Τι σημαίνει «βιοανάδραση»;

Βιοανάδραση σημαίνει, αν θέλουμε ένα γλαφυρό παράδειγμα, την επιστροφή, ας πούμε, του Μιχελογιαννάκη στο ΠΑΣΟΚ, όπου θα δράσει πάλι, θα αναδράσει, πολεμώντας για τον σοσιαλισμό, ίσως με γκουρμέ απεργίες πείνας, όπως παλιά, ίσως με άλλους τρόπους, καθώς όλοι μας – διότι δεν γνωρίζω πια κανέναν που να μην αγωνίζεται κατά κάποιον τρόπο για κάποιου είδους σοσιαλισμό και για τις

Η βιοανάδραση είναι πλέον κοινός τόπος, σε όλη την Ευρώπη, και βεβαίως ο βιοσυντονισμός, αν και, από όσο έψαξα, οι απαντήσεις για αυτά τα δύο είναι βουδιστικές αοριστολογίες περί ψυχής, σώματος και μυαλού (τρέχα γύρευε) που πάντα γοητεύουν το γυμνασιακό επίπεδο και βαθύνοες που έχουνε να ανοίξουν βιβλίο πάνω από τριάντα χρόνια.

Βιοανάδραση. Πες τη λέξη και ο λαϊκός πελάτης μένει άναυδος από το ακατανόητο μεγαλείο της. Πόσο μάλλον να αναφέρεις ότι είσαι και κβαντικός γιατρός – άμα ακούσει ο άλλος τη λέξη «κβαντικός» μένει έκθαμβος, διότι σου λέει εδώ πρόκειται για πολύ υψηλό επίπεδο, για ανώτερα πράγματα, ακατανόητα, και πρέπει να ξηλωθώ όσο – όσο για χάρη της επιστήμης.

Στην μπάντα, στην μπάντα, έρχονται τα κβάντα. (Ισως και ο Λοσάντα). Δηλαδή, ο ευήθης που λατρεύει να τον κοροϊδεύουν και να του τα παίρνουν, αναζητεί τέτοιες βαρύγδουπες και δυσνόητες λέξεις για να τα χώσει με ενθουσιασμό, να αυταπατηθεί και να το ευχαριστηθεί. Τι σημασία έχει το αποτέλεσμα; Καμία.

Ο πρόσκαιρος βαυκαλισμός μετράει στον άνθρωπο, η εφήμερη παρηγορία, η πίστη στο καλύτερο. Βιοανάδραση, σαμανισμός, κβαντοπαπαρόσκονη και βιοσυντονισμός: γελάς και σηκώνεται το γόνατό σου συντονισμένα, λόγω πλαστικών επεμβάσεων, ή επειδή ήθελες να πας να κάνεις τα δόντια σου φτηνά στην Τουρκία. (Με ξύλινο φρονιμίτη).

Εδώ η κυρία παιδίατρος λέει πως δεν υπάρχουν κβαντικοί γιατροί (το γύρισε τώρα), αλλά μόνο κβαντική ιατρική. Σαν να λες πως υπάρχει λογοτεχνία αλλά όχι λογοτέχνες, κινηματογράφος αλλά όχι ταινίες και ηθοποιοί, και εν γένει υπάρχει σκορδαλιά χωρίς σκόρδο, ή μάλλον η έννοια της σκορδαλιάς, αλλά όχι τα σκόρδα, ούτε η σκορδοκαΐλα – όπως ένας φίλος γάλλος χορευτής, με πλημμελή ελληνικά, που μου έλεγε «όλα αυτά είναι @ρχιδότητες». Κάτι αφηρημένο, υπεριπτάμενο, διαφεύγον – μια έννοια, εν πάση περιπτώσει, χωρίς αντίκρισμα, που ταλαντεύεται μάταια σε ένα εκείθεν Επέκεινα. Αγάντα, αγάντα, κι έρχονται τα κβάντα.

