Περάστε κόσμε

Αυτό ήταν! Ο αφέτης τράβηξε τη σκανδάλη κι από το βράδυ του Σαββάτου, που ο μήνας είχε 5, ξεκίνησε η μακρά προεκλογική περίοδος το τέλος της οποίας, εκεί κατά τον Μάιο, θα αποδείξει πόσα απίδια πήρε ο σάκος! Ητοι, τι απέφεραν πολιτικά οι πολυδιαφημισμένες εξαγγελίες της κυβέρνησης, οι οποίες υποτίθεται ότι απαντούν στα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Και για να μην αδικώ και τους υπόλοιπους, τι θα αποφέρουν και οι εξαγγελίες (υποσχέσεις, δεσμεύσεις, προτάσεις, θεωρίες – όπως θέλετε ονομάστε τες) οι οποίες θα γίνουν από σήμερα στη Θεσσαλονίκη,

συμπεριλαμβανομένων εκείνων του κόμματος ΕΛΑΣ, της περασμένης εβδομάδας. Διότι στόχος όλων αυτών, κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, ήταν, είναι, και θα είναι και στο μέλλον, ο εξής ένας: να «προσέξουμε», και εν συνεχεία να επιλέξουμε,(εμείς οι ψηφοφόροι) το δικό τους «μαγαζί»!

– Περάστε κόσμε, είμαστε καλύτεροι από τους διπλανούς. Ρίξτε μια ματιά. Το δικό μας μαγαζί είναι πιο «γεμάτο», πιο σύγχρονο, και περισσότερο τακτοποιημένο.

(Για να το εκλαϊκεύσω περισσότερο δε, θα αναφέρω, ότι στα παλιά τα χρόνια κάθε μαγαζί (ταβέρνα, εμπορικό κ.λπ.) είχε απαραιτήτως στην είσοδο ένα τέτοιο άτομο γι’ αυτήν ακριβώς τη δουλειά. Ονομαζόταν… «κράχτης», και υπήρχε και… δευτερογενής αγορά εργασίας – οι καλοί ας πούμε, προσλαμβάνονταν από κοσμηματοπωλεία, καλά εστιατόρια κ.λπ.)

Δεν βγαίνουν τα νούμερα

Ξεστράτισα λιγάκι, αλλά παρακολουθώντας εκ του σύνεγγυς την ομιλία του εμφανώς δύσθυμου, «γαμώτο, δεν μου βγαίνουν τα νούμερα», Κυριάκου του Α’, στο Βελλίδειο το βράδυ του Σαββάτου, έμεινα με την εντύπωση ότι η παράθεση μέτρων που υποτίθεται θεραπεύουν ή πρόκειται να θεραπεύσουν προβλήματα των ασθενέστερων εισοδηματικά τάξεων, εξυπηρετούσε αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Την προσέλκυση ψηφοφόρων ή για να είμαι πιο ακριβής τον επαναπατρισμό των ψηφοφόρων του 2023, που εδώ και καιρό «έχουν κουνήσει μαντίλι» στην κυβερνώσα παράταξη. Φυσικά δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι η δέσμη των μέτρων που ανακοινώθηκαν από τον Πρωθυπουργό, και αγγίζουν σχεδόν τα 2,2 δισ., θα έχουν κάποιο ορατό αποτέλεσμα σε αυτό το επίπεδο. Ειδικά αν δεν ψηφιστούν άμεσα – να καταλάβει κι ο πολίτης, τι ακριβώς έλεγε ο πρόεδρος Κυριάκος επί σχεδόν δύο ώρες στο βήμα…

Τα καλοπιάσματα δεν πιάνουν

Ας πούμε, υπουργοί που βρίσκονταν στο Βελλίδειο δυσκολεύονταν να καταλάβουν μετά το τέλος της ομιλίας, πώς τα μέτρα που ανακοινώθηκαν, και θα λειτουργήσουν από το 2028, το 2029 ή και το 2030 ακόμη, θα πείσουν τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν τη ΝΔ, στις προσεχείς εκλογές. Οι ίδιοι δεν καταλάβαιναν επίσης, γιατί ας πούμε, ανακοίνωσε 500 ευρώ «δώρο» στους δημοσίους υπαλλήλους, και δεν ονομάτισε κάθε κατηγορία χωριστά – δασκάλους, καθηγητές, γιατρούς, νοσηλευτές, που διεκδικούν παγίως λεφτά, δεν παίρνουν και βρίζουν, και με το δίκιο τους, διαρκώς.

