Νοικοκύρηδες και κακομοίρηδες

Ο Θεοχάρης (Χάρης για τους φίλους του, για να κάνει και ρίμα) Θεοχάρης είναι υφυπουργός Εξωτερικών, στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ο Θεοχάρης (μικρό, επώνυμο, όπως θέλετε χρησιμοποιήστε το), καλό παιδί κατά τα άλλα, έχει μια αριστοκρατική αντίληψη για την πολιτική. Κατ’ αυτόν τα κόμματα δεν έχουν ιδεολογικοπολιτικές διαφορές. Δεν έχουν καν ταξικές διαφορές. Αυτό που τα χαρακτηρίζει είναι το «πλούσιοι και φτωχοί». Οι «έχοντες και κατέχοντες» και οι άλλοι, αυτοί που όπως έλεγε κι η γιαγιά μου «δεν έχουν πού την κεφαλήν… πλύναι»!

Ο Θεοχάρης (όνομα και επώνυμο μαζί) έχει καταλήξει ότι τα κόμματα

είναι δύο ειδών: των «νοικοκυραίων», όπως η ΝουΔου, στην οποία τώρα αυτός ανήκει, έπειτα από μια ταραχώδη διαδρομή στην πολιτική, και των «κακομοίρηδων. Πού είναι όλοι οι υπόλοιποι, και εν προκειμένω το ΠΑΣΟΚ – διότι στην κόντρα που είχε με το στέλεχος του Κινήματος Τόνια Αντωνίου (στο κανάλι Action24), πομπωδώς και με πλήρη επίγνωση του τι έλεγε, ξεφούρνισε βαθυστόχαστη ανάλυση: «Εχουμε τα κόμματα που εκπροσωπούν τον κακομοίρη. Υπάρχουν όμως και νοικοκύρηδες. Δεν υπάρχουν μόνο κακομοίρηδες»!

Τόσο απλά, και τόσο απλουστευτικά…

Ηθελε να το παίξει Αδωνις

Ο Θεοχάρης λοιπόν (όνομα και επώνυμο μαζί), προφανώς είναι – και αυτός – λάτρης του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Οταν έλεγε αυτή τη βλακεία είχε στο μυαλό του, την κλασική ταινία «Ο εμίρης κι ο κακομοίρης», όπου ο φτωχός «κακομοίρης» (Γιώργος Πάντζας) ερωτεύεται την κόρη (Ελ. Προκοπίου) του εμίρη (Μίμη Φωτόπουλου), ο οποίος επισκέπτεται την Ελλάδα. Διαφορετικά, δεν βλέπω τον λόγο να βρίσει όλους τους υπόλοιπους. Εκτός κι αν είπε μέσα του, τώρα που ζορίζει το πράγμα στον νότιο τομέα της Β’ Αθήνας όπου εκλέγομαι, ας το παίξω λίγο Αδωνις. Ναι ρε φίλε, αλλά Αδωνις είναι ένας, κι αυτό που κάνει είναι μοναδικό – μετά το καλούπι έσπασε. Εσύ, με τι προσόντα;

Επειτα, δηλώνεις όσα δηλώνεις περί των κομμάτων που εκπροσωπούν τους «κακομοίρηδες», δεν φοβάσαι μη σε ρωτήσει κανείς, ρε Θεοχάρη το κόμμα που ίδρυσες, και στη συνέχεια σε… διέγραψε (πρωτοφανές!), «νοικοκύρηδες» εκπροσωπούσε ή «κακομοίρηδες»;

