Τι δεν έγινε στην Ισπανία

Δεν υπάρχει πιο άχαρο πράγμα από το να συγκρίνεις τραγωδίες με νεκρούς. Αποφάσισαν, όμως, κάποιοι ότι πρέπει να το κάνουν κι αυτό, ως δήλωση κυβερνητικής πίστεως.

Στην Ισπανία υπέστησαν δύο σιδηροδρομικές τραγωδίες σε εννέα μήνες, με δεκάδες νεκρούς η καθεμία. Αντί να μας πουν οι υπηρέτες της κυβέρνησης πώς πενθούν οι Ισπανοί, χωρίς συλλαλητήρια και χωρίς «εκμετάλλευση», ας δουν καλύτερα τι δεν έγινε εκεί.

Σημείο πρώτο: Η μονταζιέρα. Μετά τα Τέμπη, και ενώ τα πτώματα δεν είχαν καλά καλά παγώσει, κάποιοι πήραν από το καταγραφικό του ΟΣΕ

τις συνομιλίες του σταθμάρχη και τις μόνταραν ώστε να στηρίζουν τη μόνη κυβερνητική εκδοχή, το ανθρώπινο λάθος, και τις διέρρευσαν σε φιλικό μέσο. Στην Ισπανία δεν έγινε κάτι τέτοιο.

Σημείο δεύτερο: Η τηλεδιοίκηση. Στην Ισπανία, από την πρώτη μέρα, οι Αρχές ανέφεραν ποιο σύστημα ασφαλείας λειτουργεί στη γραμμή από το 1992, εδώ μας έλεγαν άλλα αντ’ άλλων. Οταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έστειλε δικογραφία για δύο υπουργούς, έναν της ΝΔ κι έναν του ΣΥΡΙΖΑ, για τη μη εφαρμογή της σύμβασης 717, η κυβερνητική πλειοψηφία τούς προστάτευσε. Στην Ισπανία η καταγγελία κατά του Πουέντε για το Αδαμούθ δεν κόπηκε από καμία κομματική πλειοψηφία. Η Audiencia Nacional τη διαβίβασε στη δικαστή του Μοντόρο.

Σημείο τρίτο και χειρότερο: Το μπάζωμα. Κι η Ισπανία είχε το επεισόδιό της αλλά η διαχείριση απέχει. Στο Αδαμούθ, η Adif (Αρχή Σιδηροδρόμου) μάζεψε κομμάτια από τον χώρο πριν πάρει δικαστική άδεια. Ο υπουργός Πουέντε έσπευσε να χαρακτηρίσει ψέματα την καταγγελία αλλά μετά παραδέχτηκε ότι έγινε λάθος. Εκτός από αυτή την παραφωνία όλα σφραγίστηκαν από τις δικαστικές Αρχές. Προχθές, στην Ούρδα, δεν έγιναν τέτοια. Ο χώρος σφραγίστηκε, κι απαγορεύτηκε να μετακινηθεί οτιδήποτε. Σε εμάς έγινε μπάζωμα και ο υπουργός Δικαιοσύνης επιμένει ότι είμαστε «για τα μπάζα», παρότι πλέον υπάρχει βούλευμα Δικαστικού Συμβουλίου που, παραπέμποντας τον Χρήστο Τριαντόπουλο, αντιμετωπίζει την αλλοίωση του χώρου του δυστυχήματος ως δεδομένη.

Κι οι Ισπανοί θύμωσαν. Εφτιαξαν σύλλογο θυμάτων, καταγγέλλουν απόκρυψη στοιχείων κι ελλιπείς συντηρήσεις του δικτύου, ζητάνε απεργίες. Απλώς εκεί δεν έχουν απέναντί τους ένα κράτος αντίδικο με υπουργούς – πανελατζούδες να προκαλούν και να βρίζουν. Η διαφορά δεν είναι στον χαρακτήρα των λαών. Είναι στα μπάζα, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Keywords
Τυχαία Θέματα