Σχέδια στην άμμο

Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, οι περισσότεροι – εντός κι εκτός κυβέρνησης – έχουν πειστεί ότι ο εκλογικός ορίζοντας πήρε παράταση. Η εκτίμηση του Κώστα Τασούλα ότι ο Πρωθυπουργός είναι ειλικρινής και θα στήσει κάλπες τον Μάιο του 2027, έχει τη δική της συμβολή σε μια αναθεώρηση προβλέψεων και σχεδιασμών. Δεν είναι μόνον η χρονολογική ακρίβεια, ο συγκεκριμένος μήνας που υπέδειξε πρώτος ο Τασούλας και αποτελεί πλέον κι ένα προεδρικό στοίχημα, αλλά και η σύνδεση με την εικόνα αξιοπιστίας του Πρωθυπουργού. Εν ολίγοις,

Στη βάση αυτή, σε όλα τα επιτελεία έχουν αρχίσει να καταγράφονται κάποια κοινά δεδομένα. Ο Μάιος περιορίζει τα όρια για δεύτερες διαδοχικές κάλπες, εάν όντως η ελληνική προεδρία στην ΕΕ που ξεκινά τον Ιούλιο της επόμενης χρονιάς αποτελεί ένα ορόσημο που δεν επιτρέπει μια παρατεταμένη ακυβερνησία. Συνεπώς, εάν η αυτοδυναμία έχει τελειώσει στις κάλπες, τα κόμματα θα κινηθούν μέσα σε ένα πιεστικό σκηνικό για συμβιβαστικές λύσεις. Σχεδόν όλα, άλλωστε, αντιλαμβάνονται ότι εάν υπάρχει δρόμος για μια δεύτερη εκλογική Κυριακή, αυτό θα το υποδείξει σχεδόν αποκλειστικά το αποτέλεσμα της πρώτης Κυριακής. Εάν στις κάλπες επιβεβαιωθεί μια πολιτική κυριαρχία της ΝΔ, μπορεί να δημιουργηθεί κύμα που θα οδηγήσει σε μια νέα αναμέτρηση. Εάν, αντιθέτως, το μήνυμα της πρώτης Κυριακής υποδηλώνει μια εκλογική καθίζηση της κυβέρνησης, ακόμη και με όρους πρωτιάς, τότε η τάση δύσκολα θα αντιστραφεί σε μια νέα εκλογική ζαριά.

Θεωρείται μάλλον βέβαιο ότι η πτώση θα συνεχιστεί, με πιο βαρύ αντίτιμο. Πριν μιλήσει η πρώτη κάλπη, ακόμη και στο πρωθυπουργικό επιτελείο αναγνωρίζουν ότι κάθε σχέδιο που ξεδιπλώνεται αυτή τη ώρα είναι, ουσιαστικά, γραμμένο στην άμμο. Τα παραδείγματα από το παρελθόν δεν είναι λίγα, αποδεικνύοντας ότι το αποτέλεσμα σε διαδοχικές κάλπες εξαρτάται απόλυτα από τις τάσεις και το σκηνικό που διαμορφώνεται από την πρώτη αναμέτρηση.

Το 2012 η ΝΔ του Σαμαρά βρήκε δέκα μονάδες σε έναν μήνα, υπό τον φόβο στους κεντρογενείς ότι έρχεται χωρίς πολιτικά φρένα ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα. Και όσοι τορπίλισαν τη δυνατότητα συγκρότησης κυβέρνησης από την πρώτη Κυριακή, όπως η Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη, όχι μόνον δεν δικαιώθηκαν οι προσδοκίες για αύξηση ποσοστών, αλλά είδαν τις δυνάμεις τους να συρρικνώνονται. Η τάση της πρώτης αναμέτρησης επιβεβαίωσε ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα αποκτούσε δυναμική και προσεχώς έρχεται – μέσα στον ίδιο μήνα είχε βρει κι εκείνος δέκα επιπλέον μονάδες. Αντιθέτως, το 2023 ο ΣΥΡΙΖΑ είχε μπει στον δρόμο της απώλειας και στις διαδοχικές κάλπες έχασε τρεις μονάδες, κατρακυλώντας στο 17,8%. Οπως οριακή μείωση  κατέγραψε και η ΝΔ, αν και έβλεπε εκτόξευση του ποσοστού της άνω του 45% μετά τη θριαμβευτική επικράτηση της πρώτης Κυριακής.

Η ανησυχία στο Μέγαρο Μαξίμου ότι η τάση στην τρέχουσα περίοδο έχει διαμορφωθεί από τη νύχτα των ευρωεκλογών του 2024, δεν είναι φρέσκια. Στο πρωθυπουργικό επιτελείο, όπως και σε κάθε κομματικό επιτελείο, αναγνωρίζουν επίσης ότι το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να κρύβει παράλληλες νίκες ή ήττες. Για παράδειγμα, εάν η ΝΔ δει να επιβεβαιώνεται το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών στις εθνικές εκλογές, τότε η επόμενη ημέρα θα είναι διαφορετική. Ακόμη περισσότερο, εάν υπολείπεται και αυτού του πήχη. Οπως θα μπορούσε να διαβαστεί από πολλούς και ως νίκη μια διασφάλιση της δεύτερης θέσης του ΠΑΣΟΚ απέναντι στο νεότευκτο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, διαμορφώνοντας νέες ισορροπίες και στην Κεντροαριστερά. Εκ των πραγμάτων, το ίδιο αποτέλεσμα θα αποτελούσε δεινή ήττα για την ΕΛΑΣ, αφού ουδείς θα έβλεπε πίσω από τα ποσοστά μια νέα αφετηρία για τον πρώην πρωθυπουργό και τον αποκλειστικά δικό του φορέα.

Είτε από τη δεύτερη είτε από την τρίτη θέση, ωστόσο, στη Χαριλάου Τρικούπη αντιλαμβάνονται ότι το βράδυ της κρίσιμης εκλογικής Κυριακής θα έχουν αποκτήσει έναν ρόλο ρυθμιστή. Και είναι ήδη σαφές ότι αυτός ο ρόλος θα δημιουργήσει, εντός κι εκτός ΠΑΣΟΚ, έναν νέο κλοιό πιέσεων στον Νίκο Ανδρουλάκη.