«Ο ύμνος των Πρακτόρων»

«Των πρακτόρων η σχολή/ είναι χρήσιμη πολύ

κι οι καλοί οι μαθητές/ δεν ξεκουράζονται ποτές!

Οταν βγάλω τη σχολή/ θα αμείβομαι πολύ

και για να περνάω καλά/ θα επωμιστώ πολλά!

Ωσπου να ‘ρθει η μέρα εκείνη/ που πράκτορες θα ‘χουμε γίνει

εκείνη η ημέρα όταν δύει/ δεν θα μας βλέπει το κρεβάτι

κανείς μας δεν θα κλείνει μάτι…/ γιατί κοιμόμαστε ορθοί!!!»

Αφιερωμένο εξαιρετικά, προς οιον αφορά προσωπικά!

Καβαλημένος

Πρόκειται όπως θα αντιληφθήκατε αρκετοί, υποθέτω, εξ υμών, για τον «Υμνο των Πρακτόρων» που ακούστηκε για πρώτη φορά

στην ταινία-μνημείο του τεράστιου Θανάση Βέγγου «Πράκτωρ Θου Βου 000», και έκτοτε ταυτίζεται με κάθε υπερφίαλο, καβαλημένο, αλαζονικό, εγωπαθές «νούμερο», που θέλει να το παίξει «καμπόσος», αλλά η σκληρή γι’ αυτόν πραγματικότητα είναι ότι έχει πλέον οριστικά καταταγεί εκεί που του αρμόζει. Στο περιθώριο.

Θα μπορούσα επίσης να αναφέρω εδώ μερικούς στίχους από τον μεγάλο Άκη Πάνου, ο οποίος έγραψε κάποτε «του κόσμου ο περίγελος, κατάντησε να γίνει», αλλά δεν θα το κάνω. Θα παραμείνω στη γελοιότητα κάποιου που προσπαθεί να αποδείξει ότι πρόκειται για σπουδαίο και σοβαρό παίκτη, εμφανιζόμενος πότε ως πρωτοξάδελφος του Τζέιμς Μποντ και πότε ως νόθος γιος του Δον Κορλεόνε. Και που δεν καταλαβαίνει ο φουκαράς ότι η σιωπή είναι χρυσός, και πως όσο το ανοίγει το ρημάδι, τόσο επιβαρύνει τη θέση του.

Γιατί κάποια στιγμή θα πάψει να έχει μπάρμπα στην Κορώνη, και τότε να δούμε πώς θα αλυχτάει. Σαν κοπρόσκυλο, που νομίζει ότι είναι λύκος.

(Και κάτι για τους δικούς του, τις θείες του, τα ξαδέλφια του, ακόμη και τον μπάρμπα του στην «Κορώνη»: ο άνθρωπός τους είναι προφανές ότι χρήζει βοήθειας, επιστημονικής βοήθειας. Γιατί δεν κάνουν κάτι, όσο είναι καιρός; Αίμα τους είναι…)

Περιοδείες και κορδέλες

Ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’, χθες ήταν εις Παρισίους, σήμερα είναι στο γραφείο του, και μέσα στις επόμενες ημέρες θα το ρίξει πάλι στις περιοδείες – κυρίως στην Αττική, όπου διαπιστώνεται ότι η ΝουΔου εμφανίζει προβλήματα συνοχής, και οφείλει να τους μαζέψει. Πρόγραμμα δεν υπάρχει ακόμη, αλλά όλα δείχνουν ότι πάλι με τον νότιο τομέα της Αττικής θα ασχοληθεί – στον βόρειο, και τη Δυτική Αττική, τα έχει λυμένα τα θέματα.

Μετά, όπως γράφαμε εδώ πριν από μερικές ημέρες, περιμένουν κάτι κορδέλες Θεσσαλία – Θεσσαλονίκη (Θεσσαλία ο Ε65 που ολοκληρώνεται, Θεσσαλονίκη το μετρό ως την Καλαμαριά, κι άλλα ωραία). Γενικώς όλο και κάτι θα κάνει για να συντηρεί το κλίμα του «είμαι εδώ, κάνω πράγματα, και μην ακούτε ότι δεν ασχολούμαι».

Η αλήθεια είναι ότι ασχολείται, διότι προσπαθεί να μαζέψει το μαγαζί, που έχει πλαδαρέψει επικίνδυνα.

Πάντως, παρά τα όσα μυριζόμαστε εμείς για πρόωρες εκλογές, κορυφαίος υπουργός του, μου έλεγε χθες το πρωί, ότι «να μην περιμένουμε» και πως «οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της 4ετίας», και ακόμη ότι «δεν έχει (ο Κυριάκος) κανένα λόγο να τις κάνει στις αρχές του φθινοπώρου, διότι έχουμε πολλά πράγματα ακόμη να δείξουμε και να κάνουμε».

Κατηγορηματικός, και λόγω θέσης – θα ήταν λογικά από τους πρώτους που θα το γνώριζαν το έργο «πρόωρες εκλογές» το φθινόπωρο.

Δεν έχω να αντιλέξω κάτι – πλην ενός: αν τρέχει έτσι μέσα στο κατακαλόκαιρο ο αρχηγός, δεν φοβάται μην καεί από την προθέρμανση; Απορία το έχω, αλήθεια…

Δυσφορία με Αδωνη

Στο μεταξύ κυκλοφορεί εντός της κυβέρνησης, ότι ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’ τα έχει λέει «πάρει» με τον Άδωνη, επειδή ο Άδωνις φάνηκε σε κάτι πρόσφατες δηλώσεις του να ανοίγει θέμα πιθανής μετεκλογικής συνεργασίας με το κόμμα Σαμαρά. Τον κατηγορούν συγκεκριμένα, ότι άνοιξε ένα κεφάλαιο το οποίο δεν έπρεπε καν να αγγίξει, ειδικά την υποπερίπτωση «συνεργασία αλλά με άλλον αρχηγό της παράταξης».

Δεν ξέρω πόθεν προέρχονται αυτά τα περί δυσφορίας του προέδρου Κυριάκου του Α’. Αλλά τι περισσότερο είπε ο Άδωνις από αυτά που συζητάει όλη η κυβέρνηση αναφορικά με το κόμμα Σαμάρα, το οποίο στις τελευταίες δημοσκοπήσεις φέρεται να συγκεντρώνει δυνητική ψήφο ως και… 12%;

Επίσης γιατί δεν τους περνάει από το μυαλό η πιθανότητα ο Άδωνις να μη δήλωσε όσα δήλωσε από πολυπραγμοσύνη, αλλά για να το «κάψει» εντελώς το θέμα; Λέω εγώ τώρα…

Απάτη η «εκστρατεία»

Τρέχει ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’ εδώ κι εκεί, τρέχει και ο «εντιμότερος» στο χιλιοστό πρόεδρος Τσίπρας. Αλλά αν κρίνω από μια σύναξη στη Μυτιλήνη προχθές το βράδυ, η «εκστρατεία» δεν απέδωσε και ιδιαίτερα. Για να μην πω ότι πήγε άπατη. Κανένας ενθουσιασμός από την παρουσία του στο νησί (ίσως στη… Λέσβο, το… άλλο νησί, να πήγαινε καλύτερα!), και όπως με ενημέρωσε δε εγκύρως άνθρωπός μου, που πήγε μια βόλτα από εκεί, μετρημένοι 160 άνθρωποι βρέθηκαν σε μια γωνιά στο λιμάνι, να τον ακούσουν.

– 160; Ελα υπερβάλλεις, είπα στον δικό μου.

– 160 μετρημένοι ένας ένας, μου απάντησε.

