Πιο πολύ προβληματίζουν οι δηλώσεις

Η Σκωτία κέρδισε σε ένα σπάνιας ομορφιάς ματς τη Δανία και πήρε την πρόκριση για τα τελικά του Μουντιάλ. Ομολογώ ότι το καταχάρηκα. Το αξίζουν οι υπέροχοι φωνακλάδες οπαδοί της που είδαμε και στην Αθήνα. Η κατανάλωση μπίρας στη Γλασκώβη και στο Εδιμβούργο έσπασε λογικά κάθε ρεκόρ. Αν τυχόν υπάρχει ακόμα μπίρα, οι Σκωτσέζοι θα την καταναλώσουν μέχρι εξαφάνισης και μετά θα πάνε μισοζαλισμένοι στις ΗΠΑ για να σταθούν δίπλα στον ΜακΤόμινεϊ, τον Τσε Ανταμς, τον Φέργκιουσον

Η Εθνική μας από την άλλη ολοκλήρωσε την παρουσία της στα προκριματικά του Μουντιάλ του 2026 με μια άχαρη ισοπαλία στην Ουγγαρία με τη Λευκορωσία. Το τελευταίο της παιχνίδι αισθάνθηκα πως την πήγε λίγο πίσω, στα χρόνια που με προπονητές όπως ο Φαν τ’ Σιπ ή ο Αγγελος Αναστασιάδης ή ο Γκουστάβο Πογέτ έφερνε ανάλογα αποτελέσματα γιατί έκανε ανάλογες εμφανίσεις με το Κόσοβο, την Εσθονία, τη Γεωργία κ.λπ. Ας πούμε ότι η ομάδα που είδαμε στο τελευταίο αυτό ματς δεν ήταν η τωρινή Εθνική. Και για αυτό πέτυχε κάτι που σπάνια της συμβαίνει τον καιρό του Γιοβάνοβιτς. Από τη μία κράτησε το μηδέν, κι από την άλλη δεν σκόραρε.

Αφήνω στην άκρη το τελευταίο αυτό παιχνίδι και στέκομαι στην τελική βαθμολογία. Η οποία λέει ότι η Εθνική μας τερμάτισε τρίτη, πίσω από τη Σκωτία και τη Δανία. Αλλά αυτή η ανάγνωση είναι εξαιρετικά κολακευτική. Στην πραγματικότητα η Εθνική μας σε μόλις έξι παιχνίδια έκανε 7 ολόκληρους βαθμούς λιγότερους από τη Σκωτία, την οποία κέρδισε κιόλας! Αν η Δανία είχε κερδίσει στην έδρα της τους Λευκορώσους (το ιστορικό αυτό στραβοπάτημα της στέρησε το εισιτήριο πρόκρισης και την έστειλε στη διαδικασία των μπαράζ) η Εθνική μας σε έξι ματς θα είχε και 7 βαθμούς λιγότερους από τους Δανούς. Τα νούμερα αυτά περιγράφουν την αποτυχία της καλύτερα από την τρίτη θέση που πήρε στον όμιλο. Την ίδια αποτυχία περιγράφει και κάτι ακόμα. Μετά την ολοκλήρωση της φάσης των ομίλων 12 ευρωπαϊκές ομάδες προκρίθηκαν απευθείας και συνολικά άλλες 16 διεκδικούν εισιτήρια μέσω των μπαράζ του Μαρτίου. Η Εθνική μας τερμάτισε πίσω από 28 ομάδες. Κι αυτό δείχνει πως δεν θα είναι καθόλου απλή υπόθεση η πρόκρισή της στα τελικά του Euro 2028 για το οποίο όλοι μιλάνε. Ξεχνώντας μάλιστα ότι πριν υπάρχει και η παρουσία της ομάδας στο Nations League.

Τους αντιπάλους στο Nations League θα τους μάθουμε προσεχώς. Θα είναι δύσκολοι. Θυμίζω ότι η Εθνική μας είναι πλέον στους 16 ισχυρότερους του Νations League, στην πρώτη κατηγορία του. Αλλά βρίσκεται στο τέταρτο γκρουπ δυναμικότητας. Στο πρώτο υπάρχουν η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Γαλλία και η Γερμανία. Στο δεύτερο η Ιταλία, η Ολλανδία, η Δανία, και η Κροατία. Στο τρίτο η Σερβία, το Βέλγιο, η Αγγλία και η Νορβηγία. Η πιθανότητα η Εθνική μας να έχει τουλάχιστον δύο μεγαθήρια στον όμιλό της είναι μεγάλη: μπορεί να έχει και τρία! Αλλά δεν χρειάζονται μεγαθήρια για να έχεις δύσκολη αποστολή: το να έχεις αντίπαλο την τωρινή Νορβηγία είναι το χειρότερο. Η Εθνική μας δύσκολα θα κερδίσει τον όμιλο: το πιθανότερο είναι ότι θα δώσει έξι μάχες για να μην τερματίσει τελευταία.

Για να μπει στα προκριματικά του Euro που ακολουθούν έχοντας ηθικό και πίστη πρέπει να κάνει βαθμούς και καλές εμφανίσεις στο επόμενο Nations League. Οι ομάδες έχουν συνέχεια. Εξαργυρώνουν συνήθως στην επόμενη διοργάνωση ό,τι καλό έκαναν στην προηγούμενη. Δεν το κατορθώνουν πάντα (η Εθνική μας δεν εξαργύρωσε στα προκριματικά του Μουντιάλ την καλή της παρουσία στο προηγούμενο Nations League), αλλά το να αναγεννηθούν και να κάνουν καταπληκτικά πράγματα σε ένα τουρνουά όταν στο προηγούμενο τα έχουν κάνει όλα λάθος είναι σπανιότατο.

Ομολογώ ότι ακόμα πιο πολύ και από τα αποτελέσματα με προβληματίζουν κάποιες δηλώσεις. Ο Γιοβάνοβιτς είπε στο τέλος του ματς με τη Λευκορωσία πως είναι σίγουρος ότι η Εθνική θα επιστρέψει σε μια μεγάλη διοργάνωση: και πρόσθεσε πως «έχουμε μια ταλαντούχα ομάδα που με δύσκολο τρόπο αποκομίζει τις εμπειρίες της (sic)». Ο Τσιμίκας που εκπροσώπησε τους συμπαίκτες του είπε ότι «στη συνέχεια θα πρέπει να είμαστε ενωμένοι, να σκύψουμε το κεφάλι και να δουλέψουμε για να πάμε σε μια μεγάλη διοργάνωση» γιατί «είναι ταλαντούχα τα νέα παιδιά κι αυτή η ομάδα έχει πολύ μέλλον και θα πρέπει να τη στηρίξουμε». Ολα καλά. Αλλά γιατί η ομάδα αποκλείστηκε δεν το εξήγησε κανείς. Και το να δείχνεις ότι δεν ξέρεις τι έχει πάει άσχημα είναι μάλλον κακό σημάδι για τη συνέχεια. Ακούω διαρκώς ότι τα παιδιά αυτά έχουν ταλέντο και ότι η ομάδα έχει μέλλον. Δεν διαφωνεί κανείς. Αλλά με τρομάζει πως όλα αυτά μπορεί να τα λέμε μεταξύ μας με τον ίδιο τρόπο και μετά τον αποκλεισμό από το Euro 2028…

H ΑΕΚ τουλάχιστον έχει αποφασίσει για το ποιος φταίει για τις μέτριες εμφανίσεις της στη Σούπερ Λίγκα: φταίνε η ΕΠΟ και ο αρχιδιαιτητής Λανουά. Ετσι, όπως μάθαμε, ο μεγαλομέτοχος Μάριος Ηλιόπουλος και ο CEO Μηνάς Λυσάνδρου πήγαν στη Νιόν για να κάνουν παράπονα στην UEFA. Το θέμα είναι ποιον συνάντησαν. Αν μίλησαν με τον αρχιδιαιτητή Ροσέτι είναι σημαντικό, αφού αυτός είναι ο προϊστάμενος του Λανουά. Το θεωρώ ωστόσο απίθανο. Το πιθανότερο είναι ότι μίλησαν με τον Λάκοβιτς (υπεύθυνο εθνικών ομοσπονδιών) και τον καλό Ανδρέα Γεωργίου που έχει ειδικότητα να ακούει τα παράπονα των ελλήνων παραγόντων. Αλλά το να συζητάς με αυτούς για την ΕΠΟ και τον Λανουά πολύ φοβάμαι πως είναι χαμένος χρόνος: το τελευταίο που θα τους περνούσε από το μυαλό είναι να πάρουν τον Γάλλο και να ζητήσουν εξηγήσεις. Η δε σχέση με τον Μάκη Γκαγκάτση είναι τόσο καλή ώστε η UEFA είναι ο βασικός χρηματοδότης του νέου προπονητικού κέντρου της Εθνικής.

Η ΑΕΚ θα έπρεπε να πει στον κόσμο της τι ειπώθηκε. Ισως και να το κάνει ο Ηλιόπουλος σε μια συνέντευξή του προσεχώς. Μαθαίνω ότι του άρεσε πολύ αυτή του Γιάννη Αλαφούζου και θέλει να την κάνει κι αυτός. Βέβαια με επτάωρη διάρκεια τουλάχιστον…