Πείραμα

Η απαγόρευση ισχύει έξι μήνες στην Αυστραλία. Και ήδη οι πιτσιρικάδες έχουν βρει τρόπους να ξεγελούν το σύστημα. Για παράδειγμα, ζωγραφίζουν μουστάκια στις φωτογραφίες που δίνουν για την εξακρίβωση της ηλικίας τους. Περίπου 7 στους 10 γονείς της χώρας λένε ότι 13χρονα, 14χρονα και 15χρονα, που είχαν λογαριασμούς στα σόσιαλ μίντια, προτού εφαρμοστεί ο νόμος, είτε δεν εκδιώχθηκαν ποτέ από τις πλατφόρμες είτε έφτιαξαν νέους, σύμφωνα με τα στοιχεία της αυστραλιανής αρμόδιας ρυθμιστικής Αρχής που επικαλούνται οι «New York Times».

Το ρεπορτάζ

της εφημερίδας αναφέρει ότι οι πιο απογοητευμένοι από το κοινωνιολογικό πείραμα το οποίο παρακολουθεί ολόκληρος ο πλανήτης είναι οι γονείς τους. Ηλπιζαν πως, με το κρατικό εργαλείο, θα τα προστατεύσουν ευκολότερα από οποιονδήποτε κίνδυνο απειλεί την ανάπτυξη του εγκεφάλου τους. Αν οι συνομήλικοί τους δεν είχαν δυνατότητα πρόσβασης, ούτε εκείνοι θα αναζητούσαν την επαφή μαζί τους μέσω των smartphones, υπέθεταν. Αφού κανένας τους δεν θα χρησιμοποιούσε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο μιμητισμός θα λειτουργούσε προς όφελός τους, προσδοκούσαν. Τίποτα τέτοιο δεν συνέβη. Τα εμπόδια τα οποία υποτίθεται ότι έθεσαν TikTok, Youtube και λοιποί μόνο ανυπέρβλητα δεν αποδείχθηκαν.

Υπόδειγμα

Πολλοί εκεί – συμπεριλαμβανομένης της ρυθμιστικής Αρχής που έχει ξεκινήσει έρευνα σε 5 από τις 10 πλατφόρμες – πιστεύουν ότι οι τεχνολογικές εταιρείες δεν έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να μην έχει κενά η ψηφιακή ταυτοποίηση των χρηστών (παρότι μπορεί να κληθούν να πληρώσουν πρόστιμα δεκάδων εκατ. δολαρίων). Το παράδειγμα από το νότιο ημισφαίριο υπογραμμίζει πώς ενδέχεται να εξελιχθεί κι αλλού η φιλόδοξη πολιτική πρωτοβουλία του αποκλεισμού των εφήβων από τα σόσιαλ μίντια – τόσο στην Ελλάδα όσο και στις υπόλοιπες χώρες που έχουν ανακοινώσει τα σχετικά μέτρα ή τα σχεδιάζουν.

Η αισιόδοξη ανάλυση θέλει τα μικρότερα παιδιά (10, 11, 12 χρονών σήμερα) να μεγαλώνουν σε έναν κόσμο όπου οι κανόνες θα έχουν αλλάξει τις συνήθειες. Στη δική τους περίπτωση, οι νόμοι θα βοηθήσουν, σημειώνουν θιασώτες της απαγόρευσης. Δεν αποκλείεται να έχουν δίκιο· ωστόσο, για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος χρειάζεται και πάλι να εμπλακούν ενεργά οι γονείς. Να παίζουν τον ρόλο του «φύλακα» καθημερινά. Οχι μόνο επιτηρώντας, αλλά ενθαρρύνοντας ασχολίες μακριά από τις οθόνες, και με το ίδιο τους το υπόδειγμα. Δείχνοντας στην πράξη ότι η ζωντανή αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους είναι πιο ευχάριστη, δημιουργική και ουσιαστική – άρα, και χρησιμότερη – από το σκρολάρισμα.

Keywords
Τυχαία Θέματα