Πουθενά δεν είδαμε πρόεδρο στην απονομή

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχαμε πολλές απονομές τίτλων σε όλη την Ευρώπη καθώς παντού πρωταθλήματα και Κύπελλα ολοκληρώνονται. Είδαμε την απονομή του πρωταθλήματος στην Μπάγερν Μονάχου. Οι Βαυαροί το κέρδισαν και το πανηγύρισαν εκτός από το Αλιάνς Αρένα και στην κεντρική πλατεία του Μονάχου, όπως συνηθίζουν να κάνουν ενώ ποδοσφαιριστές και οπαδοί μπουγελώνονται με μπίρες.

Είδαμε επίσης την απονομή του πρωταθλήματος στην Ιντερ. Αφού γιόρτασαν στο Σαν Σίρο οι παίκτες μπήκαν μετά σε ένα λεωφορείο διώροφο

(αγγλικού τύπου…) και έκαναν τον γύρο του Μιλάνου με χιλιάδες οπαδούς τους στον δρόμο να τους χειροκροτούν και να θυμίζουν βέβαια και στους οπαδός της Μίλαν ποιοι είναι οι θριαμβευτές της χρονιάς. Είδαμε επίσης την ολότελα διαφορετική απονομή του πρωταθλήματος Γαλλίας στην Παρί Σεν Ζερμέν. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης αγωνιζόταν με την Παρί. Της ζήτησε να αλλάξουν έδρα και να γίνει το ματς στο Παρκ Ντε Πρενς.

Η Παρί αρνήθηκε. Η ομάδα του Λουίς Ενρίκε δεν το πήρε καλά. Ετσι η απονομή ολοκληρώθηκε αμέσως μετά το «ζέσταμα των παικτών» και πριν αρχίσει ο αγώνας με τη μικρή Παρί, από την οποία μάλιστα η πρωταθλήτρια Γαλλίας έχασε κιόλας. Δεν μου κάνει εντύπωση η λιτότητα της συγκεκριμένης απονομής διότι η Παρί Σεν Ζερμέν έχει κερδίσει πρωταθλήματα πολλά και συνεχόμενα, αλλά και γιατί έχει το μυαλό της στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ που ακολουθεί στη Βουδαπέστη.

Σε καμιά απ’ αυτές τις απονομές βέβαια δεν είδα πρόεδρο ομάδας στην εξέδρα. Πιθανότητα γιατί σε καμιά απ’ αυτές τις ομάδες δεν υπάρχει ένας πρόεδρος σαν τον Μάριο Ηλιόπουλο, που όχι μόνο πήρε μέρος στην γιορτή της απονομής του πρωταθλήματος της ΑΕΚ, αλλά έστησε κι ένα ολόκληρο σόου. Που είχε στο επίκεντρό του τον ίδιο.

Το παράκανε

Το παράκανε ο Μάριος Ηλιόπουλος με την αυτοπροβολή του στη φιέστα της ΑΕΚ; Η απάντηση είναι ότι ναι, το παράκανε. Δεν μου κάνει βέβαια εντύπωση διότι το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν και παραμένει προεδροκεντρικό. Δεν με σκανδάλισε ότι την ημέρα της γιορτής της απονομής του τίτλου του πρωταθλήματος ένας πρόεδρος φώναζε «εγώ το κέρδισα». Ο Ηλιόπουλος μάλιστα αυτό το πιστεύει κιόλας, οπότε πρέπει να παραδεχτώ ότι ήταν αυθεντικός και ειλικρινής στον μονόλογό του. Αλλά όταν δεν υπάρχει από έναν πρόεδρο η αίσθηση ότι οι αληθινοί πρωταγωνιστές είναι οι παίκτες και οι προπονητές, αυτό δεν είναι καλό σημάδι για τη συνέχεια.

Λάθος

Καπέλωσε τους παίκτες και τον προπονητή της ομάδας ο πρόεδρος της ΑΕΚ; Φυσικά και το έκανε. Οταν κάποιος αποφασίζει να μιλήσει 27 λεπτά στον κόσμο, προφανώς και πιστεύει ότι όσοι πήγαν στο γήπεδο πήγαν γι’ αυτόν και όχι για να χειροκροτήσουν την ομάδα: η αντίληψη αυτή είναι εντελώς λάθος.

Από την άλλη ομολογώ ότι δεν περίμενα και τίποτα διαφορετικό. Ο Ηλιόπουλος από την πρώτη στιγμή που έχει εμφανιστεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο δείχνει ότι το αντιλαμβάνεται σαν ένα παλκοσένικο στο οποίο μπορεί να κάνει το σόου του – να τραγουδάει, να κυκλοφορεί με κασκόλ, να βγάζει λόγους κ.λπ.