Κι υπάρχει πάντα και μια βασική αρχή: ένα εκλογικό σώμα το οποίο δεν ψηφίζει με την κλασική έννοια του όρου, αλλά καταδικάζει με την ψήφο του, δεν πρόκειται να αλλάξει με τίποτε, άμα σε έχει αποφασίσει. Ο,τι και να του τάξεις.

(Οπως ας πούμε, δύσκολο να καλοπιάσεις τη Θύρα 4 της Τούμπας, ανακοινώνοντας νέο γήπεδο για τον ΠΑΟΚ! Στείλε κάποιον σε έναν τυχαίο αγώνα, να ακούσει τι συνθήματα φωνάζουν για σένα, και τι γράφουν τα πανό που έχουν αναρτημένα οι οπαδοί, να καταλάβεις…)

Στο Βελλίδειο χωρίς ενθουσιασμό

Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Αν και ο κόσμος που κατέκλυσε το Βελλίδειο, δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι συνιστούσε την εξαίρεση. Το πλήθος, αποτελούνταν κατά κύριο λόγο από το «κράτος των Αθηνών» (όλος αυτός ο κόσμος που κουβαλιέται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες στη Θεσσαλονίκη), και μερικές δεκάδες «αυθορμήτως» προσελθόντες. Αλλά ήταν ένα κοινό που του έλειπε ο ενθουσιασμός, το πάθος, και κυρίως η πίστη ότι αυτά που ανακοίνωσε ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’ είναι όσα απαιτούνται για να αλλάξει το κλίμα για την κυβέρνηση και για τον ίδιο.

Χλιαρά, και εξ ανάγκης χειροκροτήματα, σε μια ούτως ή άλλως βαριά ατμόσφαιρα, εξαιτίας του τραγικού αεροπορικού δυστυχήματος που έπληξε τις Ενοπλες Δυνάμεις, λίγες ώρες πριν από την ομιλία. Είχε λέει, δοθεί εντολή μετά το δυστύχημα, να αποφύγουν χαρές και πανηγύρια οι παριστάμενοι, αλλά η εντύπωση που εγώ αποκόμισα ήταν πως όλο αυτό δεν ήταν εξαιτίας του συμβάντος. Ηταν κακό το κλίμα στη Θεσσαλονίκη, και πριν από τη δραματική απώλεια.

Απώλεια πάντως που είχε άλλα παρεπόμενα: ακυρώσεις εκδηλώσεων, τραπέζια, μπαρότσαρκες και τα συναφή. Το κλίμα της κατήφειας, και ο κίνδυνος να δημιουργηθούν ακραίες παρεξηγήσεις, λειτούργησαν αποτρεπτικά.

Πάρκο στον χώρο της ΔΕΘ

Από όσα είπε ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’, εγώ θα αναδείξω την απόφασή του για τη δημιουργία πάρκου στον χώρο που καταλαμβάνει σήμερα η Διεθνής Εκθεση Θεσσαλονίκης. Εγραφα γι’ αυτό στο «Στίγμα» του Σαββάτου. Για το αν θα βρεθεί κάποια κυβέρνηση, κάποιος πρωθυπουργός, να πάρει την πρωτοβουλία να χαρίσει στην πόλη που ασφυκτιά ως πολεοδομικό συγκρότημα, έναν πνεύμονα πρασίνου. Με διάβασε; Το είχε αποφασίσει από καιρό και το ανακοίνωσε; Αγνωστο, και δεν έχει και την παραμικρή σημασία. Η ουσία είναι ότι το ανακοίνωσε. Και μακάρι να υλοποιηθεί η απόφαση, όσο πιο γρήγορα γίνεται…

Επαναστατική γυμναστική

Κατά τα λοιπά η πόλη, το Σάββατο το απόγευμα έζησε, κατά τα ειωθότα, την κλασική επαναστατική γυμναστική – με το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ να κρατούν την πρωτοκαθεδρία σ’ αυτό. Εκαναν τον σχετικό γύρο, ΔΕΘ – Τσιμισκή – λιμάνι – λεωφόρος Νίκης και πάλι ΔΕΘ, φώναξαν τα γνωστά συνθήματα για τον λαό που «δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά», παρότρυναν τους αδιάφορους Θεσσαλονικείς που έκοβαν βόλτα στην παραλία με το σύνθημα «εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, ο μόνος δρόμος είναι αντίσταση και πάλι», μετά φώναξαν «Λε-λε-λευτεριά στην Παλαιστίνη» (κουβαλούσαν κάποιοι και μια μεγάλη σημαία) και κατόπιν ξεχύθηκαν, αγωνιστικά πάντα, στις ταβέρνες, για μπίρες, διότι είχε και μια διαολεμένη ζέστη η οποία μαζί με την υγρασία έκαναν την κατάσταση αφόρητη.

Τρίζουν τα κόκαλα του Μίκη

Ζήτημα αν ήταν 4.000-5.000 άνθρωποι όλοι κι όλοι οι διαδηλωτές, και μεταξύ τους, χωρίς να μιλιούνται φυσικά, ο Μήτσος Κουτσούμπας, η πρόεδρος Ζωή (Κωνσταντοπούλου) και η πρόεδρος Ρένα (Δούρου). Δεν το λέω για κακό. Μια χαρά είναι το νούμερο, αφού δημοκρατία έχουμε και κάποιος πρέπει να διαμαρτύρεται για όσα τον καταπιέζουν ή τον πλήττουν από τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Αλλά θέλω να ζητήσω μια χάρη, από τους οργανωτές των διαδηλώσεων – για του χρόνου τώρα, να ‘μαστε καλά:

– Σας ικετεύω, αφήστε ήσυχο τον Θεοδωράκη, αφήστε τον ήσυχο, αλήθεια. Διότι άμα μου βάζεις στην ντουντούκα να ακούσω «Και τούτοι μες στα σίδερα και κείνοι μες στο χώμα, σώπα όπου να ‘ναι θα σημάνουν οι καμπάνες», εν έτει 2026, με κοροϊδεύεις μες στα μούτρα, το λιγότερο. Κι εμένα κι όσους άλλους ακούνε τη στιγμή που περνάς από μπροστά τους. Τα τραγούδια γράφτηκαν κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες και αν συγκίνησαν τον λαό, πριν από μισό αιώνα και πλέον, ήταν γιατί περιέγραφαν τα δεινά του. Να ζει σε καθεστώς ανελευθερίας, κάτω από τον ζυγό του χωροφύλακα. Σήμερα όμως;

Σήμερα, το πιο πιθανό είναι να τρίζουν τα κόκαλα του μακαρίτη Μίκη…

Προτίμησε τη βιβλιοπαρουσίαση

Αρκετοί δεν ανέβηκαν το τριήμερο Θεσσαλονίκη για τα εγκαίνια της ΔΕΘ – έλειψαν ας πούμε οι εκπρόσωποι της οικονομικής ολιγαρχίας, και της άρχουσας τάξης προσωπικοί φίλοι του Πρωθυπουργού. Απών (καλά, αυτός ούτε με σφαίρες…) και ο Κώστας Καραμανλής! Ο πρόεδρος Κώστας ήταν στο πάνελ της παρουσίασης του βιβλίου του συναδέλφου μου Κώστα Μπλιάτκα «Ο Στρατηγός και ο Κανονιέρης» που περιγράφει τη ζωή, και κυρίως τη φιλία, εντός και εκτός γηπέδων, δύο θρυλικών ποδοσφαιριστών του Παναθηναϊκού, του Μίμη Δομάζου και του Αντώνη Αντωνιάδη. Εκδήλωση η οποία πραγματοποιήθηκε την ώρα της ομιλίας Μητσοτάκη (άκου τώρα κάτι συμπτώσεις…) στο Παλιό Δημαρχείο της Ξάνθης.

Ο πρόεδρος Κώστας, που είναι γνωστός για τα «πράσινα» ποδοσφαιρικά του αισθήματα, βρέθηκε στο πάνελ, μαζί με τον Αντωνιάδη, τον παλαίμαχο ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Βασίλη Τοροσίδη και τον συγγραφέα.