Τέλος

Τελικά, οι αμερικανικές κάλπες προκάλεσαν εκλογικό σεισμό. Ο Τύπος χρησιμοποιεί συχνά το κλισέ για να συμπυκνώσει τις συνέπειες μιας λαϊκής ετυμηγορίας. Αυτή τη φορά, ωστόσο, ο χαρακτηρισμός δεν επελέγη ως υπερβολή που τραβάει το μάτι αναγνωστών και τηλεθεατών. Οι ενδιάμεσες εκλογές μπορεί πράγματι να σηματοδοτήσουν το τέλος της εποχής Τραμπ. Μια σειρά από στοιχεία και αντιδράσεις μοιάζουν με σημάδια επερχόμενης αλλαγής. Ας πούμε, η ψαλίδα στην εθνική ψήφο για τη Βουλή

των Αντιπροσώπων έφτασε το 13% υπέρ των Δημοκρατικών.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη νίκη στο Κογκρέσο που έχει πετύχει αμερικανικό κόμμα από το 1976. Τα 446 εκατ. δολάρια του Μασκ δεν «αγόρασαν» στήριξη. Το 2024, στην προεδρική αναμέτρηση, ο Τραμπ είχε καταφέρει να κερδίσει τους άνδρες Λατινοαμερικανούς και να διπλασιάσει τα ποσοστά του στους αφροαμερικανούς ψηφοφόρους. Απ΄ αυτή τη διείσδυση και μόνο, σε ακροατήρια παραδοσιακά όχι και τόσο φιλικά στους Ρεπουμπλικανούς, είχε φανεί η κυριαρχία του. Τώρα, ο όρος «αντιδημοφιλής» δεν αρκεί για να περιγράψει τη γνώμη που έχουν για εκείνον οι περισσότεροι πολίτες. Οι υποψήφιοι που διάλεξε ο ίδιος σε κρίσιμες πολιτείες έχασαν – επομένως, το κριτήριό του κι η ικανότητά του να «χρίσει» τον διάδοχό του θα αμφισβητηθούν μέσα στο Μεγάλο Παλαιό Κόμμα.

Χωρίς φίλτρο Κρότος

Βέβαια, η κουτσή πάπια θα μείνει για δύο χρόνια ακόμη στον Λευκό Οίκο και θα χορεύει στην αίθουσα που κατασκευάζει για να γίνει «η ωραιότερη του κόσμου». Οπότε, όλοι, εντός κι εκτός ΗΠΑ, προσπαθούν να προβλέψουν πώς θα συμπεριφερθεί ο απρόβλεπτος πλανητάρχης. Πολλοί εκτιμούν ότι θα κλιμακώσει τον πόλεμο στο Ιράν, αφού δεν χρειάζεται πια να ανησυχεί για τις εκλογικές επιπτώσεις του. Ή θα σχεδιάσει κι άλλες «μεγάλες» στη φαντασία του κινήσεις στη διεθνή σκακιέρα, εφόσον το Κογκρέσο μπορεί να φρενάρει την εξωτερική του πολιτική, αλλά όχι να την εμποδίσει. Για πολλοστή φορά επιβεβαιώθηκε ότι δεν ακούει. Δεν αντιλήφθηκε το ηχηρό «φτάνει» του εκλογικού σώματος. Εξού και θύμισε πως διατηρεί τη δύναμη που προσφέρει το βέτο στον πρόεδρο.

Ετσι, είναι σχεδόν σίγουρο πως δεν σκοπεύει στον καιρό που του απομένει στην εξουσία να ετοιμάσει μια ήσυχη αποχώρηση το 2028. Εχει αποδείξει ότι του αρέσει η φασαρία. Κι αν αρχίσει από τώρα η συζήτηση για τον επόμενο διεκδικητή της προεδρίας, θα χάσει ό,τι θεωρεί πολυτιμότερο: τους στραμμένους πάνω του προβολείς της δημοσιότητας. Η ήττα του το 2020 είχε διαβαστεί επίσης σαν «τέλος εποχής». Κι όμως, επέστρεψε από τους πολιτικά νεκρούς. Η περίοδός του, άρα, δεν θα τελειώσει με έναν λυγμό, μα μ’ έναν κρότο

Keywords
Τυχαία Θέματα