Πού μάχεται η Δημοκρατία;

Σήμερα αποφυλακίζεται ο Ηλίας Κασιδιάρης, έχοντας εκτίσει την ποινή του. Η αποφυλάκισή του πυροδότησε νομικές συζητήσεις, αχρείαστες και εκτός θέματος κατά τη γνώμη μου. Τα συγκεκριμένα ζητήματα έχουν απαντηθεί. Ούτε ο ίδιος μπορεί να είναι υποψήφιος σε συνδυασμό, ούτε κόμμα του οποίου θα θεωρηθεί ότι ηγείται μπορεί να καταρτίσει συνδυασμούς.

Και όταν λέω έχουν απαντηθεί, δεν εννοώ νομικά, αλλά δικαστικά. Παρ’ ότι κατά την άποψή μου – και την άποψη σχεδόν όλων των νομικών, ασχέτως αν πολλοί από αυτούς επιλέγουν τη θλιβερή αφωνία – το άρθρο 102 του ν. 5019/2023 είναι αντισυνταγματικό από το πρώτο γράμμα μέχρι την τελευταία τελεία του, δεν υπάρχει απολύτως καμιά περίπτωση το αρμόδιο Α’ τμήμα του Αρείου Πάγου και πολύ περισσότερο το ΑΕΔ ως εκλογοδικείο να απαγγείλουν αντισυνταγματικότητα. Το ΑΕΔ ειδικά ξεπέρασε κάθε όριο «μάχης» υπέρ της Δημοκρατίας, καταργώντας απολύτως αναιτιολόγητα τρεις βουλευτές που «ξέφυγαν» από τον ΑΠ και δηλώνοντας ότι θεωρεί τις εκλογές για την αναπλήρωσή τους «περιττές»!

Γιατί αυτό υποτίθεται ότι κάνουν όσοι υπερασπίζονται το έκτρωμα του άρθρου 102. «Μάχονται» υπέρ της Δημοκρατίας. Παραβλέπουν ότι η Δημοκρατία ασφαλώς και πρέπει να μάχεται, αλλά με τα δικά της όπλα, όχι με τις μεθόδους των εχθρών της. Και, κυρίως, παραβλέπουν ότι μέχρι στιγμής έχουν κάνει μια τρύπα στο νερό και οι μόνες απώλειες είναι στην παράταξη της Δημοκρατίας και μάλιστα από «φίλια πυρά».

Η απαγόρευση ποτέ δεν είχε σκοπό την προστασία της Δημοκρατίας. Είχε σκοπό την προστασία της Νέας Δημοκρατίας από απώλειες στα ακροδεξιά της. Και αυτόν τον σκοπό θα επιχειρήσει να υπηρετήσει και τώρα. Η εκλογή των Σπαρτιατών στις προηγούμενες εκλογές έδειξε την υποτιθέμενη «σοφία» του νομοθέτη.

Η κάθοδος του Κασιδιάρη στην πολιτική σ’ αυτές που έρχονται θα επιβεβαιώσει την πλήρη απουσία της. Γιατί κάθοδος δεν είναι μόνο η εκλογή. Ο Κασιδιάρης αποκλείεται να εκλεγεί βουλευτής και πιθανότατα ούτε κόμμα προσκείμενο σ’ αυτόν θα μετάσχει στις εκλογές. Ομως, η απαγόρευσή του άνοιξε διάπλατα τον δρόμο να βλάψει τη Δημοκρατία πολύ περισσότερο απ’ όσο το έκανε ως χρυσαυγίτης και τον ανοίγει και σε άλλους.

Μπορεί κάποιοι να εθελοτυφλούν, αλλά η απήχησή του είναι τρομακτική. Και κανείς δεν τον αντιμετωπίζει πολιτικά. Βασίζονται στην απαγόρευση, ικανοποιούνται με τη μη εκλογή βουλευτών και αδιαφορούν για την αποδοχή των θέσεών του από μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος – άλλωστε η άλλη «μέθοδός» τους να χτυπήσουν την Ακροδεξιά είναι νομιμοποιώντας πλήρως την ατζέντα της και βάζοντας ανάχωμα τους «ακροδεξιούς με πολιτικά» υπουργούς.

Επίσης, δεν ασχολούνται πολύ με την κάθοδό του ως ανεξάρτητου, πράγμα που δεν προέβλεψε ο σοφός νομοθέτης. Δεν μπορεί να εκλεγεί βέβαια, θα χρειαζόταν πάνω από το 44% στη μεγαλύτερη εκλογική Περιφέρεια για να πιάσει μόνος του το 3% στην Επικράτεια, με βάση τα αποτελέσματα του 2023. Αλλά σκεφτείτε τις επιπτώσεις ενός καθόλου απίθανου 10% σε μια μεγάλη Περιφέρεια σε συνδυασμό με την απαγόρευση της καθόδου του κόμματός του στις υπόλοιπες Περιφέρειες.

Δεν μπορείς να κερδίσεις αγώνες στίβου παίζοντας τάβλι. Και οι «μαχητές» της Δημοκρατίας έχουν επιλέξει να δώσουν τη μάχη όχι στον στίβο του πολιτικού διαλόγου και της σφοδρής αντιπαράθεσης με την Ακροδεξιά ή της εφαρμοσμένης πολιτικής που θα της στερήσει υποστηρικτές και με τους κανόνες που θέτουν το Σύνταγμα και οι νόμοι, αλλά ρίχνοντας τα ζάρια. Κι επειδή τα τσιμπάνε κιόλας, πιθανότατα θα φέρουν εξάρες. Αλλά αυτοί θα έχουν κερδίσει στο τάβλι και η Δημοκρατία θα χάσει. Κι όποιος δεν βλέπει τι έρχεται είναι τυφλός. Ή τον παριστάνει.

Ο Αντύπας Καρίπογλου είναι δικηγόρος