Ο «φόρος Τέιλορ Σουίφτ» διχάζει τις ΗΠΑ

Το Ρόουντ Άιλαντ επιβάλλει νέα φορολογία στις πολυτελείς δεύτερες κατοικίες για τη χρηματοδότηση προσιτής στέγασης, όμως το μέτρο προκαλεί έντονες αντιδράσεις από χιλιάδες οικογένειες που διαθέτουν παραθεριστικά σπίτια εδώ και γενιές

Έντονες πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις προκαλεί στο Ρόουντ Άιλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών ένας νέος φόρος στις δεύτερες κατοικίες, ο οποίος έχει ήδη αποκτήσει το προσωνύμιο «φόρος Τέιλορ Σουίφτ», λόγω της πιο διάσημης ιδιοκτήτριας εξοχικής κατοικίας στην πολιτεία.

Από την 1η

Ιουλίου τέθηκε σε ισχύ νέα φορολογική ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία οι ιδιοκτήτες παραθεριστικών κατοικιών θα επιβαρύνονται με επιπλέον φόρο 5 δολαρίων για κάθε 1.000 δολάρια αντικειμενικής αξίας που υπερβαίνει το όριο του ενός εκατομμυρίου δολαρίων.

Το μέτρο είχε εγκριθεί από το τοπικό Κοινοβούλιο το προηγούμενο έτος και στόχος του είναι η συγκέντρωση πόρων για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων κατασκευής οικονομικά προσιτών κατοικιών, σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος στέγασης έχει εκτοξευθεί ακόμη και σε μικρές παραθαλάσσιες κοινότητες.

Η ονομασία «φόρος Τέιλορ Σουίφτ» προέκυψε επειδή η διάσημη Αμερικανίδα τραγουδίστρια διαθέτει πολυτελή έπαυλη στην περιοχή Watch Hill, η οποία αποτιμάται περίπου στα 28 εκατομμύρια δολάρια. Με βάση τη νέα νομοθεσία, εκτιμάται ότι θα κληθεί να καταβάλει επιπλέον φόρο περίπου 136.000 δολαρίων ετησίως.

REUTERS/CJ Gunther

Ωστόσο, η πραγματική πολιτική αντιπαράθεση δεν αφορά τους δισεκατομμυριούχους ή τους διάσημους ιδιοκτήτες πολυτελών κατοικιών.

Οι πιο έντονες αντιδράσεις προέρχονται από οικογένειες που διατηρούν μικρά παραθεριστικά σπίτια στις ακτές του Ρόουντ Άιλαντ εδώ και δεκαετίες, ακόμη και επί πολλές γενιές. Παρότι τα σπίτια αυτά είναι συχνά απλά και μικρών διαστάσεων, η εκρηκτική άνοδος των τιμών των ακινήτων στις παραθαλάσσιες περιοχές έχει εκτοξεύσει τις αντικειμενικές τους αξίες πάνω από το όριο του ενός εκατομμυρίου δολαρίων.

Έτσι, πολλοί ιδιοκτήτες υποστηρίζουν ότι αντιμετωπίζονται πλέον ως εύποροι φορολογούμενοι, ενώ στην πραγματικότητα διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία υψηλής αξίας μόνο λόγω της τοποθεσίας τους και όχι επειδή έχουν υψηλά εισοδήματα.

Οι τοπικές αρχές έχουν ήδη αποστείλει ειδοποιήσεις σε περισσότερους από 8.000 ιδιοκτήτες ακινήτων που ενδέχεται να υπαχθούν στο νέο καθεστώς. Για ορισμένους από αυτούς, οι συνολικές επιβαρύνσεις στον φόρο ακινήτων αναμένεται να αυξηθούν ακόμη και κατά 50% σε σχέση με τα προηγούμενα επίπεδα.

Οι υποστηρικτές του μέτρου υποστηρίζουν ότι όσοι διαθέτουν πολυτελείς ή ιδιαίτερα ακριβές δεύτερες κατοικίες μπορούν να συμβάλουν περισσότερο στη χρηματοδότηση της στεγαστικής πολιτικής, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου οι μόνιμοι κάτοικοι δυσκολεύονται ολοένα περισσότερο να αγοράσουν ή να νοικιάσουν κατοικία.

Από την άλλη πλευρά, οι επικριτές κάνουν λόγο για έναν άδικο φόρο που δεν λαμβάνει υπόψη τη φοροδοτική ικανότητα των ιδιοκτητών, αλλά βασίζεται αποκλειστικά στην εμπορική αξία των ακινήτων, η οποία έχει εκτιναχθεί λόγω της αυξημένης ζήτησης στις παραθαλάσσιες περιοχές.

Η υπόθεση αναδεικνύει ένα ευρύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλές πολιτείες των ΗΠΑ: την προσπάθεια εξεύρεσης πόρων για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης χωρίς να επιβαρυνθούν δυσανάλογα νοικοκυριά που διαθέτουν μεν ακίνητη περιουσία υψηλής αξίας, αλλά όχι αντίστοιχα υψηλά εισοδήματα.

Ο «φόρος Τέιλορ Σουίφτ» εξελίσσεται έτσι σε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της δύσκολης ισορροπίας ανάμεσα στην κοινωνική πολιτική, τη φορολογική δικαιοσύνη και την εκρηκτική άνοδο των τιμών των ακινήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες.