«Ρουσφέτια»

Η σκηνή θα λάβει χώρα σε τηλεοπτικό πλατό της περιφέρειας. Καλεσμένος θα είναι τοπικός βουλευτής, το όνομα του οποίου περιλαμβάνεται στη νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Οταν τεθεί το θέμα, ο βουλευτής θα ανασηκωθεί ελαφρώς από την καρέκλα ώστε να φέρει την πλάτη σε ευθεία θέση. Και μετά θα ανοίξει τα χέρια του, κάτι σαν αγκαλιά ή παράδοση, ή θα φέρει το δεξί στο ύψος της καρδιάς. Θα πει: «Αν το να βοηθήσεις ένα συμπολίτη σου που έχει μπλέξει με το τέρας

Εκεί ο παρουσιαστής οφείλει να του πει ότι ενδεχομένως να κατηγορηθεί για ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος. Αν έχεις ασκήσει πίεση προς έναν δημόσιο λειτουργό προκειμένου να παρακάμψει διαδικασίες ώστε να εξυπηρετήσει τον δικό σου άνθρωπο, δεν έχεις κάνει, απλώς, ένα ρουσφέτι. Χρησιμοποίησες την επιρροή σου προκειμένου ένας θεσμικός μηχανισμός να κινηθεί εκτός πλαισίου. Και αν μάλιστα το ρουσφέτι είχε να κάνει με ανύπαρκτα κοπάδια ή κτήματα σε κορφοβούνια, τότε μπορεί να σε εγκαλέσουν και για απάτη.

Συνεπώς το αφήγημα για αγνά ρουσφέτια προς αναξιοπαθούντες ψηφοφόρους δεν στέκει. Διότι ακόμα και αν δεν τεκμαίρεται ποινικό αδίκημα, έχουμε πολιτικό ολίσθημα από εκπροσώπους των αρίστων του επιτελικού κράτους. Το πρόβλημα για την κυβέρνηση παίρνει διαστάσεις ελέφαντα. Είναι πλέον μεγάλος ο αριθμός των στελεχών που αντιμετωπίζουν ποινικές εκκρεμότητες. Και έτσι όπως συσσωρεύονται όλα αυτά, είναι κωμική και συνάμα εξοργιστική η προσπάθεια να τα σπρώξεις κάτω από το χαλάκι. Δηλαδή τι άλλο έχει μείνει για να πει ο δόλιος ο Μαρινάκης στο briefing; Μέρες που είναι, μπορεί να εμφανιστεί με κανένα μεγάλο ξύλινο σταυρό, μοιράζοντας καρφιά στους δημοσιογράφους. Ναι φυσικά, υπάρχουν θεσμοί, θα τα δει η Υπηρεσία, θα επιληφθεί η Δικαιοσύνη, θα γίνει και ένας ανασχηματισμός για το φρεσκάρισμα. Λένε ότι η ένταση θα εκφορτιστεί με πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Δεν είναι και τόσο εύκολο. Πώς να πάρεις τόσα ονόματα και από τις δικογραφίες να τα βάλεις στα ψηφοδέλτια;

Ακολουθεί βαρετό κλισέ που έχει ως εξής: την ώρα που η ανθρωπότητα ταξιδεύει προς την αθέατη πλευρά του φεγγαριού (dark, κατά τους Pink Floyd), κάτω στη Γη παίζουν με τη φωτιά. Ενας πύραυλος ταξιδεύει στο Διάστημα, αλλά χιλιάδες άλλοι πέφτουν πάνω σε ανθρώπους και τα έργα τους. Ναι, είναι πολύ στερεοτυπικό, αλλά δεν μπορείς να το περιγράψεις αλλιώς. Η αποστολή προς τη Σελήνη και ο τρόπος που θα επιτευχθεί η επιστροφή, με «βαρυτική σφεντόνα», παίζει στα δελτία ειδήσεων ως κάτι λίγο ως πολύ συνηθισμένο. Και είναι πλέον τέτοια η εξοικείωσή μας με την πρόοδο που θεωρούμε το επίτευγμα ως αυτονόητο. Ο πόλεμος συνιστά ύβρη προς την πρόοδο. Και όμως και ο πόλεμος και η εξέλιξη συνυπάρχουν στον ίδιο κόσμο – ευτυχώς έξω από αυτόν υπάρχει μόνο η εξέλιξη. Στην ανθρώπινη ιστορία κανένας δεν βρέθηκε τόσο μακριά από τον κόσμο μας, όσο θα βρεθούν οι τέσσερις αστροναύτες. Και μόνο αυτό αρκεί για να τους ζηλέψεις.

Η Μαρία Καρυστιανού μας παρουσίασε την εικαστική προσέγγιση με την οποία ανήγγειλε το πολιτικό της εγχείρημα. Είναι, ασφαλώς, προϊόν τεχνητής νοημοσύνης. Βλέπουμε κλεψύδρα εντός της οποίας βρίσκεται εγκλωβισμένο ένα περιστέρι. Τι να συμβολίζει άραγε; Τον χρόνο που περνάει και, όπως η άμμος, πνίγει τα όνειρά μας; Μπορεί. Ομως το περιστέρι σπάει την κλεψύδρα και πετάει στον γαλάζιο ουρανό φέροντας κλαδί ελιάς στο ράμφος. Αυτό τι μας λέει; Είναι το περιστέρι από την Κιβωτό του Νώε που έδειξε το τέλος του Κατακλυσμού; (Αλλωστε έριξε καρεκλοπόδαρα σε όλη τη χώρα). Υπάρχει υποδόρια αναφορά στο Αγιο Πνεύμα; Είναι μήπως το περιστέρι της ειρήνης που κομίζει αντιπολεμικό μήνυμα; Λογικά θα μας εξηγήσουν στη συνέχεια. Απλώς να θυμίσω ότι την τελευταία φορά (και έχει πολλά χρόνια από τότε) που ένα πουλί συνδέθηκε με τα πολιτικά, δεν πήγε και πολύ καλά.

Το όνομά του είναι απροσδιόριστο. Δεν ξέρουμε καν αν υπάρχει ως φυσικό πρόσωπο και τι διαθεσιμότητα έχει. Είναι ο άνθρωπος που αναζητεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να τον τοποθετήσει στην πρώτη σειρά του ανασχηματισμού. Να είναι πολιτικά άφθαρτος, να μη βρίσκεται σε καμία δικογραφία και να μη διατηρεί την παραμικρή σχέση με την υπόθεση των υποκλοπών. Υπάρχει αυτός ο άνθρωπος;