Μίσος και βλακεία

Ορισμένα πράγματα έχουν τόση δύναμη, ώστε από μόνα τους φτάνουν για να εξηγήσουν την κατάσταση. Το γεγονός, ας πούμε, ότι κατά την προσαγωγή στον εισαγγελέα των συλληφθέντων τρομοκρατών στη Θεσσαλονίκη, είχαν ήδη οργανωθεί οι «αλληλέγγυοι» και περίμεναν, για να συμπαρασταθούν. Σε ένα μάλιστα από τα κουρελοειδή πανό που είχαν υψώσει, το σύνθημα κατέληγε με τη φράση «κάτω τα χέρια από τα συντρόφια μας»! (Στο συμπεριληπτικό ουδέτερο γένος, ασφαλώς). Εχει σημασία ότι αυτά τα όντα δεν αμφισβητούσαν τον χαρακτήρα

του εγκλήματος, όπως έκανε λ.χ. η Ζωή Κωνσταντοπούλου, που απέδωσε την εμπρηστική επίθεση και τον φρικτό θάνατο της Βάγιας Νέστορα σε προβοκάτσια. Αυτά τα πλάσματα είχαν μαζευτεί εκεί, για να υποστηρίξουν τους εγκληματίες. Όταν βλέπεις το βάθος του μίσους και της βλακείας τους, αντιλαμβάνεσαι ότι τα «παιδιά» δεν στέκουν καλά στα μυαλά τους. Στην καλύτερη περίπτωση, μιλάμε για κοινωνιοπαθείς που δεν κρύβονται.

Όσο για τη βλακεία τους, την πιστοποιεί η παράλειψη που οδήγησε στην ταυτοποίηση και τη σύλληψή τους: είχαν αγνοήσει εντελώς τις ιδιωτικές κάμερες ασφαλείας, που κατέγραψαν τις κινήσεις τους. Σημειώστε δε ότι η εμπρηστική επίθεση ήταν οργανωμένη (είχαν κρησφύγετο κ.λπ.), δεν ήταν μια αυθόρμητη πράξη, έπειτα από ένα πάρτι με μπίρες σε κάποια κατάληψη· είχαν και σχέδιο οι αθεόφοβοι! Φαίνεται ότι, επειδή στον δικό τους τον κόσμο οι κάμερες είναι απαγορευμένες, φαντάστηκαν ότι το ίδιο είναι και στον πραγματικό κόσμο. Τρομάζεις με το μέγεθος της βλακείας, αλλά και με το αποτρόπαιο κόστος της, όταν σκέφτεσαι ότι μια γυναίκα κάηκε ζωντανή.

Ίσως θα άξιζε τον κόπο, αν η Αστυνομία αναζητούσε μέσω του υλικού των καμερών και τα καλόπαιδα εκείνα που ξημερώματα Κυριακής έγραψαν τα συνθήματα «Θάνατος στη ΝΔ» και «Γκαζάκια στα σπίτια σας» έξω από το σπίτι όπου διαμένει η υφυπουργός Σέβη Βολουδάκη με τα παιδιά της. Δεν θα είναι δύσκολο, γιατί φαντάζομαι ότι η κ. Βολουδάκη θα μένει κάπου στα βόρεια προάστια, όπου οι κάμερες αφθονούν. Θα είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, αν οι δράστες του βανδαλισμού κληθούν να εξηγήσουν στις Αρχές τι εννοούσαν και γιατί το έγραψαν. Παρουσία των κηδεμόνων τους, εννοείται…

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑ

Και μόνο η σύμπτωση ότι οι φερόμενοι ως δράστες για το έγκλημα της MARFIN συνελήφθησαν (έπειτα από 16 χρόνια μάλιστα) την ίδια μέρα με τα «συντρόφια» που έκαψαν τη Βάγια Νέστορα προκαλεί απορία και ερεθίζει την καχυποψία, όπως άλλωστε κάθε άλλη εντυπωσιακή σύμπτωση. Όσο για την έκταση της καχυποψίας στην ελληνική κοινωνία, αρκεί η υπενθύμιση της ύπαρξης εκείνου του 30%, που πιστεύουν ότι μας ψεκάζουν. Από τα όσα έχουν δει μέχρι τώρα το φως της δημοσιότητας, σχετικά με την ταυτοποίηση των δραστών, είναι φανερό ότι δεν υπάρχει καμία επικοινωνιακή επεξεργασία των στοιχείων που διοχετεύονται στη δημοσιότητα. Δεν προκύπτει συνεκτικό αφήγημα και πρέπει οπωσδήποτε να υπάρξει, ώστε να δοθούν απαντήσεις στα ερωτήματα που αιωρούνται αναπάντητα.

Μπορώ να καταλάβω, λ.χ., ότι τώρα η έρευνα διέθετε τρεις παράγοντες, που ως τώρα δεν υπήρχαν και προφανώς έκαναν τη διαφορά: Πρώτον, πολιτική βούληση στην ηγεσία. Δεύτερον, συγκροτημένη και σοβαρή υπηρεσία για την εξιχνίαση των σοβαρών εγκλημάτων (την οποία μειώνουμε με τον επαρχιωτισμό μας, όταν την αποκαλούμε ανοήτως «ελληνικό FBI»). Τρίτον, σύγχρονα τεχνολογικά μέσα υψηλών δυνατοτήτων. Όλα αυτά όμως δεν φτάνουν από μόνα τους, για να εξηγήσουν πώς πέρασαν τόσα χρόνια απραξίας ή άκαρπων αναζητήσεων για το έγκλημα. Έπειτα, πρέπει να δοθεί μια λογική εξήγηση για το μυστηριώδες «ανώνυμο mail» που έλαβε η Αστυνομία τον περασμένο Απρίλιο και στο οποίο κατονομάζονται οι συλληφθέντες. Κατ’ αρχάς, τι πάει να πει «ανώνυμο»; Ανυπόγραφο μπορεί να είναι, διεύθυνση όμως έχει και ανιχνεύεται, ιδίως αν ο παραλήπτης είναι η Αστυνομία. Αν υπάρχουν λόγοι που δεν επιτρέπουν στην Αστυνομία να αποκαλύψει τις λεπτομέρειες γύρω από το επίμαχο ηλεκτρονικό μήνυμα, τότε γιατί το είπαν στους δημοσιογράφους;

Έχω την εντύπωση ότι το «χύμα» δεν είναι η κατάλληλη προσέγγιση στην ενημέρωση από πλευράς της Αστυνομίας, ειδικά για το συγκεκριμένο θέμα. Το έγκλημα της MARFIN είναι η πράξη που συμπυκνώνει με τον πλέον ακραίο και τραγικό τρόπο τη σύγκρουση των παθών, των πεποιθήσεων και των αυταπατών εκείνης της τρομερής εποχής και όσο δεν αποδίδεται δικαιοσύνη, παραμένει, ως πληγή. Για τον λόγο αυτό, είναι απαραίτητη η σοβαρή ενημέρωση για το θέμα από την πλευρά των Αρχών.