Στην ανάπαυλα ο ιός Metevi

12:02 30/8/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Είναι να μη σε βρει μπόσικο το κακό. Είχα αφεθεί σε ρεμβασμούς αυγουστιάτικους στη βεράντα, κι έπαιζε μέσα κάτι η τηλεόραση – ούτε που τούδινα καμία σημασία –, ώσπου ξαφνικά με χτύπησε σαν σφαίρα από εννιάρι στον αυχένα, μια φράση ξεκάρφωτη εκ τηλεοράσεως ή ραδιοφώνου ορμώμενη, η οποία και μου σφηνώθηκε στον μετωπιαίο λοβό, αφού προηγουμένως διαπέρασε τον ινιακό τοιούτο αφήνοντας ευτυχώς ανέπαφη την παρεγκεφαλίτιδα.

Για να μην σας κουράζω άλλο – άνθρωποι είστε κι εσείς, είναι κι αυτή η λαύρα, το καμίνι που μας σιγοψήνει –, η σφαίρα-φράση που εκτοξεύτηκε από στόμα νεαράς εκφωνητρίας αφορούσε

σε έναν υπουργό, ή μια ινφλουένσερ, έναν καλλιτέχνη, γιδοβοσκό, κάποιο σημαίνον πρόσωπο που λέει:

«Είχε metevi». Πανικοβλήθηκα· λέω κι άλλος ιός. Δεν μας φτάνει ο ιός του Νείλου με τα κουνούπια του – απόγονοι της Κλεοπάτρας, αίμα

των Λαγιδών που διψάνε κι αυτά για άλλο αίμα. Αχ Ελλάδα, παντού βάζεις τη σφραγίδα σου – έτρεξα αμέσως στο σαλόνι που παίζανε κανάστα από προχθές το βράδυ:

– Ρε παιδιά το ακούσατε; Ποιος έπαθε metevi?

– Α! δεν πρόσεξα, είπε η Λέλα. Κάποιος από την κυβέρνηση, υπουργός, υφυπουργός, είχε πάει να κόψει μια κορδέλα σ’ ένα νησί.

– Κι εκεί το κόλλησε κι αρρώστησε;

–Όχι την άνοιξη θ’ αρρωστήσει που θα γίνουν εκλογές.

– Τόσους μήνες επωάζεται;

– Ποιος επωάζεται; Ο υπουργός; Τι λες παιδί μου;

– Όχι, ο ιός.

– Ποιος ιός;

– Ο metevi.

– Χρυσέ μου, το metevi δεν είναι, ούτε υπουργός ούτε υφυπουργός.

– Και τι είναι τότε;

– Ρήμα· ελληνικό. Μετέβη. Ο υπουργός

μετέβη.

– Ναι, αλλά πριν υπήρχε ένα ολόκληρο «είχε»: «Είχε μετέβη».

– Να! ορίστε, με παρέσυρες κι έκλεισε ο Χρήστος. Πάλι έχασα. Ωστε, «είχε μετέβη». Ελληνικά μας τα έλεγε η κυρία. Είναι μια σκληρή αλήθεια. Είναι η σκληρή αλήθεια για τον Σταμάτη Φασουλή, ότι τελευταία δεν καταλαβαίνω τα ελληνικά τους. Και όχι ότι με νοιάζει.

Μήπως είναι φίλοι μου; Μήπως πρέπει, ντε και καλά, να τους καταλαβαίνω; Σάμπως και να καταλάβω τι λένε, μήπως θα καταλάβω και τι νιώθουν; Εδώ και χρόνια τώρα μιλάμε, ίσα για να συνεννοηθούμε, και μόλις το καταφέρνουμε – όχι πάντα. Μάλλον σπανίως κι αυτό. Χθες στο ταξί κόντεψα μισή ώρα διαδρομή να παραφρονήσω. Με το που μπήκα και είπα διεύθυνση, ο κύριος στο τιμόνι μου δήλωσε.

– Εγώ είμαι αντισυστημικός, δεν έχω GPS.

– Καλά θα σας οδηγήσω εγώ.

– Ούτε σύνταξη παίρνω.

– Δεν έχετε τα χρόνια;

– Οχι, εβδομήντα είμαι.

– Τότε γιατί;

– Γιατί είπαμε, αντισυστημικός.

– Τι σχέση έχει;

– Δεν θέλω πάρε-δώσε με τις τράπεζες. Με τίποτα δεν θέλω. Ούτε τράπεζες θέλω ούτε εμβόλια έχω κάνει. Οσοι κάνανε εμβόλια, οι περισσότεροι πεθάναν.

– Δάγκωσε τη γλώσσα σου χριστιανέ μου, κι εγώ τα ’χω κάνει όλα και μια χαρά είμαι.

– Η εξαίρεση· η εξαίρεση που επιβεβαιώνει

τον κανόνα.