Μεταγραφή ουσίας στο ΠΑΣΟΚ

Μια χαρά το πάει ο Ανδρουλάκης. Αναδεικνύεται σε «κυνηγό κεφαλών», και μάλιστα με καλές επιδόσεις. Χθες, πήρε στο ΠΑΣΟΚ τον καθηγητή Ιατρικής (με σημαντικό έργο…) βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης Μανώλη Χουρδάκη. Ο οποίος Χουρδάκης είχε μια «αξιοσημείωτη» διαδρομή. Εξελέγη, μαζί με τη μαμά του κυρία Παπαϊωάννου, βουλευτής με το κόμμα της προέδρου μπλα… μπλα… μπλα… Ζωής.

Εμεινε εκεί περί τα δύο χρόνια – τόσο άντεξε ο άνθρωπος,

πρόκειται για ήρωα δηλαδή – και εν συνεχεία πήρε τη μαμά του και των ομματιών του και αποχώρησε (δρομέως, κατά πληροφορίες). Εν συνεχεία βρήκε φιλόξενη αγκαλιά στο κόμμα Κίνημα Δημοκρατίας (και αργότερα Δημοκράτες) του προέδρου Στέφανου Κασσελάκη. Εκεί, έκανε μια μικρή καριέρα ως εκπρόσωπος του κόμματος και κατόπιν, διαπιστώνοντας ότι τα πράγματα δεν είναι ευοίωνα, αποχώρησε για να ρίξει γέφυρες στο ΠΑΣΟΚ. Στην άλλη πλευρά της όχθης βρέθηκαν χέρια και τις υποδέχτηκαν αυτές τις γέφυρες. Και από χθες είναι το 33ο μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος.

Μου έστελνε τις ανακοινώσεις του, σε όλη αυτή τη διαδρομή. Είναι κινητικός, ανοίγει θέματα, έχει μια εξειδίκευση στο δημογραφικό, και γενικώς από το ’23 που εξελέγη προσπάθησε να ανταποκριθεί επαρκώς στον ρόλο του βουλευτή. Δεν είναι κακή περίπτωση ο κ. Χουρδάκης…

Ανοιχτές πόρτες στη Χαριλάου Τρικούπη

Αλλά ο «headhunter» Ανδρουλάκης δεν πρόκειται να σταματήσει στην περίπτωση Χουρδάκη. Υπάρχει κόσμος που περιμένει ένα νεύμα για να ενταχθεί στο ΠΑΣΟΚ, και είναι αρκετός ο κόσμος αυτός. Ειδικά από τον ΣΥΡΙΖΑ, που διαλύεται στα εξ ων συνετέθη, παρά τις προσπάθειες της προέδρου Ρένας να διατηρήσει μια Κοινοβουλευτική Ομάδα, έστω στα όρια που καθορίζει ο Κανονισμός της Βουλής.

Από τη Νίνα Κασιμάτη και τη Γιώτα Πούλου μέχρι τον ναύαρχο Αποστολάκη, τη Θεοδώρα Τζάκρη, την Κυριακή Μάλαμα, τη Μυρτώ Κοροβέση, ένας δυο από τη Νέα Αριστερά κ.λπ., αλλά και πολλοί πρώην βουλευτές, βρίσκονται σε επαφή με το ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να ενταχθούν στο κόμμα. Πότε θα συμβεί αυτό; Το επόμενο διάστημα. Αλλά όχι συντεταγμένα, ούτε μαζικά. Ενας ένας με τη σειρά, και με αυστηρά κριτήρια, δεν θα πάρουν, στην τελική, όποιον περνάει στο πεζοδρόμιο της Χαρ. Τρικούπη. Επί παραδείγματι, να μην έχει, ας πούμε, βρίσει σκαιά το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του.

Ετσι έχουμε το φαινόμενο ένας να ανοίγει τις πόρτες του κόμματός του (ο Ανδρουλάκης) κι ένας άλλος (ο Τσίπρας) να τις κρατάει ερμητικά κλειστές, λες και δεν αρχηγεύει σε κόμμα, αλλά είναι… ηγούμενος σε… μοναστήρι φραγκισκανών μοναχών!

Ετσι να συνεχίσει, και θα πάει (και θα φάει) καλά…

Οι 100 νέοι δήμοι του Τσίπρα

Η ίδια η προεδράρα Τσίπρας παρουσίασε το νέο μοντέλο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση σε μια εκδήλωση στο Σεράφειο, αποδεικνύοντας ότι θα χρειαστεί να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια για να πείσει τον κόσμο ότι εκπροσωπεί κάτι καινούργιο. Διότι όσα είπε, για πόρους, χρηματοδότηση, ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με νέους θεσμούς, διεύρυνση αρμοδιοτήτων κ.λπ., δεν ήταν παρά χιλιοειπωμένα και χιλιομασημένα πράγματα, τα οποία οι πολίτες έχουν ακούσει πολλές φορές κατά το παρελθόν. Το μόνο καινούργιο που είπε είναι ότι θα αλλάξει τον σημερινό χάρτη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την ίδρυση τουλάχιστον 100 δήμων – φαντάζομαι, κάνοντας κάποιου είδους ανακατανομή των ήδη υπαρχόντων δήμων, όπως αυτοί καθορίστηκαν με τον «Καλλικράτη» (άλλο ένα έργο ΠΑΣΟΚ, να τα λέμε κι αυτά). Δεν βλέπω κάτι άλλο…

Μυρίζει… ρουσφετοεπανίδρυση

Εκείνος ο «Καλλικράτης» που πέρασε διά πυρός και σιδήρου για να καθιερωθεί, τα κατάφερε, επειδή η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου συγκρούστηκε με ένα πλήθος τοπικών συμφερόντων και παραγόντων και δεν οπισθοχώρησε στις πιέσεις. 325 δήμους περιείχε η διοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου αυτού και για 15 χρόνια λειτούργησε και λειτουργεί άψογα.

