Οι απομαγευτές του Ανδρέα

Τριάντα χρόνια αύριο χωρίς τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο τελευταίος άνθρωπος που τον είδε ζωντανό στην Εκάλη εκείνο το βραδάκι ήταν ο Τηλέμαχος Χυτήρης. Μετά ο ηγέτης και ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ πέρασε στην αιωνιότητα. Η Ελλάδα παραμένει μια άτολμη χώρα και στο κομμάτι της καταγραφής και στο πεδίο της τέχνης. Ποιος θα έκανε σήμερα μια ταινία για τον Ανδρέα

και θα έλεγε όλη την αλήθεια για τις διαφορετικές περιόδους της ζωής του; Οι Ιταλοί κάνανε και για τον Αντρεότι και τον Μπερλουσκόνι. Και μίλησαν ανοιχτά. Και επώδυνα. Εμείς;

Το θέμα είναι έτοιμο. Πώς δηλαδή ο Ανδρέας από τροτσκιστής και παραλίγο νομπελίστας οικονομικών στην Αμερική έγινε αντιπολίτευση του πατέρα του στην Ενωση Κέντρου στα 60s. Πώς εμπνεύστηκε να ιδρύσει το ΠΑΣΟΚ το 1974. Πώς έγινε πρωθυπουργός. Πώς βρέθηκε αδίκως κατηγορούμενος. Και πώς μισήθηκε από τη Δεξιά αλλά και από ένα μέρος της Αριστεράς.

Το πιο κομβικό πρόσωπο της Μεταπολίτευσης δεν έχει λύσει τους λογαριασμούς του με την Ιστορία. Και αυτό είναι προφανώς έργο των επόμενων οι οποίοι δεν έχουν καμία δουλειά μηδενιστικά ή μανιχαϊστικά να τον εγγράφουν σε ένα ρεύμα λαϊκισμού της δεκαετίας του ’80. Αντίθετα, εκείνος ευφυώς συνέλαβε τη μεταπολιτευτική δυναμική, εμφάνισε ένα πολιτικό σχέδιο για τη χώρα που στο κέντρο του είχε την κοινωνική κινητικότητα και το τέλος των αποκλεισμών. Ούτε λίγα ήταν αυτά. Ούτε αυτονόητα τότε. Παρότι προφανώς η ίδια η δυναμική της σοσιαλδημοκρατίας είχε τα όριά της όπως τουλάχιστον φάνηκε ήδη από τη δεύτερη τετραετία του ΠΑΣΟΚ – από το 1985 και μετά – και τη συντηρητική αναδίπλωση και την αλλαγή στις πολιτικές του. Οχι, δεν πήγαν όλα καλά και η Αριστερά είχε προειδοποιήσει.

Πολλά χρόνια τώρα βέβαια επιχειρείται μια είδους αναθεώρηση της Μεταπολίτευσης. Της αποδίδουν την πτώχευση του 2010. Ούτε όλα καλά ήταν τότε, ούτε ονειρικά. Σωστά ξαναδιαβάζονται οι ιστορικές εποχές. Συχνά όμως αυτό γίνεται ρεβανσιστικά. Σαν από το 1974 μέχρι το 2010 να είχε το κουπί μόνον το ΠΑΣΟΚ. Λες και η ΝΔ ήταν αθώα. Λες και απλώς τον τόνο στην οικονομία έδινε η νωπή πρόσδεση με την τότε ΕΟΚ. Λες και όλη η εποχή σφραγίστηκε από τον Κατσιφάρα και τα ζεϊμπέκικα του αρχηγού. Τους αδικεί όλο αυτό. Και δεν ανήκει ως θεώρηση στις σοβαρές απόπειρες.

Για κάποιο λόγο έφτιαξε ρεύμα ο Ανδρέας. Και για κάποιο λόγο το κόμμα του έγινε γρήγορα κόμμα – κράτος. Σοβαρή κουβέντα να γίνει για το παραγωγικό μοντέλο της χώρας. Ναι. Αλλο είναι το αγκάθι. Το πρόβλημα είναι πως πολλοί μισούν τον Ανδρέα γιατί διεύρυνε το παιχνίδι. Μου το είπε μια μέρα ένας παλιός οδηγός λεωφορείου: «Με τον Παπανδρέου ξεχαρμάνιασε ο κόσμος». Η στήλη δεν εξιδανικεύει. Απλώς καταγράφει. Οι σημερινοί απομαγευτές του ας σταθούν αυστηροί μαζί του. Μα και δίκαιοι.

Keywords
Τυχαία Θέματα