Οταν η Ρωσία απειλεί

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας του Βλαντίμιρ Πούτιν, Σεργκέι Λαβρόφ, έκανε απαράδεκτες δηλώσεις για την Ελλάδα, οι οποίες δημοσιεύτηκαν μεταφρασμένες στη σελίδα στο Facebook της ρωσικής πρεσβείας στην Αθήνα. Παραπονιέται γιατί έχει διακοπεί η συνεργασία των δύο χωρών «με την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», όπως λέει.

Καταρχάς, η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», στην οποία

Πρόκειται για μια ενέργεια μεθοδευμένη, υπαγορευμένη από μια επιδίωξη αναθεώρησης παγιωμένων συνόρων. Η Ρωσία, δηλαδή, είναι ένα αναθεωρητικό κράτος που επιδιώκει να επιβάλει το δικό του όραμα για μια ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας – και η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να στηρίξει μια τέτοια πρακτική, και για λόγους εθνικού συμφέροντος (δεν πρέπει να ενθαρρύνονται οι αναθεωρητικές δυνάμεις στην περιοχή μας) και για λόγους διεθνούς δικαίου.

Επιπλέον, ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία, που υποτίθεται ότι θα τελείωνε σε λίγες μέρες, κρατά ήδη τέσσερα χρόνια και σ’ αυτά η Ρωσία έχει διαπράξει σοβαρά εγκλήματα πολέμου, μεταξύ των οποίων απαγωγές παιδιών κατά συρροή, φόνους αμάχων, καταστροφή υποδομών κ.λπ. Για τα εγκλήματα αυτά, έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης κατά του ρώσου προέδρου από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Αδίκως λοιπόν παραπονιέται ο Σεργκέι Λαβρόφ. Η Ελλάδα δεν διέκοψε σχέσεις με τη Ρωσία αυθαιρέτως ούτε επειδή είναι τμήμα ενός «νεοφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού», όπως θεωρεί τη δημοκρατία στην Ευρώπη. Ολοκληρωτικό είναι το ρωσικό κράτος – η απόδειξη είναι ότι οι διαφωνούντες με το καθεστώς είναι ή στη φυλακή ή στο εξωτερικό (και ο βασικός πολιτικός αντίπαλος του Πούτιν, ο Αλεξέι Ναβάλνι, γλίτωσε μεν από την απόπειρα εξόντωσής του με δηλητήριο, αλλά πέθανε στη φυλακή). Απλώς, ως ανεξάρτητη δημοκρατία και ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η Ελλάδα έκανε το αυτονόητο απέναντι σε μια φονική μηχανή και στις εγκληματικές συμπεριφορές της.

Πρόκειται για μια δήλωση γεμάτη διαστρεβλώσεις και επιθετικότητα από τον υπουργό Εξωτερικών ενός καθεστώτος που διεξάγει έναν άδικο πόλεμο παραβιάζοντας κάθε κανόνα. Στις διαστρεβλώσεις αυτές συγκαταλέγονται και όσα ο Λαβρόφ λέει για τους Ελληνες που ζουν σε ρωσικά εδάφη. Κατηγορεί μάλιστα την Αθήνα ότι αυτούς τους Ελληνες «δεν τους σκέφτηκε, […] ότι οι ενέργειες της Αθήνας τους προκαλούν έναν κολοσσιαίο αριθμό όχι μόνο προβλημάτων, αλλά και άμεσων απειλών για τη ζωή και την υγεία τους».

Εκτός του ότι η φράση αυτή λειτουργεί ως έμμεση απειλή, «προσέξτε, γιατί μπορεί οι συμπατριώτες σας στη χώρα μας να κακοπεράσουν», ξεχνάει να μας πει τι έπαθαν οι συμπατριώτες μας που ζούσαν στη Μαριούπολη και σε άλλες περιοχές απ’ όπου πέρασε η πολεμική μηχανή της Ρωσίας. Η Μαριούπολη ήταν μια ζωντανή πόλη με ζωηρή ελληνική κοινότητα, που πριν καταστραφεί, πολιορκήθηκε επί μακρόν με οδυνηρό απολογισμό δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Ποιον ελληνισμό σεβάστηκε η Ρωσία ώστε να μπορεί σήμερα να διαμαρτύρεται;

Η παρέμβαση Λαβρόφ, προφανώς, δεν είναι στον αέρα. Η Μόσχα έχει μάθει καλά να κατασκευάζει προπαγανδιστικά ψέματα και να προσπαθεί να τα στερεώσει.

Συνεχίζει να εκμεταλλεύεται τις κοινωνικές εντάσεις στις χώρες όπου πιστεύει ότι μπορεί να υπάρχει ρεύμα στήριξής της και να προσπαθεί να τις εκμεταλλευτεί για λογαριασμό της. Δυστυχώς για το καθεστώς Πούτιν, ο πόλεμος βαθαίνει την κρίση και την αβεβαιότητα. Ο Λαβρόφ, δηλαδή, φωνάζει τώρα, επειδή σε λίγο καιρό δεν θα είναι σε θέση να φωνάζει.

Ο Τάσος Τσώνης, αναγνώστης από την Καλαμάτα, με ένα ευγενικό και δηκτικό μήνυμα (ό,τι μου αρέσει πολύ) με επικρίνει επειδή, λέει, αναφέρομαι πάντοτε στο ΠΑΣΟΚ «με τον προσήκοντα πάντοτε αρνητισμό» και το συγκαταλέγω στα συνωμοσιολογικά κόμματα. Πιστεύει ότι γι’ αυτό σημειώνω «τη σύμπλευση του ΠΑΣΟΚ με τον Βελόπουλο, στο θέμα του ξυλολίου», εκτιμά ωστόσο ότι έχω ξεχάσει «τις δηλώσεις για το ξυλόλιο του κ. Πρωθυπουργού σε συνέντευξή του στην τηλεόραση». Καθόλου δεν ξεχνάω τη συνέντευξη εκείνη του Πρωθυπουργού στον Αντώνη Σρόιτερ. Είχε δοθεί στις 30 Ιανουαρίου 2025 και την επομένη, εγκαίρως νομίζω, δημοσίευσα κείμενο σε αυτή τη σελίδα με τίτλο «Ο Μητσοτάκης έχει άδικο», στο οποίο επισήμαινα και το άτοπο της φράσης του ότι στις συγκεντρώσεις για τα Τέμπη βρέθηκαν και δικοί του ψηφοφόροι. Εκτοτε, βέβαια, ο Πρωθυπουργός εγκατέλειψε εκείνη τη στάση, που στη δεδομένη στιγμή ήταν ένδειξη πολιτικής αδυναμίας. Πρόσφατα, μάλιστα, έκανε αυτοκριτική για το πνεύμα εκείνης της συνέντευξης.

Το θέμα μας, όμως, είναι το ΠΑΣΟΚ. Και οι επικρίσεις μου προς τον πρόεδρό του και τη σημερινή εικόνα του στοχεύουν να επισημάνουν το λάθος της αντισυστημικής ταυτότητας που έχει επιλέξει. Επειδή δεν κάνει ζημιά μόνο στο κόμμα. Στερεί και από τη δημοκρατία την εναλλακτική διαχειριστική κομματική εκδοχή της. Κυρίως αυτό.