Τώρα, ο «εντιμότερος» στο χιλιοστό πρόεδρος Τσίπρας επιδιώκει τους σημερινούς 332 καλλικρατικούς δήμους (στο μεταξύ, ως πρωθυπουργός, τους είχε αυξήσει κατά 7, «σπάζοντας» νησιωτικούς δήμους όπως η Λέσβος – με τη… Μυτιλήνη δεν ασχολήθηκε περιέργως… -, η Κέρκυρα, η Κεφαλονιά, η Σάμος) να τους… αυξήσει κατά 100 τουλάχιστον και να τους φτάσει έτσι στους 432 ή μπορεί και στους 500, ποιος ξέρει!..

Κανονικός «καλοχαιρέτας», ο άνθρωπος…

(Το ρουσφέτι, του ρουσφετιού, το ρουσφέτι, ω ρουσφέτι. Τα ρουσφέτια, των ρουσφετιών, τα ρουσφέτια, ω ρουσφέτια!!!)

Καλλικράτης Vs Αριστοτέλη

Η μεγάλη πλάκα είναι ότι αυτό το σχέδιο για τη ρουσφετοεπανίδρυση τουλάχιστον 100 δήμων, οι οποίοι είχαν συνενωθεί με άλλους στο πλαίσιο του «Καλλικράτη», αποφάσισε να το βαφτίσει «Σχέδιο Αριστοτέλης»!!!

Είχε καμιά σχέση ο μεγάλος σταγειρίτης φιλόσοφος με δήμους και κοινότητες; Ηταν, ας πούμε, μηχανικός ή πολεοδόμος; Εστω αρχιτέκτονας; Τίποτε από όλα αυτά. Φιλόσοφος ήταν, αλλά προφανέστατα ο γνωστός για την… ευρυμάθειά του αρχηγός έδωσε στο σχέδιο ένα όνομα, της κατηγορίας «ό,τι του κατέβει»!

Ο Καλλικράτης τουλάχιστον ήταν διάσημος αρχιτέκτονας της εποχής του, συνεργάστηκε με τον Ικτίνο στην οικοδόμηση του Παρθενώνα, σχεδίασε τα περίφημα Μακρά Τείχη και το τείχος γύρω από την Ακρόπολη, έχτισε ναούς, και γενικά θεωρείται ως ο κορυφαίος κατασκευαστής δημόσιων έργων εκείνης της περιόδου.

Ο Αριστοτέλης δεν είχε καμία συνάφεια με τις κατασκευές και είχε αφιερωθεί στη διδασκαλία και τη φιλοσοφία. Πού κολλάει εδώ το όνομά του, στο ρουσφετοσχέδιο για την αύξηση των δήμων; Μόνο στο μυαλό του Τσίπρα μπορεί να έχει κάποια σχέση. Αν είναι όμως έτσι, γιατί δεν το ονόμασε «Σχέδιο Σωκράτης» ή «Σχέδιο Πλάτων»; Απορία το έχω…

(Τώρα περιμένω να δω ποιοι είναι οι νέοι δήμοι που θα ιδρύσει – για να αποκορυφωθεί η ψηφοθηρία!..)

Φτώχεια αντί για «πράσινη ανάπτυξη»

Και η κυβέρνηση; Η κυβέρνηση μετράει τα νούμερα (τα πραγματικά, όχι αυτά τα 30άρια τα αστρονομικά που της δίνουν οι «επιστήμονες» των δημοσκοπήσεων), διαπιστώνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει και στέλνει κλιμάκια υπουργών «επί τόπου», μήπως και βελτιώσει κάπως την εικόνα της.

Οι «επί τόπου» κουβαλούν ο καθένας τους από έναν φάκελο, εμφανίζονται διαβασμένοι για τα προβλήματα της περιοχής, και μπορεί να μην έχουν άμεσες λύσεις να παρουσιάσουν, αλλά τουλάχιστον ο καθένας τους δείχνει ότι ανήκει, με αιτία, στους «επί τόπου».

Το χθεσινό παράδειγμα της μεγάλης κυβερνητικής ομάδας που επισκέφθηκε τη Δυτική Μακεδονία, η οποία, ως γνωστόν, έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από την άκαιρη, απρογραμμάτιστη και εν πολλοίς αναίτια απολιγνιτοποίηση της περιοχής, είναι αποκαλυπτικό. Προσέξτε παρεάκι: επικεφαλής ο αντιπρόεδρος Κωστής Χατζηδάκης, οι υπουργοί Χρήστος Δήμας και Νίκος Παπαθανάσης και μια πλειάδα υφυπουργών της κατηγορίας των μεγάλων επιτυχιών, ήτοι οι Κοντογεώργης, Τσαβδαρίδης, Καραγκούνης, Τσάφος.

Εδωσαν λύσεις; Οχι. Εκαναν καταγραφή; Μπορεί και ναι, μπορεί και όχι. Μίλησαν με κόσμο; Μίλησαν. Το κλίμα για την κυβέρνηση το βελτίωσαν; Χμμμ, δύσκολα. Η Δυτική Μακεδονία παραμένει μία από τις προβληματικότερες περιοχές για την κυβέρνηση, και όχι άδικα. Της έταξαν «πράσινη ανάπτυξη» αντί του λιγνίτη και βιώνει φτώχεια και υπανάπτυξη…