Ρουτίνα

Η πολιτική ρουτίνα κάθε Σεπτεμβρίου έχει πια καταστεί τρομακτικά προβλέψιμη. Τα πολιτικά επιτελεία μετακομίζουν στη Θεσσαλονίκη, οι συναντήσεις με τους παραγωγικούς φορείς της Βόρειας Ελλάδας διαδέχονται η μία την άλλη και οι υποσχέσεις για τους εργαζόμενους, τη νέα γενιά και τους συνταξιούχους μοιράζονται απλόχερα στο περιθώριο της Διεθνούς Eκθεσης.

Αυτό που περιγράφεται σε τηλεοπτικά πλάνα και σελίδες, ωστόσο, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια δοκιμασμένη συνταγή. Αυτή η «πατροπαράδοτη» πολιτική τακτική έχει χάσει προ πολλού την αξιοπιστία και την ουσία της. Οι εκπρόσωποι της αγοράς δεν πείθονται πλέον από ετήσιες επικοινωνιακές φιέστες και προκάτ υποσχέσεις, επιλεγμένες από ένα τραπέζι επικοινωνιολόγων, με βάση κρυφές ποιοτικές μετρήσεις.

Η κοινωνία βιώνει καθημερινά τις συνέπειες της ακρίβειας, της γραφειοκρατίας και της έλλειψης μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Και έχει δει, ανά τα χρόνια, όλες τις πολιτικές δυνάμεις που κυβέρνησαν να κάνουν πίσω από όσα ανέδειξαν στη Θεσσαλονίκη, είτε ακολουθούσαν εκλογές είτε όχι. Οι πολίτες άρα έχουν μάθει να αναγνωρίζουν πώς λειτουργεί το τελετουργικό υποσχετικών, που σπανίως παράγει αποτελέσματα.

Ωραίες οι θεσμικές φωτογραφήσεις, ακόμα ωραιότερες οι λίστες με τα μέτρα που περιγράφουν αλλαγές στο παραγωγικό μοντέλο. Από μόνα τους, ωστόσο, δεν είναι αρκετά. Τα ζητούμενα, ακόμα και έπειτα από τόσα χρόνια, παραμένουν οι ουσιαστικές τομές και οι μεταρρυθμίσεις, η διαφάνεια και η πραγματική διαβούλευση. Αν η κομματική νοοτροπία δεν αλλάξει, οι πολιτικοί αρχηγοί θα συνεχίσουν να μιλούν σε αίθουσες που αδειάζουν.

Keywords
Τυχαία Θέματα