Υπενθυμίζω σχετικά ότι το παλικάρι ήταν για κανένα χρόνο (2015-2016) βουλευτής με το Ποτάμι, αλλά δεν έμεινε για πολύ εκεί. Ανεξαρτητοποιήθηκε, και ίδρυσε δικό του κόμμα που το ονόμασε «Δημοκρατική Ευθύνη», αυτοχρίστηκε αρχηγός, έφτιαξε και κάτι όργανα, αλλά στη συνέχεια τα… «όργανα» με το που κατάλαβαν περί τίνος επρόκειτο, τον… διέγραψαν! Και τι να κάνει κι αυτός, παρέμεινε για ένα διάστημα ανεξάρτητος βουλευτής και τον Δεκέμβριο του 2018 εντάχθηκε επίσημα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝουΔου, έπειτα από μια εμπνευσμένη πρωτοβουλία του προέδρου Κυριάκου του Α’. Σκέφτηκε ο αρχηγός, πού να τον αφήσω μόνο του, αυτόν τον «κακομοίρη» – να μου τον φάει κάνας… εμίρης; Ας τον πάρω μαζί μου. Και τον πήρε. Αυτό είναι όλο…

«Λουδοβίκεια» αντίληψη

Η περίπτωση Θεοχάρη, όπως και η περίπτωση Κουλκουδίνα βουλευτή Πιερίας (αυτός που μας συστήνει αφού δεν μας φτάνουν τα χρήματα για βενζίνη, να πάρουμε λεωφορείο να φτάσουμε… αύριο, στη δουλειά), όπως και η περίπτωση της φίλης μου της Σοφίας Βούλτεψη που ρωτούσε την άλλη αν έχει… πετρελαιοπηγές και ενδιαφέρεται για τις τιμές των καυσίμων, θα μπορούσε να δεχτεί κανείς ότι αποτελούν αποτέλεσμα της πίεσης που δέχονται οι βουλευτές της κυβερνώσας παράταξης στις δημόσιες εμφανίσεις τους. Θα μπορούσε επίσης να τους αναγνωρίσει ως ελαφρυντικό ότι εξαιτίας της πίεσης, πολλές φορές καταφεύγουν στην πρόκληση και την ένταση, για να ξεφύγουν. Ομως…

Κατ’ εμέ δεν είναι τίποτε περισσότερο από την έκφραση μιας γενικευμένης «λουδοβίκειας» αντίληψης που διέπει, οριζοντίως και καθέτως, τη ΝουΔου ότι και χάρη (Θεοχάρη) μας κάνουν, που μας κυβερνούν! Διότι υπήρχε – και υπάρχει ενδεχομένως – ο κίνδυνος να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας, τίποτε άπλυτοι «κακομοίρηδες»!

Μα δεν ντρέπονται; Αλήθεια το λέω.

Πορεία προς τον λαό

Από τη μια οι «νοικοκυραίοι» της ΝουΔου, που (Θεο)Χάρη μας κάνουν που μας κυβερνούν, κι από την άλλη ο… μεσσίας «ή εμείς ή κανείς» πρόεδρος Τσίπρας, ο οποίος σύμφωνα με τον συνάδελφο «Βηματοδότη», παρότι δεν τον… απασχολεί, αλίμονο, η πτωτική τάση του κόμματος ΕΛΑΣ του οποίου προΐσταται (ο Τσίπρας, όχι ο «Βηματοδότης»), αναμένεται να ξεκινήσει από τα μέσα Οκτωβρίου, έτσι για την… πλάκα του, περιοδείες ανά την επικράτεια. Θα πραγματοποιήσει περί τις δέκα μεγάλες περιοδείες σε έδρες περιφερειών μέχρι τα Χριστούγεννα, ενώ ενδιάμεσα, τίποτε Δευτερότριτα, προγραμματίζει περιοδείες και στην Αττική. Τόσο καλά πάει το κόμμα! Δηλαδή, αν δεν πήγαινε τόσο καλά, όσο πιστεύει ο αρχηγός, τι ακριβώς θα έκανε; Αναρωτιέμαι.

Η επίσημη εκδοχή που δίνεται πάντως, και την καταχωρίζω, όπως μου τη μετέφερε ένας δικός του, είναι πως «ο πρόεδρος θα επιδιώξει να δημιουργήσει συνθήκες πορείας προς τον λαό και στη διάρκεια της πορείας αυτής να αναθερμάνει τη σχέση του με τον κόσμο που τόσο τον στήριξε όλα αυτά τα χρόνια».

