Μια απ’ τα ίδια αλλά… χειρότερα

19:40 29/7/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Αν υπάρχει ένας κινηματογραφικός τίτλος που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την ίδια την ταινία, αυτός δεν μπορεί παρά να είναι ο «Spider-Man: Καινούργια μέρα» (Spider-Man: Brand New Day, ΗΠΑ, 2026) που από σήμερα Τετάρτη, μία ημέρα πριν από την καθιερωμένη Πέμπτη, ανοίγει σε εκατοντάδες σινεμά του πανελληνίου.

Αλλά τι καινούργια μέρα και κουραφέξαλα; Αν ένα πράγμα στα σίγουρα νιώθεις παρακολουθώντας την ταινία που σκηνοθέτησε ο Ντέστιν Ντάνιελ Κρέτον, είναι

να επαναλαμβάνονται τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια που έχεις δει και ξαναδεί και ξαναδεί σε τόσες και τόσες ταινίες από τότε που ο Σαμ Ράιμι γύρισε τον πρώτο Spider-Man του κινηματογράφου πίσω στο 2002 (ο οποίος Spider-Man – κακά τα ψέματα – παραμένει και ο καλύτερος όλων των ταινιών που έχουν γυριστεί μέχρι σήμερα).

Σε αυτή την «καινούργια μέρα» η Νέα Υόρκη ουκ ολίγες φορές θα ξαναγίνει σκόνη (απορείς δηλαδή πότε προλαβαίνουν και την ξαναχτίζουν), αποδεικνύοντας ότι η «καινούργια μέρα» δεν είναι παρά μια επανάληψη του θριάμβου της τσακισμένης λαμαρίνας και των γκρεμισμένων κτιρίων των προηγούμενων ταινιών, κάτι που με τη σειρά του υπογραμμίζει τη σπατάλη εκατομμυρίων δολαρίων στον βωμό ενός αφόρητα ίδιου θεάματος, άδειου, ανούσιου και (κυρίως) κινηματογραφικά χιλιοειπωμένου.

Φυσικά όλα αυτά ουδένα προβληματισμό θα προκαλέσουν στους φαν του Spider-Man, στους οποίους, κατά κύριο λόγο, η ταινία απευθύνεται, επειδή για εκείνους κατά κύριο λόγο γυρίστηκε. Και μιλάμε για εκατομμύρια φαν. Αλλά και πάλι, δεν μπορείς παρά να εντοπίσεις την αδυναμία των σεναριογράφων Κρις Μακ Κένα, Ερικ Σόμερς και Τζάστιν Κουρίτζκες να δώσουν μια νέα πνοή στον ήρωα της Marvel που έχει μεταλλαχθεί σε υπεράνθρωπο μετά το τσίμπημα μιας ραδιενεργούς αράχνης. Αντιθέτως επιλέγοντας την ασφαλή οδό της απόλυτης καταστροφής, τα νεύρα σου γίνονται ρετάλια.

Ξενέρωτο love story και ενδιαφέρον «κακό»

Ακόμα και το love story που βρίσκεται στον πυρήνα της ιστορίας, με τον Πίτερ Πάρκερ / Spider- Man (Τομ Χόλαντ) να αγκαλιάζει ξανά την πρώτη και μοναδική του αγάπη, την MJ (Ζεντάγια), είναι ξενέρωτο και corny με το ζευγάρι να κάνει ιπτάμενες βόλτες γύρω από τους ουρανοξύστες όπως ο Σούπερμαν έκανε με το δικό του αμόρε, τη Λόις Λέιν. H αφέλεια πίσω από το όλο εγχείρημα αγγίζει κυριολεκτικά τα ουράνια· εκεί από όπου ξεκινούν οι επελάσεις του Spider-Man για να σώσει τον κόσμο.

Το μόνο ίσως ενδιαφέρον εύρημα στην όλη ιστορία είναι το πρόσωπο του «κακού», το οποίο βρίσκεται στο «πνεύμα», δεν φαίνεται. Το κακό εδώ είναι, λέει, μια οντότητα που έχει την ικανότητα να εισχωρεί στον οποιονδήποτε με αποτέλεσμα ο Spider-Man να βρίσκεται αντιμέτωπος διαρκώς με εχθρούς που αυτή τη φορά μπορεί να είναι από περαστικούς στον δρόμο μέχρι ακόμα και η MJ. Αυτή η κατάσταση κινεί κάπως το ενδιαφέρον, στο πλαίσιο πάντα της ποπ κορν φαντασίας, στην οποία ανήκει η μετριότατη αυτή ταινία. Επίσης, ένας ηθοποιός που μπορεί να κάνει πάντα τη διαφορά σε αυτούς τους κινηματογραφικούς κλώνους είναι ο Μαρκ Ράφαλο, ο οποίος υποδύεται τον Χουλκ που ως άνθρωπος είναι καθηγητής Πανεπιστημίου. Σε μια σκηνή τον βλέπουμε να δίνει επιστημονικές εξηγήσεις στον Πίτερ Πάρκερ και αυτή η σκηνή ίσως να είναι η καλύτερη της ταινίας. Γιατί είναι η πιο ανθρώπινη.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords