Ολυμπιακός: Nothing is impossible

Αν υπάρχει μια ομάδα που έχει κάνει το αδύνατο, να φαίνεται απλή καθημερινότητα, αυτή δεν είναι άλλη από τον Ολυμπιακό.

Πολλοί είπαν ότι τα είδαμε όλα στο -28 στη Βαλένθια όταν οι πρωταθλητές Ευρώπης πέτυχαν την ισοφάριση της μεγαλύτερης ανατροπής στην ιστορία της διοργάνωσης.

Αλλά όχι. Με τον Ολυμπιακό, πάντα υπάρχει η πιθανότητα να κάνει κάτι ακόμα πιο αξιοπερίεργο. Εδώ έχανε με 5 πόντους (82-77) στα 16 δευτερόλεπτα

πριν το φινάλε και ήρθε αυτό το απίθανο τρίποντο του Βεζένκοφ στη λήξη από τη σέντρα για την παράταση.

Εκεί έχανε με 4 στα 28 δευτερόλεπτα (95-91) και ήταν πλέον τα τρίποντα του Φουρνιέ και το νικητήριο του Τζόζεφ που έφεραν μια ακόμα επική (η πιο σωστά θρυλική) ανατροπή.

Η ομάδα το έχει στο «αίμα» της διαχρονικά, στο dna της αν θέλετε να μην παρατάει ποτέ ένα παιχνίδι (πολλές ομάδες το έχουν αυτό απλά είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού αυτές που μπορούν να υπηρετούν το σενάριο μέχρι τέλους).

Ο Ολυμπιακός έχει καταφέρει, όταν αγωνίζεται, να μην φεύγει κανείς από τη θέση του (σε γήπεδο ή καναπέ) εάν δεν ακουστεί η κόρνα της λήξης και πάλι μπορεί να ρίξει και κάποια ματιά να δει ο θεατής ότι δεν άλλαξε κάτι.

Από το πεταχτάρι του Γιώργου Πρίντεζη στην Κωνσταντινούπολη σε εκείνο τον αλησμόνητο τελικό Euroleague με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας όπου οι Ερυθρόλευκοι επέστρεψαν από το -19 (53-34 στο 28’ είχε προηγηθεί η ρωσική αρκούδα) το 2012, ο Ολυμπιακός έχει αναγάγει την ανατροπή σε επιστήμη με αποκορύφωμα επίσης και τους αξέχαστους τελικούς του 2016 με τον Παναθηναϊκό με τα δύο buzzer beater τρίποντα του Σπανούλη ένα μπροστά στον Καλάθη (στον 2ο τελικό) και ένα μπροστά στον Διαμαντίδη (στον 4ο τελικό) στο τελευταίο παιχνίδι του 3D στην καριέρα του.

Πέραν όμως από την ικανότητα των Ερυθρόλευκων να γυρίζουν ακόμα και τα πιο απίθανα παιχνίδια, οι Πειραιώτες για ένα ακόμα παιχνίδι μετά από αυτό με τον Άρη, στο δεύτερο ημίχρονο έδειξαν σαν να μένουν από βενζίνη.

Απίστευτα λάθη, άμυνα με τα μάτια και ένα ξεκούραστο 18-2 σερί της Μακάμπι, η οποία έβαλε και αυτό το χεράκι της στο φινάλε για να βγάλει τα ματάκια της (ιδιαίτερα ο Μάνταρ που αντί να πετάξει ψηλά την μπάλα για να λήξει ο χρόνος έκανε ένα air ball και άφησε στο βασιλιά της ανατροπής δώρο 1.4 δευτερόλεπτα. Για τον Ολυμπιακό του Γιώργου Μπαρτζώκα αποδείχθηκαν υπεραρκετά.

Όμως οι Ερυθρόλευκοι ξεμένουν μέσα στα παιχνίδια πνευματικά και σωματικά και αυτό είναι απόλυτα κατανοητό καθώς έχουν μεγάλες και σημαντικές απουσίες και λειψανδρία ενώ τους περιμένει μια τιτανομαχία με τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Είναι κομβικό να επιστρέψει – μετά τις προπονήσεις – και στους αγώνες ο Τάιλερ Ντόρσεϊ και το βασικό είναι να επιστρέψει μυαλωμένος προς όφελος του εαυτού του πρώτα απ’ όλα αλλά και του συλλόγου.

Επίσης…χθες πρέπει να αποκτηθεί τουλάχιστον ο ένας (εκ των δύο που χρειάζονται τουλάχιστον) ξένος παίκτης για να καλύψει είτε το μεγάλο κενό του Μοντέρο είτε το μικρότερο (αλλά υπαρκτό και σε αριθμητικό επίπεδο μετά τη φυγή του) του Κόντσαρ και να πάρουν ανάσες και οι παίκτες που έχουν επιβαρυνθεί περισσότερο από τους άλλους.

Όπως και να έχει η σεζόν είναι ήδη και προβλέπεται ακόμα περισσότερο, συναρπαστική με ή χωρίς μεγάλες ανατροπές.

Keywords
Τυχαία Θέματα