Πολλές διαφορές, ελάχιστες ομοιότητες

Η Παρί Σεν Ζερμέν και η Ατλέτικο Μαδρίτης, που είναι οι δύο πρώτες ομάδες που την Τρίτη το βράδυ πήραν εισιτήρια για τους ημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ, δεν έχουν σχεδόν κανένα κοινό στοιχείο. Η πρωταθλήτρια Γαλλίας το καλοκαίρι καλά καλά δεν έκανε μεταγραφές.

Τότε αποκτήθηκε με 35 εκατ. ευρώ από την Αταλάντα ο σκόρερ του κρίσιμου γκολ απέναντι στην Μπαρτσελόνα, Λούκμαν – ο τεχνικός διευθυντής της ομάδας, Ματιέ Αλεμάνι, έπεισε τον κόουτς Σιμεόνε για την ανάγκη να αποκτηθεί ένας ακόμα κυνηγός πιέζοντάς τον να κάνει προσθήκες μεσούσης της περιόδου, πράγμα που δεν συνηθίζει. Ο Ντιέγκο Σιμεόνε είναι στη Μαδρίτη δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια. Ο Λουίς Ενρίκε είναι στο Παρίσι μόλις τρία.

Η Ατλέτικο, αν και δεν παίζει την άμυνα που έπαιζε κάποτε, είναι πάντα μια σκληρή ομάδα. Η Παρί είναι φινετσάτη και επιθετική: το ότι δεν δέχτηκε γκολ στο Ανφιλντ ήταν και λίγο αποτέλεσμα τύχης – θα προκρινόταν πάντως σίγουρα. Η Ατλέτικο Μαδρίτης επιστρέφει στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ έπειτα από εννέα χρόνια απουσίας. Είναι η έβδομη φορά στην ιστορία της και σε τέσσερις από αυτές τις περιπτώσεις, ο Σιμεόνε ήταν και είναι στον πάγκο της: έχει ταυτιστεί μαζί της. Η Παρί φτάνει για τέταρτη φορά στη σειρά στα ημιτελικά.

Αλλά το εντυπωσιακό αυτό σερί δεν το τρέχει αποκλειστικά χάρη στον Λουίς Ενρίκε. Η Παρί βρίσκεται στην κορυφή του γαλλικού πρωταθλήματος και αν δεν αυτοκτονήσει θα το κατακτήσει και φέτος. Η Ατλέτικο είναι τρίτη (όπως κάθε χρόνο…) στην Ισπανία: μέχρι την πρόκρισή της στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ η μεγάλη της στιγμή μέσα στη σεζόν ήταν ότι απέκλεισε την Μπαρτσελόνα στο Κύπελλο Ισπανίας.

Οι δύο ομάδες είναι εντελώς διαφορετικές και επισημαίνω τις διαφορές τους για να φανεί κάτι απλό: ότι ο δρόμος προς την επιτυχία, όταν μιλάμε για το Τσάμπιονς Λιγκ, δεν είναι ένας και μόνο. Πρέπει ωστόσο αυτόν που έχεις πάρει να θυμάσαι πως οφείλεις να τον υπηρετήσεις με συνέπεια.

Αγωνιστικά οι δύο αυτές ομάδες μοιάζουν μόνο σε δύο πράγματα. Το πρώτο, ότι έχουν παίκτες με προσωπικότητα – ποδοσφαιριστές που γνωρίζουν τη διοργάνωση πολύ καλά. Το δεύτερο, ότι δεν στηρίζονται σε μία και μόνη γραμμή τους. Η Παρί σκοράρει εύκολα, αλλά αν χρειαστεί θα παίξει και άμυνα: απέναντι στη Λίβερπουλ ήταν εξαιρετική και σε αυτόν τον τομέα, ειδικά στο πρώτο ματς στο Παρίσι όταν δεν άφησε την πρωταθλήτρια Αγγλίας να κάνει σοβαρή ευκαιρία.

Η Ατλέτικο ξέρει σίγουρα να παίζει άμυνα (στο Καμπ Νου το έκανε καλύτερα από ό,τι στο γήπεδό της απέναντι στην Μπάρτσα) αλλά σκοράρει και πολύ. Την πρόκριση κόντρα στην Μπαρτσελόνα την έδωσαν οι κυνηγοί της. Όχι μόνο γιατί σκόραραν και στα δύο ματς, αλλά και γιατί και στα δύο ματς κέρδισαν αποβολές αμυντικών που αποδείχτηκαν καθοριστικές. Ο γιος του Σιμεόνε πήρε την αποβολή του Κομπαρσί στο πρώτο ματς κι ο Σόρλοθ την αποβολή του Χουάν Γκαρσία την Τρίτη, σε μια στιγμή μάλιστα που η Μπάρτσα επιχειρούσε μια τελική προσπάθεια να βρει το γκολ που θα μεγάλωνε τις πιθανότητες πρόκρισής της.

