Ο Τραμπ θα παραμείνει Τραμπ

Εκλογές έχουν σήμερα στις ΗΠΑ, και δεν καταλαβαίνω γιατί αυτός ο πανικός κι εδώ στα μέρη μας. Οι εκλογές αφορούν την εκλογή βουλευτών για τη Βουλή των Αντιπροσώπων και του ⅓ των γερουσιαστών του Κογκρέσου, αλλά έχω την εντύπωση πως κάνουμε πολλή συζήτηση για το τίποτα. Ακούω πολλούς και διάφορους να υποστηρίζουν ότι αν ο πρόεδρος Τραμπ χάσει και τη Βουλή

και το Κογκρέσο, που είναι και το σοβαρότερο σκέλος της ιστορίας, αυτό θα αλλάξει την πολιτική των ΗΠΑ ανά τον κόσμο και ειδικά σε αυτό που μας καίει όλους περισσότερο από όλα, τη στάση του στους δύο πολέμους – του Περσικού και της Ουκρανίας. Οτι δήθεν αν Βουλή και Γερουσία περάσουν στα χέρια των Δημοκρατικών, θα τον συγκρατήσουν. Παραμύθια!

Το «θολωμένο του μυαλό» δεν καταλαβαίνει τίποτε, και θεωρώ ότι ακόμη και αν συμβεί αυτό (νίκη των Δημοκρατικών σε Κογκρέσο και Βουλή των Αντιπροσώπων), δεν πρέπει να περιμένουμε ιδιαίτερα θεαματικές αλλαγές. Αντίθετα η ήττα, και η απώλεια του ελέγχου στα δύο νομοθετικά σώματα, θα τον κάνει πιο απρόβλεπτο και ως εκ τούτου πιο επικίνδυνο. Οποιαδήποτε αλλαγή κι αν προκύψει σήμερα από τις κάλπες, αδέρφια, μην ξεχνάμε ότι ο Τραμπ είναι Τραμπ, κι αυτό δεν αλλάζει. Το έχει αποδείξει έως τώρα με χίλιους τρόπους και το μόνο στοιχείο σταθερότητας που υπάρχει είναι το βαθύ αμερικανικό κράτος, το οποίο είναι το μόνο που μπορεί να του βάλει φρένο. Τα υπόλοιπα, περί «φρένου» κ.λπ. από τους Δημοκρατικούς, είναι για να έχουμε να λέμε καμιά κουβέντα, μεταξύ μας…

Για τον σταυρό τον επιούσιο

Στην Ελλάδα, πάλι, ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’ συγκάλεσε – δευτεριάτικα! – Υπουργικό Συμβούλιο για να προειδοποιήσει τους υπουργούς του ότι «το προεκλογικό κυνήγι του σταυρού μπορεί να περιμένει. Προτεραιότητα έχει το κυνήγι του κυβερνητικού αποτελέσματος»!

Η φράση, λογικά, θα καταχωριστεί στις… «μεγάλες αλήθειες μεγάλων ανδρών», που συνήθως δεν έχουν καμία επίπτωση ούτε στη ζωή μας ούτε στη ζωή εκείνων που τις εκστόμισαν. Ας πούμε, για το χθεσινό του προέδρου Κυριάκου υπάρχει έστω και ένας (αριθμός 1) υπουργός που να έδωσε βάση στα όσα είπε; Οχι, και στοιχηματίζω επ΄ αυτού ό,τι πολυτιμότερο διαθέτω. Αν του διαφεύγει του προέδρου Κυριάκου του Α’, τον ενημερώνω ότι το μόνο με το οποίο ασχολούνται οι υπουργοί του, μηδενός εξαιρουμένου (εξυπακούεται ότι εξαιρούνται οι εξωκοινοβουλευτικοί, όπως η φίλη μου η Λίνα Μενδώνη, ο Λιβάνιος, ο Σκέρτσος κ.λπ.), είναι το κυνήγι του σταυρού. Εχουν κατεβάσει τα μολύβια και τρέχουν σαν τις άδικες κατάρες νυχθημερόν για τον σταυρό τον επιούσιο. Και ειδικά τώρα που, όπως τους είπε στο Υπουργικό, θα εξαντλήσει την κυβερνητική θητεία χωρίς επιβράδυνση των ρυθμών, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι «το έργο μας είναι το διαβατήριο αξιοπιστίας μας (…) Η υλοποίηση των δεσμεύσεων θα αποτελέσει την καλύτερη απάντηση στον μίζερο μηδενισμό της αντιπολίτευσης».

Θα τους βγει το λάδι, επτά – οκτώ μήνες στους δρόμους…

Η δουλειά του ελληνικού FBI

Μεγαλεία Χρυσοχοΐδη σήμερα, επίσης! Ειδική εκδήλωση για να… σβήσει τούρτα για τα 2 χρόνια του ελληνικού FBI θα πραγματοποιηθεί, με εκείνον οικοδεσπότη, μια και είναι ο άνθρωπος που είχε αυτή την – ωραία – ιδέα, η οποία, όσο να πεις, έχει απτά αποτελέσματα. Χτυπάει συστηματικά τη μεγάλη εγκληματικότητα, είτε πρόκειται για συμμορίες της νύχτας είτε για συμμορίτες με λευκό κολάρο. Η εκδήλωση θα έχει επίσημο προσκεκλημένο τον πρόεδρο Κυριάκο τον Α’, ο οποίος διεκδικεί κι αυτός μερίδιο από τα εύσημα για την επιτυχία Χρυσοχοΐδη: τον άκουσε όταν του παρουσίαζε την ιδέα (προ τριετίας), την υιοθέτησε (την ιδέα), είπε το «ΟΚ, προχώρα» και το αποτέλεσμα το παρακολουθούμε σχεδόν καθημερινά στις οθόνες μας. Ακόμη κι αν σε μερικούς συνωμοσιόλογους γεννήθηκε η ιδέα «γιατί τώρα; Προσπαθούν να μας αποπροσανατολίσουν από τα πραγματικά προβλήματα του λαού», η ουσία είναι ότι το FBI κάνει σοβαρή δουλειά. Τελευταία επιτυχία, η σύλληψη αυτών των απατεώνων που έστησαν ΜΚΟ για να βοηθηθούν, υποτίθεται, άρρωστα παιδάκια και στην πραγματικότητα έτρωγαν τα χρήματα των δωρεών. Μέσα, και να μη βγουν ποτέ έξω στο φως της ημέρας αυτοί οι τελευταίοι.

