Νίκος Χριστοδουλίδης

Χρειάστηκε τέσσερα εικοσιτετράωρα από τη μέρα που το βίντεο έγινε viral για να μιλήσει. O Νίκος Χριστοδουλίδης εμφανίστηκε μπροστά σε δημοσιογράφους τη Δευτέρα και δήλωσε πως δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Εδειξε τα χέρια του στις κάμερες, για να τονίσει πως είναι καθαρά, και κάλεσε όποιον έχει στοιχεία για άμεσο ή έμμεσο χρηματισμό του να τα καταθέσει στις αρμόδιες Αρχές. Βέβαια, αυτή δεν είναι η μοναδική δυνατή σκηνή του πολιτικού θρίλερ που παρακολουθεί η Λευκωσία από την επομένη της ανάληψης της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Το σκάνδαλο έχει ήδη προκαλέσει

την παραίτηση του «δεξιού» του «χεριού» αλλά και της συζύγου του από τον Ανεξάρτητο Φορέα Κοινωνικής Στήριξης, ενώ όλοι αναζητούν τους σεναριογράφους του – με πολλούς να «ακούνε» την πιθανότητα ρωσικής υβριδικής επίθεσης.

Οι μυστικές υπηρεσίες ΗΠΑ, Ισραήλ, Βρετανίας και Γαλλίας έχουν λάβει αίτημα να βοηθήσουν στις έρευνες. Μέχρι να αποφανθούν, όμως, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την απάντηση σε ένα ερώτημα που απασχολεί εξίσου την κυπριακή πολιτική σκηνή: ποιο θα είναι το μέλλον του προέδρου που δεν έχει πίσω του έναν κομματικό μηχανισμό (γιατί είχε φροντίσει να διχάσει τον ΔΗΣΥ, το κόμμα στο οποίο ανήκε ώσπου να κατέβει απέναντι στον επίσημο υποψήφιό του); Θα επανεκλεγεί το 2028 ή όχι;

Σύμφωνα με γνώστη της Μεγαλονήσου, ούτε πολιτικοί του αντίπαλοι δεν έχουν θέσει θέμα απομάκρυνσης του ίδιου από το Παλάτι (όπως αποκαλείται εκεί το προεδρικό μέγαρο). Οχι γιατί τον θεωρούν – σαν τους φίλους του – μεταρρυθμιστή και οργανωτικό ή του αναγνωρίζουν πως έφερε με τις πολιτικές του οκτώ αναβαθμίσεις της οικονομίας.

Ούτε επειδή πιστεύουν ότι έχει καλές σχέσεις με τις Βρυξέλλες, σαν τους φαν του, ή κρίνουν πως έχει γνώση της διεθνούς σκηνής και πολιτικό αισθητήριο, όπως έλληνες αξιωματούχοι που τον ξέρουν. Αλλά, κατά την ερμηνεία της προαναφερθείσας πηγής, γιατί ψυχανεμίζονται ότι η κοινή γνώμη έχει εκλάβει το τάιμινγκ της δημοσίευσης του αμφιλεγόμενου οπτικοακουστικού υλικού ως ύποπτο – σαν μια απόπειρα να μουτζουρωθεί η εικόνα της Κύπρου τη στιγμή που πέφτουν πάνω της όλα τα ευρωπαϊκά φώτα, δηλαδή.

… Ανάποδη

Η παραπάνω ανάλυση λαμβάνει υπόψη την κριτική την οποία δέχεται από τότε που ανέλαβε. «Τον βαράνε συνέχεια», εξηγεί μελετητής της κυπριακής πολιτικής επικαιρότητας. «Του καταλογίζουν συχνά πως δεν ενημερώνει τα κόμματα ή ότι κάνει πολιτική μόνος του».

Οπως είναι αναμενόμενο, πρώην σύντροφοί του είναι απ’ τους πιο σκληρούς. Στους κόλπους του ΔΗΣΥ, άλλωστε, αρκετοί τον έβλεπαν από την προεκλογική περίοδο του 2022 σαν «προδότη», ισχυριζόμενοι ότι έβαλε την προσωπική του φιλοδοξία πάνω από το συμφέρον του κόμματος.

Στην τελευταία προεδρική αναμέτρηση, η πλειονότητα του εκλογικού σώματος – σύμφωνα με αναλυτές – διάλεξε το μικρότερο κακό. Μάλιστα, η έκπληξη της πρώτης Κυριακής, ο υποψήφιος που στήριξε το ΑΚΕΛ και πέρασε στον β’ γύρο, εκτιμάται ότι ανάγκασε μερίδα της βάσης του μεγαλύτερου κεντροδεξιού κόμματος να το ρίξει στον «αποστάτη».

Σήμερα, παρατηρητές των κυπριακών πολιτικών πραγμάτων στοιχηματίζουν ότι ένα διόλου ευκαταφρόνητο μέρος των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ συγκαταλέγεται πια στους υποστηρικτές του. Ωστόσο, όπως συμπληρώνουν, δεν του έχουν δώσει λευκή επιταγή.

Στα πολιτικά πηγαδάκια των Κυπραίων κυκλοφορούν παράπονα γι΄αυτόν. Οταν διατυπώνονται κομψά, τον περιγράφουν ως ξεροκέφαλο και παρορμητικό, που υπερεκτιμά τις δυνατότητές του. Αυτή την περίοδο, λέγεται ευκολότερα σε κατ΄ιδίαν συζητήσεις κάτι που ψιθυριζόταν νωρίτερα: πως «βασιζόταν απόλυτα στον Πάμπο» (όπου Πάμπος, ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους, πρώην πια διευθυντής του Γραφείου του ΠτΔ, η συμβουλή του οποίου φέρεται να βάραινε πάντα στο μυαλό του, σε αντίθεση με εκείνες άλλων συνεργατών του).

Ο ίδιος, πάντως, από την αρχή της θητείας του – που είχε επισημανθεί ότι δεν εκπέμπει μήνυμα αξιοκρατίας η τοποθέτηση του μπατζανάκη του στη συγκεκριμένη θέση – δικαιολογούσε την επιλογή ενός δικού του ανθρώπου ως απόλυτα θεμιτή, δεδομένων των καθηκόντων κάθε εξ απορρήτων.

Παρ’ όλα αυτά, για όποιους κοιτάζουν τη μεγάλη εικόνα των village politics, το βίντεο-γκέιτ υπογραμμίζει κι ένα δομικό πρόβλημα της Κυπριακής Δημοκρατίας: τις υπερεξουσίες του προέδρου ως θεσμού. Για ποιο λόγο; Επειδή η πολιτική προσωπικότητα του Χριστοδουλίδη – όπως σκιαγραφείται τόσο από τους απέναντί του όσο κι απ’ αυτούς που είναι θετικά διακείμενοι – δείχνει τα μειονεκτήματα ενός συστήματος στο οποίο αποφασίζει για τόσα πολλά μόνο ένας.