Μουντιάλ 2026: «Είμαστε άνθρωποι»

Τα γαλλικά Μέσα και όχι μόνο είχαν κατακεραυνώσει τη γαλλική ομάδα από το… ημίχρονο όταν και έχανε με 4-0 δείχνοντας ότι είχε μείνει στον χαμένο ημιτελικό με την Ισπανία και δεν είχε μπορέσει να συνέλθει.

Ο Κιλιάν Εμπαπέ, που εκμεταλλεύτηκε έναν εντελώς ελεύθερο και αδιάφορο αγώνα για να σημειώσει 2 γκολ και να περάσει στην κορυφή των σκόρερ όλων των εποχών σε Μουντιάλ με 22 γκολ (θα έχει την ευκαιρία να αυξήσει το ρεκόρ του αφού έχει μπροστά του τουλάχιστον άλλες

«Στο πρώτο ημίχρονο, δεν μπορώ να καταλάβω όσους λένε ότι κοροϊδεύαμε κι ότι δεν σεβαστήκαμε τη φανέλα. Θα έλεγα, αντίθετα, ότι ήμασταν απλώς άνθρωποι. Μερικές φορές δεν έχουμε την πολυτέλεια να κρινόμαστε ως άνθρωποι. Δυστυχώς, είχαμε μείνει εντελώς άναυδοι.

Μας έδωσαν ένα γερό «χαστούκι». Στο δεύτερο ημίχρονο γίναμε ξανά παίκτες κορυφαίου επιπέδου, σαν μηχανές που δεν έχουν πια συναισθήματα» είπε χαρακτηριστικά ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών που μάλιστα έγινε ο πρώτος μετά τον Γκερντ Μίλερ το 1970 (που είχε 10 γκολ) που σημειώνει διψήφιο αριθμό τερμάτων σε μια διοργάνωση (10). Ο συμπατριώτης του Ζιστ Φοντέν έχει το ρεκόρ (13) από το 1958 ενώ ο Ούγγρος Σάντορ Κότσις είχε 11 το 1954.

«Απλώς προσπαθώ να βοηθήσω την ομάδα μου να κερδίσει. Το να σκοράρεις πολλά γκολ σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο σε βοηθά να εξελιχθείς σε ορισμένους τομείς. Θα προτιμούσα να μην ήμουν ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών και να έπαιζα στον τελικό.

Είναι ωραίο για την κληρονομιά μου, αλλά δεν είναι το πρώτο πράγμα στο μυαλό μου» είπε με ειλικρίνεια ο Κιλιάν Εμπαπέ που αγκάλιασε θερμά τον Ντιντιέ Ντεσάν, όπως και όλοι οι παίκτες του που ύστερα από 4 Μουντιάλ και 26 αγώνες (μοναδικό ρεκόρ καθώς άφησε πίσω του τον Γερμανό Χέλμουτ Σεν με 25 και τον Βραζιλιάνο Κάρλος Αλμπέρτο Παρέιρα με 23 αλλά σε περισσότερες από μία εθνικές ομάδες).

Ο γάλλος τεχνικός παραδίδει τη σκυτάλη στον Ζινεντίν Ζιντάν ύστερα από 14 χρόνια στο τιμόνι με την κατάκτηση ενός Μουντιάλ (2018) και συμμετοχή σε τελικούς Μουντιάλ (2022) και Euro (2016).

«Ξεκίνησα το 2012, βάζοντας την εθνική ομάδα της Γαλλίας πάνω από οτιδήποτε άλλο. Αυτό είπα και στους παίκτες στο τέλος. Μπορεί να πάνε στους μεγαλύτερους συλλόγους του κόσμου, αλλά δεν υπάρχει τίποτα, απολύτως τίποτα καλύτερο από την Εθνική.

Είμαι υπερήφανος που τους υπηρέτησα για τόσο καιρό και που άφησα αυτή την ομάδα στην κορυφή, αν και σίγουρα όχι στο ψηλότερο σκαλί. Τους εύχομαι τα καλύτερα και συνεχή επιτυχία. Νιώθω ότι έδωσα πολλά.

Υπάρχουν φανταστικοί παίκτες στην ομάδα αυτή. Ολα είναι έτοιμα ώστε αυτή η ομάδα να παραμείνει στο υψηλότερο επίπεδο. Εύχομαι σε αυτούς και στον διάδοχό μου το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι, όπως είπα, πλέον θα είμαι ένας σιωπηλός υποστηρικτής της Εθνικής Γαλλίας» είπε ο τεχνικός των Μπλε στην τελευταία του παρουσία στον πάγκο.

Πάντως είναι χαρακτηριστικό ότι αυτό το αμυντικό μπλακάουτ που έπαθε η Γαλλία στο πρώτο ημίχρονο και έχανε με 4-0 είχε να συμβεί στους Μπλε πάνω από μισό αιώνα και μάλιστα έγινε για μόλις τρίτη φορά στην ιστορία της εθνικής τους ομάδας.

H Γαλλία λοιπόν στον μακρινό Νοέμβριο του 1953 σε ένα φιλικό προετοιμασίας για το Μουντιάλ του 1954 με τη διοργανώτρια Ελβετία βρέθηκε να χάνει με 4-1 στο ημίχρονο και το τελικό σκορ ήταν 4-2 υπέρ των Ελβετών. Η δεύτερη φορά που η γαλλική εθνική ομάδα δέχτηκε 4 γκολ στο ημίχρονο ήταν τον Απρίλιο του 1968 από τη Γιουγκοσλαβία στα προκριματικά προς το Euro του 1968, τα τελικά του οποίου (άτυπο φάιναλ φορ) θα φιλοξενούσε η Ιταλία.

Στον πρώτο προημιτελικό στο Βελοντρόμ της Μασσαλίας, Γαλλία και Γιουγκοσλαβία ήρθαν ισόπαλες 1-1 και όλα θα κρίνονταν στον επαναληπτικό του Βελιγραδίου στο γήπεδο της Παρτιζάν.

Πριν καλά καλά οι Γάλλοι καταλάβουν τι συμβαίνει οι Γιουγκοσλάβοι με δύο γκολ του Πέτκοβιτς (3′ και 33′) και από ένα του Μούσεμιτς (12′) και του Τζάιτς (24′) προηγήθηκαν με 4-0 και έκλεισαν το ημίχρονο με 4-1 έχοντας «κλειδώσει» την πρόκριση για την τελική φάση. Τελικά νίκησαν με 5-1 και έφτασαν μέχρι τον τελικό (απέκλεισαν την Αγγλία στα ημιτελικά με 1-0) όπου έχασαν στον επαναληπτικό τελικό το τρόπαιο από την Ιταλία.