Η «μπίζνα» με τη ΜΚΟ…

Γι’ αυτούς τους τελευταίους λοιπόν που πιάστηκαν τώρα, επειδή είχαν μετατρέψει σε αδιανόητη «μπίζνα» τη ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», υπάρχει από πίσω μια εξοργιστική γραφειοκρατία, η οποία πρέπει κάποια στιγμή να αντιμετωπιστεί. Δεν ξέρω τι σκέφτεται να κάνει ο Μητσοτάκης, αλλά αυτοί οι απατεώνες δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αν δεν υπήρχε αυτός ο δαιδαλώδης κρατικός μηχανισμός που τους επέτρεπε να ξεγλιστράνε, χρόνια τώρα, από κάθε έλεγχο. Προσέξτε να δείτε τι γίνεται με αυτές τις ΜΚΟ και τι δεν κάνουν οι υπηρεσίες που είναι επιφορτισμένες να τις ελέγχουν, ώστε να αποτρέπουν τους απατεώνες να λειτουργούν σαν κοράκια πάνω σε άρρωστα παιδάκια: σύμφωνα με τον νόμο, κάθε δημόσιος έρανος, λαχειοφόρος αγορά ή εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων από σωματεία στην Ελλάδα απαιτεί ειδική άδεια από την οικεία Περιφέρεια – εν προκειμένω, αρμόδια ήταν η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Η Περιφέρεια που όφειλε να ελέγχει αν το σωματείο είχε αιτηθεί άδεια για τις συγκεκριμένες καμπάνιες και, μετά το πέρας του εράνου, να ζητάει αναλυτικό απολογισμό με αποδείξεις για το πού διατέθηκαν τα χρήματα, δεν το έκανε ποτέ. Τρέχα γύρευε γιατί…

…και οι ευθύνες των Αρχών

Το έργο, φυσικά, δεν είναι αποκλειστικά της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Οι ευθύνες μεταφέρονται και στην Αθήνα. Στο υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, που είναι η ανώτατη εποπτεύουσα Αρχή για την εγγραφή μιας ΜΚΟ στο Εθνικό Μητρώο αυτών των οργανώσεων. Το υπουργείο δεν απαίτησε ποτέ την υποβολή ετήσιων οικονομικών απολογισμών και εκθέσεων δραστηριότητας, ώστε να πιστοποιείται ότι η οργάνωση επιτελεί όντως φιλανθρωπικό έργο.

Και πάμε και παρακάτω: οι φορολογικές Αρχές στις οποίες οι ΜΚΟ υποβάλλουν υποχρεωτικά φορολογικές δηλώσεις έπρεπε να είχαν διασταυρώσει εάν τα έσοδα από τις δωρεές συμφωνούσαν με τα παραστατικά. Και κυρίως αν υπήρχαν εικονικά τιμολόγια ή παράνομες αναλήψεις μετρητών από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου για ίδιον όφελος. Αυτοί οι έλεγχοι δεν έγιναν ποτέ.

Αποτέλεσμα; Οι άθλιοι αυτοί απατεώνες που εκμεταλλεύονταν τόσο ξεδιάντροπα τον ανθρώπινο πόνο, και ειδικά των παιδιών, δρούσαν ανεξέλεγκτοι, μέχρι που μια μάνα (μάνα! Οχι φορέας από τους προαναφερόμενους) αποφάσισε να τους καταγγείλει, διότι έκλεβαν αυτά που προορίζονταν για το άρρωστο παιδί της.

Μήπως, κύριε Κυριάκο, ήρθε η ώρα να ασχοληθείτε σοβαρά με τις ΜΚΟ και το τι γίνεται σε αυτές;

«Μη δίνετε λεφτά»

Ο Αδωνις, πάντως, το ξεκαθάρισε χθες (στον ΑΝΤ1) – «μη δίνετε λεφτά», είπε στους φιλάνθρωπους πολίτες. Το κράτος παρέχει όλα τα φάρμακα δωρεάν, ακόμη και τα πιο ακριβά. Για να προσθέσει αμέσως μετά: «(Εγώ) κάθε φορά που βλέπω ερανικό λογαριασμό σε Twitter και Facebook το στέλνω στον εισαγγελέα. Δεν μπορείς να μαζεύεις λεφτά για θεραπεία στο εξωτερικό, τα έξοδα τα καλύπτει το κράτος. Ο μόνος λόγος να μην εγκρίνει η επιτροπή το αίτημα είναι οι γιατροί να πουν ότι αυτό καλύπτεται στην Ελλάδα».

Προφανώς τα παλικάρια από τη Θεσσαλονίκη είχαν βρει άλλη μέθοδο – πλησίαζαν, ας πούμε, επώνυμους (αθλητές, καλλιτέχνες, επιχειρηματίες) για να τους βάλουν στο φιλότιμο να καταθέσουν χρήματα στη ΜΚΟ, δηλαδή στο «ταμείο» για την προσωπική τους χλίδα…