμα, θα σας πείσει. Εξ ου και αυτή η ιστορία έχει πραγματικό ενδιαφέρον. Ο Μεντιλίμπαρ ενάμιση χρόνο και τρία μεγάλα τρόπαια μετά μοιάζει να βάζει πέρα από τις γνώσεις του και κάτι από τον χαρακτήρα του στο γκρουπ που έχει την ευθύνη. Και μια ομάδα συνώνυμο του πρωταθλητισμού και της πίεσης, ανταποκρίνεται σε μια δύσκολη διαδικασία που λέγεται ενσυναίσθηση και εκτιμάται ιδιαιτέρως πίσω από τις κλειστές πόρτες.

Ταξιδεύουν 29 αύριο στην Ολλανδία. Με βάση το πλάνο θα προκύψουν στις επόμενες εβδομάδες μίνιμουμ 3 μεταγραφές. Και όταν τέλος πάντων έρθει η ώρα του λογαριασμού ο προπονητής θα πρέπει να διαλέξει 25-26 αφήνοντας εκτός διαδικασίας αρκετούς. Ενδεχομένως και ποδοσφαιριστές που έχουν ήδη αφήσει σημάδι ανεξίτηλο σαν τον Γιώργο Μασούρα των 279 συμμετοχών που ανανέωσε το συμβόλαιο του μόλις πέρσι και φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού.

Έχει σημασία να νιώθουν οι ποδοσφαιριστές «ασφάλεια» ακόμη και όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Όταν καταλάβουν ότι πιθανόν δεν χωράνε στην ιδέα ενός ρόστερ ή δεν υπολογίζονται κλπ. Και ακόμη μεγαλύτερη να το βλέπουν να συμβαίνει και εκείνοι που δεν βρέθηκαν σε αυτή την θέση. Το καλοκαίρι του 2022 ο σπουδαίος Πέδρο Μαρτίνς των τριών τίτλων στη σειρά, άφησε εκτός προετοιμασίας τον Κώστα Φορτούνη απαιτώντας ουσιαστικά την απομάκρυνση του. Τον αρχηγό που Φλεβάρη του ίδιου χρόνου είχε επιστρέψει από δεύτερη επέμβαση στους χιαστούς. Όποιος γνώριζε τον Πορτογάλο διέκρινε πως η απόφαση αυτή -που προφανώς και έκανε εντύπωση, που συζητήθηκε στα αποδυτήρια- δεν του ταίριαζε. Κυρίως όμως ένιωσε το λάθος μήνυμα.

Τα γκρουπ χτίζονται με σχέσεις εμπιστοσύνης. Με ενδιαφέρον πριν από όλα για τον άνθρωπο. Τα «αποδυτήρια» που λένε στο ποδόσφαιρο. Αυτά που όταν θα έρθει η ώρα θα δώσουν λύσεις ζητώντας από κάποιους να κάνουν ένα βήμα εμπρός. Να παίξουν κάνοντας μια «ένεση» για να ξεγελάσουν έναν τραυματισμό ή δίχως να λογαριάζουν την κούραση. Μοιάζει old school στα χρόνια των data και των τεχνοκρατών. Είναι όμως η «ταυτότητα» μιας ομάδας. Και ο Ολυμπιακός στην αφετηρία του τρίτου κύκλου «Μέντι» μπορεί να καμαρώνει για αυτή…