Οι ψηφοφόροι

15:57 24/9/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Eνα από τα κλισέ της εποχής, μαζί με το αθάνατο «πού είναι το κράτος», είναι και το «τι έγιναν οι παλιοί πολιτικοί;» Σύμφωνα με το κλισέ αυτό, οι σημερινοί ηγέτες είναι πολύ κατώτεροι εκείνων της προηγούμενης πεντηκονταετίας, εξού και δεν μακροημερεύουν στην εξουσία. H Bρετανία άλλαξε έξι πρωθυπουργούς μέσα σε μία δεκαετία. Η Αυστραλία είχε τέσσερις πρωθυπουργούς από το 1975 ως το 2007 και άλλους επτά από τότε μέχρι σήμερα. Ακόμη κι εκείνοι που παραμένουν στη θέση τους, παρόλο που είναι αντιδημοφιλείς, όπως ο πρόεδρος Μακρόν και ο καγκελάριος Μερτς, το οφείλουν είτε στο ότι δεν προβλέπεται διαδικασία

αποπομπής τους είτε στο ότι δεν έχει κανείς τη διάθεση να τους αντικαταστήσει.

Υπάρχουν φυσικά εξαιρέσεις, όπως η Τζόρτζια Μελόνι και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Είμαστε σίγουροι, όμως, ότι αυτό που εξηγεί την πολιτική τους μακροζωία είναι πως αποτελούν πολιτικές διάνοιες;

Ο γνωστός δημοσιογράφος των Financial Times, Τζανάν Γκανές, έχει μια άλλη ιδέα. Μήπως το πρόβλημα της Δύσης δεν έχει να κάνει με τους ηγέτες, αλλά με τους ψηφοφόρους; Στο κάτω-κάτω, κανείς από τους πολιτικούς που έχουν κυβερνήσει πρόσφατα δεν έχει χάσει έναν πόλεμο, όπως ο Λίντον Τζόνσον, ούτε έχει ηγηθεί μιας υποτίμησης, όπως ο Χάρολντ Ουίλσον. Η περίφημη ανικανότητά τους είναι επίσης συζητήσιμη: άλλα προβλήματα έχουν επιδεινωθεί, όπως η μετανάστευση, κι άλλα έχουν αντιμετωπιστεί, όπως η εγκληματικότητα. Ισως να πρέπει, λοιπόν, οι προβολείς να στραφούν προς τους ψηφοφόρους, που απορρίπτουν οποιοδήποτε μέτρο έχει γι’ αυτούς κάποιο κόστος.

Η προσέγγιση αυτή μυρίζει βέβαια ελιτισμό: δεν φταίω εγώ που κατρακυλάω στις δημοσκοπήσεις, φταίνε οι πολίτες που δεν καταλαβαίνουν ότι θέλω το καλό τους. Από την άλλη πλευρά, είναι γεγονός ότι κάποια από τα μέτρα που προκάλεσαν σάλο την τελευταία δεκαετία, όπως η αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης στη Γαλλία ή η περικοπή των επιδομάτων θέρμανσης στη Βρετανία, δεν μπορούν δα να συγκριθούν και με τα ελληνικά μνημόνια! O ασφαλέστερος τρόπος να σώσει ο Μερτς την καγκελαρία του είναι να εγκαταλείψει τις μεταρρυθμίσεις. Ο ασφαλέστερος τρόπος να κερδίσει ο Μπέρναμ τις προσεχείς εκλογές στη Βρετανία είναι να εγκαταλείψει τη δημοσιονομική εξυγίανση. Θα έχουν, όμως, δίκιο;

Ο Μερτς μπορεί πράγματι να ήταν εξαρχής ο λάθος καγκελάριος, παρατηρεί ο αρθρογράφος των FT. Ομως κι ο Ολαφ Σολτς, που είχε άλλο υπόβαθρο κι άλλη ιδεολογία, δεν ήταν καλύτερος. Η Ανγκελα Μέρκελ, που έμοιαζε να είναι η σωστή καγκελάριος, αποδεικνύεται ότι σε μεγάλα ζητήματα έκανε κακή εκτίμηση. Ο Γκέρχαρντ Σρέντερ έκανε μερικές οικονομικές αλλαγές, αλλά το πλήρωσε. Τι είναι πιθανότερο λοιπόν: μετά τον Κολ να κυβερνάται η Γερμανία από ανόητους ή να έχουν αλλάξει οι απαιτήσεις των ψηφοφόρων;

O Ντε Γκωλ ήταν πράγματι ανεπανάληπτος. Αλλά είχε να κάνει και με ένα εκλογικό σώμα που έβγαινε από δύο Παγκόσμιους Πολέμους.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords