Το δίλημμα του 25%

Με βάση τα τελευταία δημοσκοπικά δεδομένα η ΝΔ ανιχνεύεται στην πρόθεση ψήφου στο 25,8%, ποσοστό οριακά μεγαλύτερο από τον πήχη του 25%, το οποίο εξασφαλίζει το μπόνους των 20 εδρών, απέχει όμως σημαντικά από επιδόσεις που θα δημιουργούσαν προοπτικές αυτοδυναμίας.

Τα δημοσκοπικά ποσοστά της πρόθεσης ψήφου, βεβαίως, συμπεριλαμβάνουν την αδιευκρίνιστη ψήφο που δεν θα υπάρχει στα εκλογικά αποτελέσματα, άρα με βάση και πάλι τις τελευταίες μετρήσεις, η εκτίμηση ψήφου ανεβάζει τη ΝΔ στο 30,3% αισθητά πάνω από το όριο του 25%.

Πέρα λοιπόν από το αισιόδοξο κυβερνητικό σενάριο που περιλαμβάνει ποσοστό άνω του 30% στην πρώτη κάλπη, έτσι ώστε μέσω της επίκλησης για πολιτική σταθερότητα, να πιεστούν οι αναποφάσιστοι και ταλαντευόμενοι ψηφοφόροι στην επαναληπτική εκλογική διαδικασία, υπάρχει και το εφιαλτικό σενάριο που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο ακόμα και αυτό το bonus των εδρών.

Το συγκεκριμένο σενάριο, αν και δεν είναι το πιο πιθανό, είναι υπαρκτό πολιτικά. Η ΝΔ βρίσκεται μεν σταθερά πρώτη αλλά με δημοσκοπική φθορά, την οποία δεν μπορεί να ανατάξει από τις ευρωεκλογές έως σήμερα με την ακρίβεια να ασκεί ασφυκτικές πιέσεις στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, επιτείνοντας τη γενικευμένη αίσθηση της αναποτελεσματικότητας.

Η δημιουργία ενός νέου κόμματος από τον πρώην πρωθυπουργό Αντ. Σαμαρά είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα συγκεντρώσει δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της ΝΔ, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να στεγαστούν πολιτικά σε έναν δεξιότερο κομματικό φορέα και θα αφαιρέσει ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο ποσοστό, σίγουρα πάντως κρίσιμο για τους εκλογικούς στόχους της ΝΔ.

Ο Πρωθυπουργός με την τοποθέτησή του επιχείρησε να δείξει γειωμένος και ταυτόχρονα συγκρατημένα αισιόδοξος υπερτονίζοντας τη στρατηγική του απόφαση για εκλογή μίας κάλπης. Δήλωσε επί της ουσίας σίγουρος ότι η ΝΔ δεν θα πάρει 25%, αλλά αν συμβεί κάτι τέτοιο, δεν έχει πρόβλημα να αναλάβει την πολιτική ευθύνη και να δρομολογήσει εξελίξεις.

Θέλησε να δείξει ότι δεν είναι κολλημένος με την καρέκλα του Πρωθυπουργού και ταυτόχρονα ενημέρωσε τους ψηφοφόρους, τα στελέχη και τους υποψήφιους βουλευτές της ΝΔ για αυτό που πρόκειται να συμβεί έτσι ώστε άπαντες να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Ο Κυρ. Μητσοτάκης αφουγκράζεται τη συζήτηση που προσπαθεί να καταστήσει τον ίδιο ως παράγοντα αστάθειας και προσπαθεί να αποτινάξει από πάνω του οποιαδήποτε τέτοια αναφορά και σύνδεση. Επιχείρησε να μετριάσει τις κατηγορίες περί αλαζονείας και να τονώσει το προφίλ του ρεαλισμού και της μετριοπάθειας ενός πολιτικού που δεν διστάζει να βάζει ξεκάθαρα όρια και να αναμετράται με αυτά στέλνοντας ένα μήνυμα με πολλές αναγνώσεις και πολλούς αποδέκτες.

Την ίδια στιγμή κάνοντας την υπόθεση εργασίας που θέλει τη ΝΔ να λαμβάνει ποσοστό μικρότερο του 25% και τον κ. Μητσοτάκη να αποχωρεί από την ηγεσία της, τι θα γίνει σε αυτή την περίπτωση; Το κόμμα θα οδηγηθεί με άλλον επικεφαλής στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση εντός τριάντα ημερών; Με ποια διαδικασία ανάδειξης αρχηγού και ποια νομιμοποίηση;

Πρόκειται επί της ουσίας για μεταφορά του διλήμματος Μητσοτάκης ή χάος από τον γενικό πληθυσμό στο εσωτερικό της παράταξης.

Ο Αντώνης Παπαργύρης είναι διευθυντής ερευνών της GPO