Η Παρί και η Ατλέτικο μοιάζουν και σε κάτι άλλο: δεν χαρίζουν τίποτα. Για την Μπαρτσελόνα που δέχεται γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ σε 15 ματς στη σειρά και που μένει συχνότατα με παίκτη λιγότερο (την Τρίτη, της συνέβη για τέταρτη φορά φέτος…) αυτό σίγουρα δεν μπορείς να το πεις…

Δώρα πολλά έκανε και η ΑΕΚ στο πρώτο της ματς απέναντι στη Ράγιο Βαγιεκάνο στη Μαδρίτη. Η Ένωση πριν από μία εβδομάδα γνώρισε μια ήττα με 3-0 από την ισπανική ομάδα, που απλά εκμεταλλεύτηκε τις αδυναμίες της ελληνικής ομάδας. Οι Ισπανοί έκαναν τότε όλα όσα ξέρουν και μπορούν. Μπήκαν δυνατά στο ματς και προηγήθηκαν μόλις την πρώτη φορά που πλησίασαν την εστία του Στρακόσα. Εκμεταλλεύτηκαν στημένες φάσεις.

Κράτησαν την ψυχραιμία τους όταν η ΑΕΚ πίεσε μετά το εις βάρος της γκολ στο πρώτο ημίχρονο και έχασε τουλάχιστον τρεις ευκαιρίες. Χτυπούσαν στις αντεπιθέσεις και στο δεύτερο ημίχρονο βελτιώθηκαν και αμυντικά. Μπορούν να τα κάνουν όλα αυτά κι απόψε; Δύσκολα. Αλλά από την άλλη δεν χρειάζεται να είναι άψογοι για να πάρουν μια πρόκριση. Η νίκη τους με 3-0 τους δίνει μεγάλο αβαντάζ.

Έχει ήδη αποκλειστεί η ΑΕΚ; Δεν μπορώ να το πω. Η Ράγιο δεν είναι μεγαθήριο. Τρεις μέρες μετά την άνετη νίκη της επί της ΑΕΚ έχασε από τη Μαγιόρκα με κάτω τα χέρια. Ο καλός προπονητής της Ινίγο Πέρεθ είπε, έπειτα από αυτή την ήττα, ότι η παραμονή της ομάδας στη Λα Λίγκα δυσκολεύει πολύ και πως για τον ίδιο η σωτηρία μετρά πιο πολύ από την κατάκτηση του Conference League.

Η δήλωση αυτή δείχνει και ποια είναι τα κυβικά της Ράγιο και ποιος είναι ο αληθινός στόχος της. Κι αν η ΑΕΚ βρει ένα γρήγορο γκολ μπορεί να έχει τη δυνατότητα να κυνηγήσει μια ανατροπή που το βράδυ της περασμένης Πέμπτης έμοιαζε κομμάτι αδύνατη. Η ΑΕΚ έκανε Πάσχα στο γήπεδο: ο κόουτς Νίκολιτς, που δεν ήθελε να ακούει όλες αυτές τις μέρες για το ματς με τον ΠΑΟΚ, δηλώνει πως έχει στο μυαλό του μόνο τους Ισπανούς. Τους Ισπανούς, που μετά τη νίκη με την ΑΕΚ έμπλεξαν άσχημα τη σεζόν τους.

Δεν θα αγωνιστεί ο Γιόβιτς και ο Νίκολιτς ψάχνει αντικαταστάτη. Ίσως ξεκινήσει ο Ζίνι, ίσως υπάρξει μια διαφοροποίηση του σχήματος και η Ένωση αγωνιστεί με μόνο έναν φορ (τον Βάργκα) και έναν μέσο παραπάνω: δεν το βρίσκω κακό. Είναι λογικό όποιοι πιστεύουν ότι η ΑΕΚ έχει ελπίδες να περιμένουν να δουν τι θα κάνει η επίθεση της Ενωσης, αλλά εγώ νομίζω πως το πιο βασικό για την Ένωση απόψε είναι να μη δεχτεί γκολ.

Κατά τα άλλα, αν θες να φτάσεις σε έναν ημιτελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης, πρέπει να κάνεις μια υπέρβαση. Ο Ολυμπιακός όταν τα κατάφερε χρειάστηκε να κάνει ανατροπή μιας βαριάς ήττας που είχε στην έδρα του από τη Μακάμπι και τα κατάφερε. Και η ΑΕΚ κυνηγά απόψε το δικό της θαύμα. Ιδού η Ράγιο, που λένε…