Τα ψέματα του Τραμπ, η αδυναμία της Ευρώπης

Ο Ντόναλντ Τραμπ έκανε 30.573 «ψευδείς ή παραπλανητικούς» ισχυρισμούς κατά την πρώτη θητεία του, σύμφωνα με υπολογισμούς της «Washington Post». Περίπου 21 ψέματα την ημέρα. Στη δεύτερη θητεία συνεχίζει ακάθεκτος, λέγοντας ψέματα στους Αμερικανούς και στον κόσμο σε καθημερινή βάση.

Την περασμένη εβδομάδα δήλωσε ότι ο μόνος περιορισμός στην εξουσία του είναι «η δική μου ηθική, το δικό μου μυαλό». Αυτό εξηγεί πολλά. Η αντίληψή του για το σωστό και το λάθος είναι απολύτως υποκειμενική. Η επακόλουθη ζημιά είναι ολέθρια. Κοστίζει ζωές, βλάπτει τη δημοκρατία και καταστρέφει

Ισχυρίζεται ψευδώς, για παράδειγμα, ότι κινεζικά και ρωσικά πολεμικά πλοία βρίσκονται «παντού» γύρω από τη Γροιλανδία, καθιστώντας αναγκαία την κατάληψη από τις ΗΠΑ. Ποια πλοία; αναρωτιέται ο δανός υπουργός Εξωτερικών, Λαρς Λόκε Ράσμουσεν. Οι Γροιλανδοί απορρίπτουν τα σχόλια του Τραμπ ως ανοησίες. Η Δανία επισημαίνει ότι δαπανά δισεκατομμύρια στη Γροιλανδία και ότι η υποτιθέμενη «πλημμύρα» κινεζικών επενδύσεων είναι άλλο ένα ψέμα του Λευκού Οίκου. Στην πραγματικότητα, ο Τραμπ θέλει να διασφαλίσει τον ορυκτό πλούτο της Γροιλανδίας – και να κάνει την Αμερική μεγαλύτερη ξανά.

Ενας χείμαρρος ψεμάτων προηγήθηκε του πραξικοπήματος στη Βενεζουέλα. Ο Τραμπ ισχυρίστηκε, χωρίς αποδείξεις, ότι ο ηγέτης της χώρας, Νικολάς Μαδούρο, είναι αρχηγός καρτέλ «ναρκο-τρομοκρατών». Η κυβέρνησή του σκότωσε περισσότερους από 100 ανθρώπους σε πλοιάρια στην Καραϊβική και τον Ειρηνικό Ωκεανό, με ατεκμηρίωτες υποψίες διακίνησης ναρκωτικών. Δήλωσε ψευδώς ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται σε πόλεμο, σφετεριζόμενος παράνομα τη συνταγματική εξουσία του Κογκρέσου. Η αλήθεια είναι ότι, όπως παραδέχεται τώρα ο Τραμπ, ο βασικός στόχος του δεν είναι η αποκατάσταση της δημοκρατίας ή η ασφάλεια των ΗΠΑ. Στόχος είναι το πετρέλαιο.

Λέει ότι έχει «σχέδιο» να διοικήσει τη Βενεζουέλα επ’ αόριστον. Αλλο ένα ψέμα. Με τις ένοπλες δυνάμεις της και τις πολιτοφυλακές άθικτες, με το κατασταλτικό καθεστώς Μαδούρο ακόμη στη θέση του και με μια ενθαρρυμένη δημοκρατική αντιπολίτευση αποφασισμένη να κατακτήσει την εξουσία, η χώρα οδεύει προς σύγκρουση. Μόνο μια βαθύτερη, παρατεταμένη αμερικανική στρατιωτική επέμβαση – με την οποία ο Τραμπ φλερτάρει – μπορεί να αποτρέψει μια ολίσθηση στο χάος. Ρισκάρει ένα βαλκανικού τύπου τέλμα στο «κατώφλι» της Ουάσιγκτον στη Λατινική Αμερική.

Μιλώντας για τέλματα, μην ξεχνάμε την Ουκρανία – μια τρίτη ζώνη σύγκρουσης όπου η ανικανότητα του Τραμπ να διακρίνει το σωστό από το λάθος, την αλήθεια από το ψέμα, προκαλεί τεράστια ζημιά. Η διγλωσσία του υπονομεύει τις συμμαχικές προσπάθειες στήριξης του Κιέβου. Τη μια μέρα αποδέχεται αυτάρεσκα τους γλοιώδεις επαίνους των ηγετών του ΝΑΤΟ. Την επόμενη, χλευάζει τη συμμαχία και λέει ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει «πολιτισμική εξαφάνιση». Την περασμένη εβδομάδα ισχυρίστηκε ότι το ΝΑΤΟ δεν θα βοηθούσε τις ΗΠΑ σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Αλλο ένα ψέμα.

Οι σημερινές ταυτόχρονες κρίσεις -Γροιλανδία, Βενεζουέλα και Ουκρανία – έχουν κι άλλους κοινούς παράγοντες, πέρα από την ανεντιμότητα του Τραμπ. Και στις τρεις περιπτώσεις, η αδυναμία και οι διαιρέσεις των ευρωπαίων ηγετών και της ίδιας της ΕΕ, ως θεσμού, έχουν αποκαλυφθεί με ανησυχητικό τρόπο. Σίγουρα τώρα, επιτέλους, η Ευρώπη πρέπει να αποδεχθεί ότι δεν μπορεί να εμπιστεύεται ούτε να βασίζεται σε αυτόν τον πρόεδρο. Οι Αμερικανοί και οι υπερβολικά διστακτικοί φίλοι τους στη Βρετανία και την Ευρώπη πρέπει να μιλήσουν με μεγαλύτερη τόλμη στην εξουσία – προτού ο Τραμπ κάνει κάτι πραγματικά τρελό.