Ολο αυτό το βρίσκω αρκετά συμπαθητικό, αλλά δεν έχει καμία σχέση με ποδόσφαιρο. Το ότι όλοι τον φώναζαν βέβαια ότι πρέπει να πάρει μικρόφωνο και να τραγουδήσει αποτελεί ένα είδος προσωπικής επιτυχίας. Η εντύπωση που έχει δημιουργήσει στον κόσμο είναι ενός γλεντζέ που αγαπάει τη διασκέδαση – δεν μπορώ να πω ότι αυτή είναι απαραίτητα μία κακή εικόνα. Δεν ξέρω όμως αν είναι εικόνα προέδρου ομάδας. Σήμερα μικρή σημασία έχει.

Αύριο αν τα πράγματα δεν είναι καλά, πολύ φοβάμαι πως αυτοί που τον αποθεώνουν (γελώντας…) θα βλέπουν σε αυτόν κάποιον που δυσκολεύεται στα δύσκολα να δείξει σοβαρότητα.

Μελισσανίδης

Ο Ηλιόπουλος θα έπρεπε να έχει ως παράδειγμα τον Δημήτρη Μελισσανίδη – μένοντας στην ΑΕΚ και την ιστορία της. Ο Μελισσανίδης ποτέ δεν κατέβαινε στο γήπεδο στις απονομές κι όταν μιλούσε μιλούσε λίγο, αλλά ό,τι έλεγε το μετρούσαν όλοι. Ο Ηλιόπουλος δεν είναι κακό ότι αγαπάει το πανηγύρι: το κακό είναι ότι την Κυριακή έδειχνε ότι το ζει γιατί δύσκολα θα υπάρξει άλλο…

Μέλλον

Στο μεταξύ, ξεκίνησαν ήδη οι προβληματισμοί για το μέλλον τριών προπονητών στους πάγκους των ομάδων τους: αναφέρομαι στον Μεντιλίμπαρ, τον Ράφα Μπενίτεθ και τον Ραζβάν Λουτσέσκου. Ο βάσκος προπονητής του Ολυμπιακού χωρίς να χαρακτηρίσει τη σεζόν επιτυχημένη στο τέλος του ματς του Ολυμπιακού με την ΑΕΚ (1-1) είπε πως η ομάδα έπιασε τον δεύτερο στόχο της – που ήταν η έξοδος στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Αν ο Ολυμπιακός είχε πιάσει τον στόχο κερδίζοντας την ΑΕΚ θα ήμουν βέβαιος για την παραμονή του: τώρα περιμένω να δω τι θα συμβεί στο ραντεβού του με τον πρόεδρο του Ολυμπιακού, που είναι να γίνει εντός της εβδομάδας.

Ραντεβού με τον πρόεδρο του στον ΠΑΟ έχει κι ο Ράφα Μπενίτεθ. Ο Ισπανός συνέχισε με τη γνωστή του τακτική δηλώνοντας μετά το τέλος του ΠΑΟ – ΠΑΟΚ (2-2) πως έχει ξεκινήσει τον σχεδιασμό της νέας σεζόν και ότι θέλει παίκτες σαν τον Ρενάτο Σάντσες που έχει εμπειρίες και παραστάσεις.

Κι ο Λουτσέσκου μίλησε μετά το ματς του ΠΑΟΚ. Είπε πως θέλει να φύγει από τη Θεσσαλονίκη και να πάει να μείνει σε ένα δάσος! Κι από το γεγονός ότι δεν είχε όρεξη ούτε καν να γκρινιάξει για τη διαιτησία καταλαβαίνεις πως κάτι τον απασχολεί γενικότερα στη σχέση του με τον ΠΑΟΚ.

Αλλαγή

Να μείνουν και οι τρεις στις θέσεις τους είναι δύσκολο. Κυκλοφορούν ήδη ονόματα αντικαταστατών του Μπενίτεθ: όλα δείχνουν πως ο Ισπανός δεν θα συνεχίσει στον ΠΑΟ. Ο Μεντιλίμπαρ βρήκε έναν ανέλπιστο σύμμαχο: τους οπαδούς της ΑΕΚ που για να τον πικάρουν φώναξαν ρυθμικά το όνομά του – το γεγονός προκάλεσε στα social media μια διαδήλωση υποστήριξης του κόουτς του Ολυμπιακού από τους φίλους της ομάδας.

Αλλά η είδηση της αγωνιστικής είναι ότι δεν μοιάζει βέβαιη η παραμονή του Λουτσέσκου. Που παρά την καλή του σχέση με τον Ιβάν Σαββίδη νομίζω πως σκέφτεται πολύ τη λήξη της συνεργασίας του με τον ΠΑΟΚ μολονότι έχει έναν χρόνο ακόμα συμβόλαιο. Θυμίζω ότι ο νέος ισχυρός άνδρας του ΠΑΟΚ, ο Ανδρέας Παπαμιμίκος, έχει προαναγγείλει ένα νέο διοικητικό μοντέλο για τον ΠΑΟΚ κι αυτό με αλλαγή προπονητή θα προκύψει ευκολότερα. Λίγη υπομονή και θα δούμε…