Ανάδραση δε, ίσως να σημαίνει και το εξής: η επίμονη παρατήρηση πως εκείνοι που φωνάζουν πιο πολύ απ’ όλους είναι και τα μεγαλύτερα λαμόγια. Μπορεί να φαίνεται ανεξήγητο και θρασύ, αλλά συμβαίνει πολύ συχνά – δηλαδή να έχεις τη φωλιά σου με κάποιον τρόπο λερωμένη, να μην είσαι άψογος, ως θα έπρεπε, να είσαι μέρος ενός συστήματος ημι-απάτης και ταυτόχρονα να εμφανίζεσαι ως ο πιο άτεγκτος αρχάγγελος της κάθαρσης (βρωμαφαίρεσης κατά το «πλασμαφαίρεσης») και ως ο ανυποχώρητος Ροβεσπιέρος, ορθός και αγέρωχος στα κρημνά της Αρετής.

Ίσως να πρόκειται για μια σχιζοειδή εκδοχή, μια σχάση, ή απλώς για εσωτερικό διχασμό, μια ένδον διχοστασία όπου το «εγώ» είναι κάποιος άλλος και ο Νικολός καρτερεί περιμένοντας τον Γκοντό που στέλνει τον βιοσυντονισμένο σωσία του. (Αφού όλοι δικοί μας είμαστε).

Υπάρχουν έτσι κι αλλιώς διάφοροι συντονισμένοι, κατόπιν ενδεχομένως και των ψεκασμών με εκνέφωμα αγιασμού και αγιαστούρας, ή ραντισμένοι με καφενειακά κλισέ περί διαφθοράς και δικαιοσύνης. Αλλοι εκστασιάζονται με τη Βίσση, άλλοι με την πάλη των τάξεων κι άλλοι ψάχνουν την παντοτινή ζωή – άσχετα αν λέει ο Λευτέρης Χαψιάδης πως «μία είναι η ουσία, δεν υπάρχει αθανασία». Ναι, αλλά, αν υπάρχουν αρκετές ουσίες για να αγγίξεις την αθανασία, ή έτσι να νόμισες; Το είχε προαναγγείλει και ο Χριστιανόπουλος: «Θανάση, γιατί έκοψες το άλφα από μπροστά; Για ένα γράμμα χάνεις την αθανασία».

Βιοανάδραση, δηλαδή κάτι σαν rebranding του οργανισμού. Γίνεσαι και συ ριμπράντης, σαν τον γνωστό, που πήγε και στο Αγιον Ορος για τις ανάγκες του ρόλου – εκεί βέβαια δεν ζεις για πάντα νέος, αλλά τουλάχιστον σώζεις την ψυχή σου και θα αναστηθείς εν δικαίω. Το σε ποια ηλικία θα αναστηθείς είναι ένα ζήτημα, διότι αν αναστηθείς και είσαι πάλι πάνω από εβδομήντα, ποιος ο λόγος; (Ελπίζω να μη γίνομαι βλάσφημος). Τέτοια βιοανάδραση, δεν είναι κάτι πολύ ελπιδοφόρο. Δηλαδή, αν, ο μη γένοιτο, φύγεις, ας πούμε, στα πλήρη ημερών χρόνια της κ. Σαπουντζάκη και αναστηθείς πάλι στην ίδια ηλικία, δεν θα ήταν κάπως δώρον άδωρον; (Θεέ μου, συγχώρα με).

Ο Αντρέας με το συνθετικό «-ανά» είχε επιστρατεύσει τις λέξεις «αναβάθμιση» και κυρίως «αναδόμηση» – το «βιοανάδραση», που είναι και νεολογισμός, δεν το είχε σκεφτεί, αλλά κάνει κι αυτό την ίδια εντύπωση σε πελάτες ή ψηφοφόρους που αρέσκονται στη μαγεία των φανταχτερών λέξεων· διότι η μαγεία, έστω και ως ακαταλαβίστικη ιατρική καθαρεύουσα, συνεχίζει να έχει το παλιό της σουξέ. Δηλαδή η λέξη «βιοανάδραση» αξίζει πιο πολύ και από το σχετικό μηχάνημα. Ητοι, όλη τη ζημιά την κάνει πάλι η γλώσσα, και μάταια ψάχνουμε να βρούμε τον ένοχο σε χώρους βληθέντων από ψεκασμούς. Ας βιοσυντονιστούμε για να το καταλάβουμε.