Το διακύβευμα

Η ερώτηση για το διακύβευμα απαιτεί σοβαρές απαντήσεις, η ίδια η λέξη είναι βαριά κι ασήκωτη, δεν επιτρέπει καλαμπούρια. Στη δημοσκόπηση λοιπόν της RealPolls για το Protagon, το 31,8% απαντά ότι το διακύβευμα των επόμενων εκλογών είναι η σταθερότητα και η συνέχεια (λέγε με Νέα Δημοκρατία) και το 46,8% βάζει μπροστά την πολιτική αλλαγή στη διακυβέρνηση (δύο θητείες Μητσοτάκη

είναι αρκετές). Εκεί που τα πράγματα μπερδεύονται είναι στην ερώτηση τι έχει μεγαλύτερη σημασία όταν κρίνουμε ένα κόμμα. «Η ικανότητα να λύνει προβλήματα» λέει το 41,8%, «η εντιμότητα και το καθαρό προφίλ» απαντά το 39,4% και μόλις το 3,5% επιλέγει ως βασικό κριτήριο το πρόσωπο του αρχηγού.

Δηλαδή η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, που στην πρόβλεψη αποτελέσματος παίρνει 21,4%, και η Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού, που παίρνει 11,9%, εκτοξεύονται στη δεύτερη και τρίτη θέση αντιστοίχως επειδή λύνουν προβλήματα (μα είναι καινούργια κόμματα!) και όχι λόγω της ακτινοβολίας των αρχηγών τους; Και το ΠΑΣΟΚ αποδοκιμάζεται όχι επειδή ο αρχηγός του είναι αντιδημοφιλής, αλλά επειδή δεν είναι έντιμο ή δεν λύνει προβλήματα;

Αλλά αυτές είναι αντιφάσεις που παρουσιάζονται σε όλες τις δημοσκοπήσεις, καθώς αυτοί που απαντούν θέλουν συχνά να εμφανίζονται σοβαρότεροι απ’ ό,τι είναι. Στις ερωτήσεις για την εξωτερική πολιτική, για παράδειγμα, οι περισσότεροι λέμε ότι θέλουμε καλές σχέσεις με τους Τούρκους αλλά ταυτόχρονα είμαστε έτοιμοι και να τους φάμε, όπως εκφράζουμε και την πεποίθηση ότι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ήταν κακό πράγμα και ταυτόχρονα δεν μπορούμε να κρύψουμε τον έρωτά μας για τους Ρώσους. Αυτά έχουμε όμως, μ’ αυτά πορευόμαστε. Και ανεξαρτήτως των λόγων που προκύπτουν ορισμένα αποτελέσματα, στο τέλος είναι αυτά τα αποτελέσματα που μετρούν.

Και τι λένε εν προκειμένω; Οτι παρά το εμφανές έλλειμμα ήθους, η Νέα Δημοκρατία αντέχει. Οτι παρά το παρελθόν του, ο Τσίπρας αποτελεί για σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων τη μόνη ρεαλιστική εναλλακτική κυβερνητική λύση. Οτι παρά το συναισθηματικό βάρος του εγχειρήματός της, η Καρυστιανού δεν θα φτάσει πουθενά αν δεν ασκήσει πολιτική. Οτι παρά τις επεξεργασμένες θέσεις του σε πολλά ζητήματα, το ΠΑΣΟΚ παραμένει το πρώτο, και διαρκές θύμα, της παγκόσμιας τάσης που είναι γνωστή ως «pasokification».

Ολα δείχνουν ότι στον χώρο της συμπολίτευσης θα δούμε μια βαθμιαία μετατόπιση της σύγκρουσης στην κατεύθυνση του πραγματικού αντιπάλου, του αρχηγού της ΕΛΑΣ, και με περιεχόμενο πολύ τοξικότερο από τα σημερινά αστειάκια για τον συνοδηγό σε αγωνιστικό και τις πιρουέτες. Στον χώρο της αντιπολίτευσης, πάλι, θα παρακολουθήσουμε μια σταδιακή ενίσχυση του Τσίπρα, κάτι που θα προκαλέσει νεύρα, εντάσεις και πιέσεις στα άλλα δύο κόμματα. Αλλά ο Ανδρουλάκης δεν θα έχει προς το παρόν την τύχη του Στάρμερ. Και η Καρυστιανού δεν θα τα βροντήξει αν δεν κατρακυλήσει στις δημοσκοπήσεις.

Ετσι κι αλλιώς, όλα θα κριθούν στο διακύβευμα.

Keywords
Τυχαία Θέματα