Κι ύστερα μου έστειλε φωτογραφική αποτύπωση της φτώχειας του αρχηγού – τις οποίες φωτογραφίες έχω στη διάθεση οποιουδήποτε. Μιλούσε σε άδειες καρέκλες. Μπράβο του όμως, όχι μπράβο του, απτόητος.

Μεγάλη κουβαρίστρα ο δικός μου, καθότι «αγαπάει» με πάθος τον «εντιμότατο» και τους φίλους του, που είχε κουβαλήσει στο νησί, μου έστειλε και κάτι φωτογραφίες από τη συνάντησή του στην Καλλονή με τους κτηνοτρόφους που έχουν υποστεί καταστροφή από τον αφθώδη πυρετό. Τρεις κι ο κούκος. Αδειες καρέκλες στην αίθουσα.

Ηθελα να ‘ξερα αυτά τα θηριώδη ποσοστά των δημοσκοπήσεων για το κόμμα ΕΛΑΣ-Τσίπρα, πόθεν τους προκύπτουν των επιστημόνων; Αλήθεια…

Να διαλυθεί άμεσα

Θα συνταχθώ με το αίτημα της «Ανοιχτής Πόλης», της δημοτικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ στον Δήμο Αθηναίων, για τη διάλυση του Μπάντμιντον, που πήρε φωτιά το απόγευμα της Κυριακής  – «πήρε» τρόπος του λέγειν, κάποιος/οι την έβαλαν – και απείλησε το ωραίο αλσάκι Γουδή, αλλά και κάτι νοσοκομεία που είναι ένα γύρο. Να διαλυθεί. Ηταν μια προσωρινή ολυμπιακή κατασκευή για τους Ολυμπιακούς του 2004, μετά την πήρε ένας επιχειρηματίας και την έκανε χώρο εκδηλώσεων, κι εδώ και χρόνια παραμένει ένα κουφάρι. Συναινώ κι εγώ, να διαλυθεί άμεσα και να δοθεί ο χώρος για την επέκταση του άλσους. Να το κάνουν, μπορούν!

Κάτι υπάρχει από πίσω…

Ευκαιρίας δοθείσης, κι επειδή έχω ξαναθέσει εδώ αυτό το θέμα, με τις απανωτές πυρκαγιές στα εργοστάσια ανακύκλωσης, θα ασχοληθεί η κυβέρνηση σοβαρά με το θέμα ή όχι; Εδώ είναι προφανές ότι κάτι «παίζει», δεν γίνεται να καίγονται τα εργοστάσια, το ένα μετά το άλλο, με τέτοια ευκολία. Εντάξει, να δεχτώ ότι μια φωτιά μπορεί να οφείλεται σε ατύχημα, μια δεύτερη επίσης, μια τρίτη σε ελλιπή μέτρα ασφάλειας, μια τέταρτη, μια πέμπτη.

Εδώ δεν μιλάμε γι’ αυτό. Εδώ έχουμε να κάνουμε με καταστροφή μονάδων σε όλη την Ελλάδα! Με ό,τι αυτό σημαίνει και για τις γύρω αστικές περιοχές που επιβαρύνονται από τα υλικά της καύσης. Κυρίως όμως αυτό που έχει σημασία είναι να ανακαλύψουν οι Αρχές ποιος έχει συμφέρον από την καταστροφή των μονάδων ανακύκλωσης. Είναι μπλεγμένη η «νύχτα»; Είναι ο «ανταγωνισμός»; Είναι τα καρτέλ που έχουν αναπτυχθεί σε αυτή την τεράστια μπίζνα;

Κάτι υπάρχει, δεν μπορεί, κύριε Παπασταύρου μας. Καλός ο Κάθετος Διάδρομος και τα συμπαρομαρτούντα, αλλά δεν πρέπει να δούμε τι γίνεται και σε αυτή τη ρημάδα τη χώρα; Υπουργός Περιβάλλοντος είστε, όχι υπουργός Κάθετου Διαδρόμου. Εκτός κι αν κάνω λάθος…