Τέλος πάντων, ο «ή εμείς ή κανείς» ξέρει, και ποιος είμαι εγώ εκείνος που θα αμφισβητήσει τις διαχρονικά «εξαιρετικές» του αποφάσεις και πρωτοβουλίες;

Στην Ηπειρο πάντως, από την οποία κι εκείνος κατάγεται κατά το ήμισυ, έχουμε την παροιμία «με τον ήλιο τα βγάζω, με τον ήλιο τα μπάζω, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;»…

Υποθέτω, θα την έχει ακούσει.

(Το κόμμα έπιασε ταβάνι, όσες περιοδείες και να κάνεις, μόνο προς τα κάτω θα κινείσαι πλέον…)

Εμφύλιος στην Ακρα Δεξιά

Και ενώ αυτά συμβαίνουν στα κόμματα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου, στη φασιστοναζιστική Δεξιά, έχουμε κανονική σφαγή! Η δημόσια εμφάνιση του φασιστοΗλία πρώην φιλοξενούμενου των φυλακών του Δομοκού, και η αναγγελία του ότι υποστηρίζει (δηλαδή, είναι δικό του, αλλά δεν το λέει) το κόμμα «Συμμαχία Ελλήνων», προκάλεσε την οργίλη αντίδραση του «φύρερ» Νίκου Μιχαλολιάκου. Ο «ιστορικός» αρχηγός της φασιστικής Χρυσής Αυγής, μάζεψε όσο κουράγιο του απομένει, λόγω της ασθένειάς του, και κατήγγειλε το άλλοτε αγαπημένο του «παιδί» με τα πιο σκληρά λόγια. Σε συνέντευξη που παραχώρησε (στην «Ελεύθερη Ωρα») δήλωσε ότι το «κόμμα» Κασιδιάρη είναι «ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα»!!

Η έκρηξη του «φύρερ» απ’ ό,τι κατάλαβα, πρέπει να αποδοθεί στο ότι ο φασιστοΗλίας δεν τον σεβάστηκε, ούτε τον καιρό της φυλακής, ούτε αργότερα, αλλά προσπάθησε να τον υπερκεράσει και να του πάρει το κόμμα.

Εχουν και τα φασισταριά τα προβλήματά τους, τι άλλο να πω κι εγώ…

Αποχαιρετισμός

Ενας τεράστιος δημοσιογράφος, ο Κύριος Γιάννης Μαρίνος, αποχαιρέτησε χθες το αναγνωστικό του κοινό, και τη δημοσιογραφία, με ένα εξαιρετικό άρθρο στο «ΒΗΜΑ της Κυριακής», του οποίου υπήρξε αρθρογράφος επί δεκαετίες. Ο Κύριος Μαρίνος, με τη ρηξικέλευθη γραφή, και πάντα στη σωστή πλευρά της ιστορίας, ο οποίος διετέλεσε επί 30 χρόνια και πλέον διευθυντής του «Οικονομικού Ταχυδρόμου», αποχαιρέτησε τους αναγνώστες του έπειτα από 61 χρόνια διαρκούς επαφής μαζί τους. Στο αποχαιρετιστήριο, ιδιαίτερα συγκινητικό, κείμενό του εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς αυτούς και υπογράμμισε τη διαχρονική ελευθερία που είχε όλα αυτά τα χρόνια να εκφράζει τις απόψεις του, μέσα από τα έντυπα του Συγκροτήματος. Δήλωσε ευτυχής επειδή υπηρέτησε ένα επάγγελμα που αγαπούσε, απέδωσε δε την απόφασή του να διακόψει οριστικά τη σχέση του με τη δημοσιογραφία στην ηλικία του, αλλά και στη σταθερή υποχρέωση της κυριακάτικης αρθρογραφίας.

Θα μας λείψει.