Τα ιπτάμενα «σαπάκια»…

Την αποκάλυψη την οφείλουμε στο site newsbomb.gr και αν την αναπαράγω είναι γιατί ήμουν εξ εκείνων που το είχα αναδείξει ως θέμα, την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Και μάλιστα όχι μία φορά. Πρόκειται για την περίφημη «αναβάθμιση» των πέντε αεροσκαφών Ρ-3 του Πολεμικού Ναυτικού, την οποία αποφάσισε η τότε κυβέρνηση, υπουργεύοντος (στο υπουργείο Εθν. Αμυνας) του γνωστού

Η απόφαση για την «αναβάθμιση» στα σχεδόν 60 ετών αυτά «σαπάκια» είχε προκαλέσει σειρά δημοσιευμάτων, και δικών μου, σε αυτήν εδώ τη στήλη, όπως και σε άλλα μέσα ενημέρωσης, καθώς θα κόστιζε μισό δισ. με εντελώς αβέβαιο αποτέλεσμα.

Οπως τελικά αποδείχθηκε, δίκιο είχαμε όλοι εμείς που φωνάζαμε τότε, αλλά ο πρωθυπουργός Τσίπρας θυσίασε στον βωμό της στήριξής του από τον Καμμένο τις όποιες αμφιβολίες είχε κι αυτός για το εγχείρημα – αν και στην ασχετοσύνη που τον δέρνει μπορεί και να μην είχε καταλάβει τι ακριβώς σήμαινε η απόφαση για το μισό δισ. ευρώ της «αναβάθμισης» στα «σαπάκια». Το οποίο πήγε ολότελα χαμένο, καθώς σήμερα, 11 ολόκληρα χρόνια ύστερα από εκείνη την απόφαση (ήταν, άκου τώρα, η πρώτη απόφαση που είχε υπογράψει για εξοπλιστικά η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ – 15 Μαρτίου του 2015), κανένα από τα πέντε αεροπλάνα δεν είναι επιχειρησιακά έτοιμο. Κατάφεραν μόνο να κάνουν να πετάξει, δοκιμαστικά, το ένα από τα πέντε Ρ-3…

Τα «σαπάκια» είχε αναλάβει να «αναβαθμίσει» η γνωστή Lockheed Martin, η οποία είχε αντιπρόεδρο έναν μακαρίτη σήμερα, πολύ γνωστό στην πιάτσα των μεσαζόντων όπλων, ονόματι Ντένη Πλέσσα. Το site που προανέφερα αποκάλυψε ότι ο υπουργός Νικ. Δένδιας, εξοργισμένος με αυτή τη σκαστή περίπτωση διασπάθισης του δημόσιου χρήματος, συνέστησε επιτροπή ειδικών, η οποία θα κληθεί να απαντήσει σε οκτώ ερωτήματα που της έθεσε, μεταξύ των οποίων και τα ακόλουθα:

Συνεχίστηκαν οι πληρωμές στη Lockheed Martin ενώ ήταν προβλέψιμο ότι δεν θα επιτευχθούν οι συμβατικοί όροι (δεν θα πετάξει δηλαδή κανένα αεροπλάνο);

Ποιος είχε την αρμοδιότητα να εισηγηθεί ή να αποφασίσει απεμπλοκή;

Ποια οικονομική έκθεση του Δημοσίου θα είχε αποφευχθεί εάν είχε ληφθεί απόφαση περιορισμού μετά το 2017;

Υπήρξε ανακριβής ή ελλιπής ενημέρωση της πολιτικής ή στρατιωτικής ηγεσίας για την «αναβάθμιση»;

Οι ειδικοί πρέπει να απαντήσουν σε έναν μήνα. Εγώ θα αναφέρω απλώς ότι ο φάκελος με το σκάνδαλο έχει διαβιβαστεί εδώ και καιρό στη Βουλή, αλλά δεν υπάρχει καμία είδηση για την τύχη του. Το Μέγαρο Μαξίμου τι ακριβώς πρόκειται να πράξει γι’ αυτό; Θα παραπέμψει τους υπευθύνους στη Δικαιοσύνη; Θα απαιτήσει από τη Lockheed Martin τα λεφτά μας πίσω; Μισό δισ. είναι αυτό, όσο να πεις, δεν μας περισσεύει, Κυριάκο μου…

Η εκδήλωση έγινε στα μέσα της εβδομάδας, οργανώθηκε από το Ινστιτούτο In Social, είχε θέμα περί δημοκρατίας, πολιτικού συστήματος και θεσμών, και ομιλητής ήταν ένας «φίλος που ήρθε από τα παλιά», ο Αλέκος Παπαδόπουλος.

Ο Παπαδόπουλος που ύστερα από μια μακρά πορεία στην πολιτική, την οποία υπηρέτησε από σημαντικές θέσεις ευθύνης, εξέφρασε μια στέρεη άποψη για τη σημερινή Ελλάδα. Ενα απάνθισμα των όσων είπε θα μπορούσε άνετα να αποτελέσει το αντικείμενο μιας σταυροφορίας, την οποία θα αναλάμβανε το ΠΑΣΟΚ, για την αλλαγή στη χώρα. Αφού είπε «το δημοσιονομικό μας πρόβλημα είναι το ίδιο το πολιτικό μας σύστημα», εξήγησε ότι τα ελλείμματα, το χρέος και οι δυσλειτουργίες του κράτους αποτελούν «παράγωγα» ενός μοντέλου που αναπαράγει δαπάνες, πελατειακές σχέσεις και πολιτικές εξαρτήσεις.

Εν συνεχεία, δε, πρότεινε μια σειρά από ρηξικέλευθες προτάσεις που θα συζητηθούν, όπως: ενίσχυση του ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας με άμεση εκλογή από τον λαό, καθώς και δημιουργία Γερουσίας ως δεύτερου νομοθετικού σώματος. Ζήτησε ακόμη αναλογικότερο εκλογικό σύστημα με κατάργηση του σταυρού προτίμησης, αλλαγές στη χρηματοδότηση των κομμάτων, ανάθεση της δίωξης υπουργών αποκλειστικά στη Δικαιοσύνη και μετατροπή των υπουργείων σε επιτελικά κέντρα σχεδιασμού πολιτικών.

Αύριο είναι οι εκλογές στο Εργατικό Κέντρο της Αθήνας και όλο το ενδιαφέρον εστιάζεται, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, στο τι «ψάρια» θα πιάσουν οι δύο ΠΑΣΚΕ: η μια του Γιάννη Παναγόπουλου και η άλλη, η κανονική, του ΠΑΣΟΚ, που παλεύει να τον εκθρονίσει από τη ΓΣΕΕ.

Ο διχασμός είναι τέλειος, με την έννοια του πλήρους, και οι δύο φατρίες πλέον, διότι περί αυτού πρόκειται, θα δώσουν αγώνα μέχρις εσχάτων για το ποια θα επικρατήσει. Διότι η επικράτηση στις εκλογές του ΕΚΑ θα είναι και πρόκριμα για τη συνέχεια – για το συνέδριο της ΓΣΕΕ του επόμενου μήνα, όπου ο Γιάννης Παναγόπουλος θα επιδιώξει μία ακόμη εκλογή στην ηγεσία της τριτοβάθμιας ανώτατης συνδικαλιστικής ένωσης της χώρας.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι αύριο τα πράγματα δεν θα κυλήσουν με ηρεμία. Οτι οι ψηφοφόροι – συνδικαλιστές δεν θα προσέλθουν ήσυχα να ψηφίσουν. Αντίθετα, στοιχηματίζουν ότι λόγω της ακραίας πόλωσης που έχει λάβει η αντιπαράθεση δεν αποκλείεται να πέσουν και τίποτε «ψιλές»!!

Αυτό, έχω να δηλώσω, δεν είναι κατ’ ανάγκην και… κακό. Χρόνια τώρα, η κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ θύμιζε «άκρα του τάφου σιωπή», που λέει κι ο ποιητής. Ας ανάψουν τα αίματα, μήπως και συμβεί – επιτέλους – κάτι…

Γνωρίζω τον Γιάννη Παναγόπουλο πολλά χρόνια. Εχω μιλήσει μαζί του άπειρες φορές, έχουμε κάνει συζητήσεις για το ΠΑΣΟΚ, και αυτό που έχω να αναφέρω είναι ότι ήταν πάντα ένας πιστός «παπανδρεϊκός».

Στις εσωκομματικές εκλογές, στις οποίες μετείχε και ο Γιώργος, δεν τάχθηκε απλώς με το μέρος του, έδωσε τεράστιο αγώνα για να εκλεγεί «ένας Παπανδρέου» και πάλι στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Αυτός ήταν και ο λόγος που παλαιότερα είχε συγκρουστεί με τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τώρα, τα τελευταία χρόνια, με τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Εξαιτίας δε της ήττας του Γιώργου, είχε διακόψει και κάθε σχέση με τη Χαριλάου Τρικούπη, αλλά αυτή η σχέση ήταν που τον διέσωσε πριν από ενάμιση χρόνο από τη διαγραφή, όταν «έστησε» καινούργιο «μαγαζί» στην ΟΤΟΕ, προκειμένου να αποτρέψει τον Γ. Μότσιο της ΠΑΣΚΕ, που ήταν αντίπαλός του στη ΓΣΕΕ, να αναδειχθεί πρόεδρος. Τότε λοιπόν, παρά τις πολλές εισηγήσεις από διάφορες πλευρές να τον διαγράψει, ο Ανδρουλάκης το απέφυγε για να μην έρθει σε αντιπαράθεση με τον Γιώργο Παπανδρέου. Το έκανε τώρα, με την υπόθεση των κοινοτικών κονδυλίων, αλλά προφανώς είναι αργά…

Τη Λάρισα, πριν από το Ηράκλειο, επέλεξε ο εξ εφέδρων πρόεδρος Αλέξης ως επόμενο σταθμό της ανά τη χώρα περιοδείας του, με το «παραμυθάκι» του ανά χείρας. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Δευτέρα, στην αίθουσα συνεδρίων του ξενοδοχείου Divani της πόλης, και πάλι το πρόβλημα που παρουσιάστηκε στον αρχηγό είναι ότι δεν μπορεί να βρει αξιόλογο πάνελ για την παρουσίαση. Ακριβώς όπως συνέβη και με την εκδήλωση στα Γιάννενα, όπου εξαναγκάστηκε να μετακαλέσει ειδικό team ομιλητών από την Αθήνα (μέχρι και τον διευθυντή του γραφείου του Μιχ. Καλογήρου επιστράτευσε) για να του παρουσιάσουν το βιβλίο.

Πληροφορήθηκα ότι όλες τις προηγούμενες ημέρες έγιναν κρούσεις σε διάφορες προσωπικότητες, ακόμη και επιχειρηματίες της πόλης, αλλά ο εξ εφέδρων πρόεδρος δεν βρήκε ανταπόκριση. Πλην ενός, του πρώην δημάρχου Λάρισας Απ. Καλογιάννη, που εξελέγη υπό τη σημαία του ΣΥΡΙΖΑ. Από εκεί και πέρα, τίποτε.

Μεγάλο στοίχημα επίσης για την εκδήλωση, αν θα παραστεί σε αυτή ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας, αλλά και στελέχη του τοπικού ΠΑΣΟΚ.

Δύσκολοι καιροί για τον πρόεδρο…