Το καλεντάρι στα άκρα

Αναμφίβολα βιώνουμε μία πρωτόγνωρη κατάσταση στο ποδόσφαιρο αυτό το διάστημα. Για πρώτη φορά έχουμε μία διακοπή τριών και όχι δύο εβδομάδων για τις υποχρεώσεις των εθνικών ομάδων στο Nations League και ίσως αυτή η συνθήκη να είναι κάτι από τα προσεχώς.

Το είπε άλλωστε και ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς στις δηλώσεις του: «Πιστεύω ότι αυτό μπορεί να συμβεί και στη συνέχεια, σε ό,τι αφορά τουλάχιστον τις επόμενες διοργανώσεις».

Οι διακοπές του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου έγιναν μία, με τις εθνικές ομάδες  να δίνουν από τέσσερα ματς

Και κάπως έτσι ο Γιούργκεν Κλοπ, στο παρθενικό του κάλεσμα ως ομοσπονδιακός τεχνικός της Γερμανίας, αναγκάστηκε να καλέσει 44 παίκτες, ουσιαστικά δύο 22άδες, για να διαχειριστεί καλύτερα αυτά τα ματς.

«Είναι πολύ ασυνήθιστο για μια εθνική ομάδα να πρέπει να παίξει τέσσερα διεθνή παιχνίδια σε δύο εβδομάδες», παραδέχθηκε ο Κλοπ σε συνέντευξη Τύπου. Μάλιστα οι 16 από αυτούς δεν έχουν αγωνιστεί ξανά με την Εθνική ανδρών της χώρας και θα κάνουν το ντεμπούτο τους εφόσον αγωνιστούν.

Με μία πρώτη ματιά, θα μπορούσε να πει κανείς πως αυτή η αλλαγή είναι προς τη θετική κατεύθυνση για τις εθνικές ομάδες.

Από την άποψη ότι οι παίκτες θα είναι για αρκετό καιρό μαζί και μέσα από τις προπονήσεις και τα παιχνίδια θα μπορούν να αποκτήσουν μεγαλύτερη ομοιογένεια. Είναι όμως έτσι;

«Δυσκολεύει πάρα πολύ τους προπονητές, γιατί ουσιαστικά δεν έχουμε περιθώρια χρόνου όσον αφορά στα παιχνίδια για να κάνουμε κάποιες ιδιαίτερες προετοιμασίες», ανέφερε σχετικά ο Γιοβάνοβιτς και πρόσθεσε πως «υπάρχουν τέσσερα παιχνίδια μέσα σε λιγότερο από δύο εβδομάδες, μαζί με τα ταξίδια, που περισσότερο θα αναλώσουμε τον χρόνο μας στις αναλύσεις και όχι στην προπόνηση».

Και προφανώς αυτή η άποψη δεν είναι μόνο του Γιοβάνοβιτς, αλλά των περισσότερων αν όχι όλων των προπονητών.

Ακόμη πιο δύσκολη όμως είναι η κατάσταση για τους συναδέλφους τους στους συλλόγους. Και ειδικά στις μεγάλες ομάδες που έχουν πολλούς διεθνείς.

Για παράδειγμα οι τέσσερις μεγάλες ομάδες της Ελλάδας έχουν όλες διψήφιο αριθμό ποδοσφαιριστών που έφυγαν για τις Εθνικές. Ολοι αυτοί θα απουσιάσουν από τις προπονήσεις για περισσότερο από δύο εβδομάδες.

Πώς λοιπόν θα γίνεται η δουλειά όλο αυτό το διάστημα με όσους μένουν πίσω; Γιατί υπάρχει η πεποίθηση σε κάποιους πως η διακοπή είναι μία ευκαιρία για τις ομάδες να ανασυνταχθούν και να δουλέψουν ώστε να εμφανιστούν καλύτερες στην επανέναρξη.

Πώς μπορεί να γίνει αυτό όταν για σχεδόν δύο εβδομάδες δεν θα βγαίνουν οι παίκτες ούτε για οικογενειακό διπλό; Καταλαβαίνει ο οποιοσδήποτε ότι αυτό μπορεί να δημιουργήσει πολύ μεγάλα προβλήματα στους συλλόγους, ακόμα και να υπονομεύσει το υπόλοιπο της σεζόν.

Πάνω που μπήκαν οι ομάδες για τα καλά στους ρυθμούς των αγωνιστικών υποχρεώσεων καλούνται να κάνουν παύση από τα επίσημα ματς για τρεις εβδομάδες και για σχεδόν 15 μέρες να μην προπονούνται κανονικά.

Προφανώς και αν υπάρχει πρόθεση να εδραιωθεί αυτή η κατάσταση τα επόμενα χρόνια, πόσω μάλλον να επεκταθεί κιόλας όπως είπε ο Γιοβάνοβιτς, θα πρέπει οι αρμόδιοι να λάβουν υπόψη τους σοβαρά όλα τα δεδομένα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ποδοσφαιριστές πληρώνονται από τους συλλόγους και αυτοί βγαίνουν χαμένοι σε κάθε περίπτωση. Η διακοπή των τριών εβδομάδων για το Nations League δεν είναι απλά μια ακόμα αλλαγή στο καλεντάρι.

Είναι μια αφορμή για να ξανασκεφτούμε τον τρόπο που λειτουργεί το ποδόσφαιρο διεθνώς, τις ανάγκες και τις προτεραιότητες των συλλόγων, αλλά και την υγεία και ευημερία των ποδοσφαιριστών.

Γιατί αυτοί στο κάτω κάτω είναι οι πρωταγωνιστές και δυστυχώς καμία αλλαγή τα τελευταία χρόνια δεν γίνεται προς όφελός τους. Σε κάθε περίπτωση, το επόμενο διάστημα, οι επόμενοι μήνες θα δείξουν κατά πού οδεύει το πράγμα και αν αυτή η συνθήκη που βιώνουμε τώρα είναι απλά η αρχή.